หน้าที่ 1 จากทั้งหมด 3 หน้า 123 หน้าสุดท้ายหน้าสุดท้าย
กำลังแสดงผล 1 ถึง 10 จากทั้งหมด 22

หัวข้อ: ครบรอบ 20 ปีที่ผมรักเธอ ตอนที่ 1

  1. #1
    ฝ่ายบริหารระดับสูง สัญลักษณ์ของ พล พระยาแล
    วันที่สมัคร
    Mar 2008
    กระทู้
    6,940

    อ่านข่าวออนไลน์ ครบรอบ 20 ปีที่ผมรักเธอ ตอนที่ 1


    24 ตุลาคม 2533 เป็นวันที่เธอกับผมตกลงใจที่จะใช้ชีวิตร่วมกัน คืนก่อนวันแต่งงานผมรู้สึกตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก ผมเข็นน้ำใส่ตุ่มทั้งคืน แต่ไม่รู้สึกเหน็ดเหนื่อย ญาติพี่น้องเดินทางมาพักที่บ้านผม เสียงพูดคุยปนกับเสียงหัวเราะสนุกสนาน อีกกลุ่มก็ตั้งวงก๊งเหล้าขาวเพื่อเตรียมตัวไปจับหมูจับวัวมาชำแหละ
    “พักผ่อนบ้างนะเจ้าบ่าว คืนพรุ่งนี้จะต้องใช้แรงเยอะ” เสียงญาติ ๆ กระเซ้าเย้าแหย่

    24 ตุลาคม 2533 วันงานเริ่มขึ้น ผมแต่งองค์ทรงเครื่องด้วยเสื้อเชิ้ตสีขาว มีผ้าขาวม้าพาดเฉียงบ่า กางเกงสีกรมท่า นั่งรอเจ้าสาวอยู่ที่บ้าน เพราะคนเฒ่าคนแก่บอกว่าดาวเพดานโคจรไปทางทิศตะวันตก หากเจ้าบ่าวจะแห่ขันหมากไปจะอันตรายมาก ก็เลยแก้เคล็ดให้เจ้าสาวแห่มาหาเจ้าบ่าว ซึ่งปรากฏการณ์นี้จะมีให้เห็นไม่บ่อยนัก พี่สาวผมก็แห่ไปหาเจ้าบ่าวเช่นเดียวกัน เพราะช่วงเดือนหก ดาวที่ว่านี้จะตกไปทางทิศเหนือ

    เจ้าสาวของผมโดยปกติก็สวยอยู่แล้ว วันนี้เธอสวยเป็นพิเศษ เธอแต่งชุดไทย เสื้อขาว ผ้าไหมมัดหมี่ ผมของเธอแซมด้วยดอกไม้สีขาวดูงดงาม สายตาของเราประสานกันต่างคนต่างยิ้มให้กัน ผมจูงมือเธอมานั่งตรงที่จะทำพิธีสู่ขวัญคู่บ่าวสาว เจ้าบ่าวเริ่มออกอาการง่วง เพราะนอนไม่หลับทั้งคืน ภาพที่ออกมาเจ้าบ่าวจะหลับตาตลอด ฮ่า ๆ ในที่สุดถือว่าเราเป็นสามีภรรยากันโดยพฤตินัย และสองวันต่อมาเราก็เป็นสามีภรรยากันโดยถูกต้องตามกฎหมายด้วยการจูงมือกันจดทะเบียนสมรสที่ว่าการอำเภอคอนสวรรค์ จ.ชัยภูมิ

    ผมทำงานที่ จ.กาญจนบุรี ส่วนเธอพักอยู่ที่บ้านผมที่ชัยภูมิ เสาร์ - อาทิตย์ ผมต้องเดินทางไปกลับกาญจนบุรี – ชัยภูมิ อยู่หลายเดือน ตอนเย็นวันอาทิตย์วันที่ผมจะต้องเดินทางกลับกาญจนบุรี คงไม่ต้องบอกว่าในใจผมมีความรู้สึกทรมานแค่ไหน ทันทีที่รถโดยสารเคลื่อนที่ออกจากหน้าบ้านผม ผมรู้สึกใจหายคิดถึงเธออย่างบอกไม่ถูก ส่วนเธอไม่กล้าไปส่งผมขึ้นรถ เธอจะวิ่งขึ้นไปบนบ้านเพื่อไปแอบร้องไห้ ผมนึกอยู่ในใจว่า ชีวิตเราจะแยกกันอยู่อย่างนี้อีกนานแค่ไหน

    ปลายปี 2533 เธอตัดสินใจเข้ามาทำงานที่กรุงเทพฯ เพื่อจะได้อยู่ใกล้ ๆ ผม เธอพักอยู่บ้านเช่าคนเดียวแถว ๆ สามแยกไฟฉาย ส่วนผมจะเดินทางมาหาเธอช่วงเสาร์-อาทิตย์ วันจันทร์ตอนตี 3 ผมก็จะตื่น และเดินออกไปหน้าปากซอย เพื่อขึ้นรถเมล์ไปลงที่แยก 35 โบว์ รอรถเมล์สาย 28 เข้าสายใต้ใหม่อีกทอด

    ชีวิตช่วงนั้นลำบากมาก (ตอนนี้ก็ยิ่งหนักกว่าเดิม) เพราะต่างคนต่างอยู่ ผมคิดถึงเธอทุกวัน ทำงานก็ไร้ประสิทธิภาพ เพราะใจผมจดจ่ออยู่กับเธอด้วยความเป็นห่วง อยากเห็นหน้าเธอ อยากอยู่กับเธอเหมือนสามีภรรยาคนอื่น ๆ เพราะเธอก็ท้องแก่ด้วย เป็นห่วงเวลาเดินขึ้นลงบันไดห้องเช่า ถ้าจะเข้ามาหาเธอทุกวันบวกลบคูณหารดูแล้วเงินไม่พอใช้

    บางวันไข่ไก่ใบเดียวต้องแบ่งกันกินคนละครึ่ง ถ้าไข่ใบเล็กกลัวไม่อิ่มบางทีก็ตำใส่พริกป่นใช้น้ำร้อนคน ๆ กลายเป็นป่นไข่ มีอยู่ครั้งหนึ่ง วันที่รับเงินเดือน เงินเหลือ 50 บาท เธอแบ่งให้ผม 30 บาท เพื่อจะเดินทางไปกาญจนบุรี ส่วนเธอเอาไป 20 บาท เพื่อขึ้นรถเมล์ไปทำงาน

    ช่วงเสาร์-อาทิตย์ ไม่มีเงินผมก็จะเดินมาซื้อผักบุ้งกำละ 2 บาท หน้าวัดยาง ไปผัดกินกัน แต่พอรู้แหล่งที่มาของผักบุ้งแล้วก็เลยเลิกซื้อ เพราะผมเห็นป้าที่แกขายผักบุ้ง แกเก็บผักบุ้งจากน้ำสกปรกแถว ๆ ใต้ถุนบ้านเช่านั่นเอง

    ครบรอบ 20 ปีที่ผมรักเธอ ตอนที่ 1

    (โปรดติดตามตอนต่อไป)
    แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย พล พระยาแล; 19-10-2010 at 14:53.

  2. #2
    ศึกษาหาความรู้ สัญลักษณ์ของ บ่าวน้ำโสม
    วันที่สมัคร
    Mar 2010
    ที่อยู่
    ไต้หวัน
    กระทู้
    241
    ป๊าดดดดอ้ายพล ปานหนังชีวิตครับอ้าย อ่านแล้วกะซึ้งนำครับ (จักผู้จัดละครช่องได๋สิมาอ่านพ้อน้อรับรองเขามาติดต่อขอซื้อไปเอ็ดละครได้เลยครับ)เอามาอีกเด้ออ้ายยากอ่านครับ....

  3. #3
    ซึ้งจัง คิดถึงตอนทีตัดสินใจแต่งงานกับสามี จากวันที่เริ่มต้นโดยไม่มีอะไร
    จนวันนี้เรามีหมดทุกอย่าง ด้วยความอดทนและกำลังใจที่มีให้ต่อกัน แม้
    จะต่างชาติต่างภาษา ต่างวัฒนธรรมแต่ภาษารักคืออันเดียวกันทั่วโลก
    สามีเป็นคนพูดตรงมาก แรงและเปิดเผย ซึ่งทำให้ฉันติดนิสัยนี้มาจากเขาด้วยค่ะ

  4. #4
    เจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์ สัญลักษณ์ของ บ่าวจัย
    วันที่สมัคร
    Jun 2008
    กระทู้
    3,075
    คือกันละครับอ้ายผมกับ ผบ.ทบ.กะคนละจังหวัดคือกันนั่นละครับ แต่ต้องทนเพราะว่าหนี้ครับ555++++

  5. #5
    ศึกษาหาความรู้ สัญลักษณ์ของ โก๋ดง
    วันที่สมัคร
    Mar 2010
    ที่อยู่
    หนองหาน
    กระทู้
    216
    สมาชิกผมขอผ้าเช็ดหน้าแน่ ? เพียงตอนแรกกะซึ้งแล้ว นีบ้อครับเพิ่นว่านักสู้จากที่ราบสูง ว่าแมน สงครามโอชิน ท่าอ่านตอนต่อไปยุเด้อครับ อย่าขายยาโดนหลายล่ะ

  6. #6
    เจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์ สัญลักษณ์ของ เเมงสะดิ้ง
    วันที่สมัคร
    Oct 2008
    ที่อยู่
    ที่ชอบ
    กระทู้
    1,050
    บล็อก
    24
    ตั้งใจมาอ่านฟ่าวปั่นเด้อ
    รออ่านต่อด้วยใจจดจ่อ

  7. #7
    ร่วมถ่ายทอดความรู้สู่สังคม สัญลักษณ์ของ Boom69
    วันที่สมัคร
    Aug 2007
    ที่อยู่
    Khon kaen ThaiLand
    กระทู้
    1,034
    บล็อก
    4
    เรื่องราว ความฮักของปู่กับย่า....ช่างเป็นรักที่น่าอิจฉามาก..
    จะมีไหมใครสักคนที่พร้อมจะยืนเคียงข้างแบบนี้...
    รอคอยฉบับต่อไปอยู่นะค่ะ

  8. #8
    ศิลปินแดนไกล สัญลักษณ์ของ chudhancock
    วันที่สมัคร
    Oct 2008
    ที่อยู่
    cambridge, England
    กระทู้
    1,975
    หลานพลจ๋า ซ่างมาเว้าให้ป้านำตาไหลคักแท้ หลานเอ้ย ตอนเริ่มอ่านก็เป็นตามีความสุข
    แต่ยิ่งอ่านยิ่งอ่านยิ่งอ่าน แฮงยิ่งน่าสงสาร แต่ก็ดีไปอีกแบบนะ เป็นสิ่งดีสำหรับหลานทั้งสอง
    คือเป็นการทดสอบ ระหว่าง ความรัก ที่มีต่อกันอย่างเหนียวแน่น และจริงจังจริงใจตรงต่อความรัก
    ที่หลานทั้งสองได้สร้างขึ้นมา ทุก จน ทน อด สู้ เพื่อ คนทั้งสองคนที่รักกัน อ่านแล้ว พอปานพระเอกกับนางเอกตัวนี่อิอิอิ ฮิบฟ้าวมาต่อเด้อ จ้า ป้ารอถ่าอ่านยุเด๊

  9. #9
    เจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์ สัญลักษณ์ของ ธิดายาเย็น
    วันที่สมัคร
    Feb 2008
    กระทู้
    1,756
    ความรักคือการเข้าใจ อดทนต่อสู้กับอุปสรรคที่พร้อมจะเกิดขึ้นทุกๆเวลา..จับมือแล้วเดินไปด้วยกัน..ซึ้งนำอ้ายพลเด้จ้า...รออ่านต่อภาค2อยู่เด้อจ้าอ้าย..:l-

  10. #10
    ดูแลตรวจสอบเนื้อหา สัญลักษณ์ของ บ่าวกุดชุม
    วันที่สมัคร
    Sep 2008
    ที่อยู่
    กุดชุม
    กระทู้
    607
    บล็อก
    3
    ชึ้งหลายฟ้าวไปหาเมียก่อนมื้อนี้ บ่เกเร ไปตักน้ำใส่แอ่งก่อนครับ

Tags for this Thread

กฎการส่งข้อความ

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •