กำลังแสดงผล 1 ถึง 3 จากทั้งหมด 3

หัวข้อ: ผ่านชีวิตที่อ้างว้าง

  1. #1
    ศึกษาหาความรู้ สัญลักษณ์ของ แก้วเจ้าจอม
    วันที่สมัคร
    Sep 2010
    ที่อยู่
    King Mongkut's Institute of Technology Ladkrabang.
    กระทู้
    8

    เขียนไดอารี่ ผ่านชีวิตที่อ้างว้าง


    . . . เ มื่ อ ไ ม่ เ ห ลื อ ใ ค ร . . .
    ผ่านชีวิตที่อ้างว้างมากี่ครั้ง...มากี่คราว
    ผ่านพ้นคืนเหน็บหนาว . . . มาตั้งเท่าไร

    แต่ตัวฉันนั้น . . . ก็ยังมีความหวังในหัวใจ
    เพื่อรอ . . . ที่จะเจอ ใ ค ร สั ก ค น


    ผ่านวันนั้น... จนมาถึงวันที่ฉันเจอกับเธอ
    เหมือนเธอคือฝันที่กลายเป็นจริง
    จากวันนั้นก็ทุ่มเททำเพื่อเธอไปทุกสิ่ง
    " แ ต่ วั น นี้ เ ธ อ ก ลั บ ม า ทิ้ ง กั น ไ ป "

    ...จากนี้ไปคงไม่มีเหลือ...ไม่เหลือใครอีกแล้ว
    ไ ม่ มี แ ม้ วี่ แ ว ว จ ะ เ ห มื อ น เ ดิ ม อี ก ค รั้ ง
    จ า ก นี้ ไ ป ค ง ไ ม่ มี เ ห ลื อ ไม่เหลือเลยความหวัง
    " เมื่อชีวิตมันพัง "... แล้วฉันจะอยู่เพื่อใคร

    ไ ม่ เ ค ย คิ ด ว่ า ... ชีวิตจะโหดร้ายได้อย่างนี้
    เหมือนทุกคนหนีไปไกลแสนไกล
    อาจจะเป็นเพราะฉันเองไม่ได้เกิดมาเพื่อใคร
    ต้ อ ง ท น เ ห ง า เ ดี ย ว ด า ย เ พี ย ง ผู้ เ ดี ย ว



    . . . เ มื่ อ ไ ม่ เ ห ลื อ ใ ค ร . . .
    ฉันจะทำอะไรได้ อย่างนั้นหรือ
    ทุ ก สิ่ ง ทุ ก อ ย่ า ง สร้างมาด้วยมือ
    แต่ที่พังน่ะหรือ . . . เ พ ร า ะ มื อ บ า ง ค น
    ค ว า ม คิ ด . . . ค ว า ม รู้ สึ ก
    ได้แต่เก็บไว้ในส่วนลึก แ ค่ นั้ น
    ก็ดูเหมือนเธอจะไม่เห็น ว่ า สำ คั ญ
    ได้แต่ เ ก็ บ มั น ไ ว้ อย่างนั้น ค น เ ดี ย ว


    . . . เหงาเหมือนกันนะ . . .
    ไ ม่ รู้ ว่ า จ ะ ไ ป ท า ง ไ ห น
    เดินคนเดียว แม้ไปเที่ยวก็ไม่สบายใจ
    คิ ด ถึ ง แ ต่ เ ธ อ คนเดิม เมื่อไหร่จะกลับมา
    ม า ที่ เ ดิ ม ๆ . . . ที่เคยมา
    เสียที่ว่า เ ธ อ ไ ม่ ม า กั บ ฉั น
    แ ม้ บ ร ร ย า ก า ศ . . . จะดีกว่าทุกวัน
    แต่... ก็แค่นั้น " ก็มัน ไ ม่ มี เ ธ อ "

  2. #2
    แบ่งปันความรู้และประสบการณ์ สัญลักษณ์ของ แดงน้อย
    วันที่สมัคร
    Nov 2008
    กระทู้
    171
    บล็อก
    1

    ..แจมจ้า..

    .........บางครั้งฉันก็เป็นเช่นนั้น......
    ปล่อยให้ชีวิตติดกับความฝันอย่างลอยล่อง
    ทิ้งความสุขตัวเองกับคนอื่นที่เขาไม่มอง
    เลิกสนใจกับฝน-ฟ้าจนต้อง..กลับมาสมเพทตัวเอง



    กาล เวลา ผ่าน ก็ นาน เนิ่น
    ความ เหงา ที่ ต้อง เผชิญ ฉัน เริ่ม แกร่ง
    กลับ มา นึก ถึง ชี วิต ตัว เอง ที่ เคย โรย แรง
    เริ่ม สัง เกตุ เห็น แสง ใน ตอน เช้า ยาม อรุณ




    ท้องฟ้า ก็เป็นเช่นนี้
    มีบางวันที่มืดครึ้ม หม่นหมอง
    แล้วผลันสว่างพร่างพรายดั่งใยยอง
    แล้วเราจะมัวนั่งจ้องไปทำไม



    ออก ไป หา สิ่งรื่น บันเริง ใจ
    ค่อย ค่อย ต่อ เติม สาย ใย ให้ สาด ส่อง
    ใน ชีวิต หาก ก้าว พลาด ควร ตรึก ตรอง
    เก็บ แต่ สิ่ง ทรง จำ ที่ ดี ไว้ ครอง..
    .. ใช่ เพื่อ หมอง คร่ำ ครวญ...

  3. #3
    ร่วมถ่ายทอดความรู้สู่สังคม สัญลักษณ์ของ โชติ
    วันที่สมัคร
    Mar 2008
    ที่อยู่
    bbk
    กระทู้
    786
    ผ่านชีวิตที่อ้างว้าง...ไม่รู้สิบางที
    ฉันสังเกตุเห็น สีสันเล็กๆ..ในความเหงา
    ความสุขเล็กๆ ..ท่ามกลางความว่างเปล่า
    ความอ้างว้าง คือเพื่อน...

    ความรัก ฉันเคยรู้จัก แต่นานแล้ว
    นานจนคล้ายเป็นเพียง..เรื่องเล่าในฝัน
    ฉันเองตอนนี้ก็ไม่เคยสนใจเรื่องราวของมัน
    เพราะฉันเลยผ่านมันมาแล้ว..

    ความอ้างว้างตังหากเป็นเพื่อนที่ดี
    ความรักเสียอีก ที่ไม่เคยมีเยื่อใยกับฉัน
    การใช้ชีวิตกับความเหงาทุกๆ..วัน
    มันทำให้ฉันเย็นชากับความรัก
    แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย โชติ; 14-09-2010 at 04:11.

กฎการส่งข้อความ

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •