กำลังแสดงผล 1 ถึง 5 จากทั้งหมด 5

หัวข้อ: การเดินทางที่ต้องจารึก

  1. #1

    กระพริบตา การเดินทางที่ต้องจารึก


    ประสบการณ์การตกเครื่องบินครั้งที่สอง ในชีวิตการเดินทางครั้งนี้เค้าไม่ให้ตั๋วใหม่เหมือน

    ในครั้งแรก 9 ปีมาแล้วที่เป็นความผิดของเราเอง แต่เราโชดดีไม่ต้องซื้อตั๋วใหม่การเดินทางที่ต้องจารึก
    การเดินทางที่ต้องจารึก


    ด้วยว่าจองตั๋วเช้า 9.40 เครื่องออก อย่างน้อยต้องไปถึงสนามบินก่อนเครื่องออก 2

    ชั่วโมงหรือ 1ชั่วโมงเป็นอย่างน้อย ก็พยามจัดสรรเวลาแล้วเป็นอย่างดี ตื่น 6 โมงเช้า

    ออกจากที่พัก 7.00 น.ถึงสนามบิน 7.40 น. แต่คุณเอ๋ยสนามบินนี้ไม่คุ้นเคย มีสอง

    อาคารต้องไปหาว่า สายการบินที่เราจะเดินด้วยอยู่อาคารไหน และอาคารก็ห่างกัน

    คนที่มาส่งก็ไปเสียแล้ว ผลอาคารที่เค้ามาส่งคืออาคารเหนือไม่ถูกต้อง สายการบินที่เรา

    ต้องเดินทางคืออาคารด้านใต้

    คุณเอ๋ยอากาศก็หนาวเสียเหลือเกินเช้านั้นลบห้าองศา มองด้วยสายตาเห็นตึกอยู่ลิปๆ

    ไม่ไหวแน่เรา มองหาแท็กซี่คะก็ไม่ได้หาง่าย ๆ แบบบ้านเรานะคะ ใจเริ่มกังวลแล้วคะ

    ฉันจะทันไม่นี้ ตอนนี้มองเวลาก็ 8.00 นาทีแล้ว หาแท็กซี่ได้ก็ 8.15 น. ถนนวิ่งทาง

    เดียวรถติดอีก ลงรถได้ก็วิ่งแจ้นหาที่สายการบินที่เราจะเดินทางด้วยเพื่อเช็กอินโลด

    กระเป๋าเดินทางก่อนที่เราจะเข้าไปด้านใน ตรวจเช็คเอกสารอีกรอบ

    ซึ่งเจ้าหน้าที่บอกว่าเราเป็นคนสุดท้ายแล้วตอนนี้ข้างในกำลังเช็ดผู้โดยการขึ้นเครื่องให้เรา

    รีบ

    โอ้ยแม่เจ้า เข้ามาด้านในเจ้าหน้าที่จะต้องเช็กละเอียดอีกรอบ ต้องถอดเสื้อคลุม

    ถอดร้องเท้า ใส่เข็มขัดก็ต้องถอดเพราะหัวเข็มขัดเป็นโลหะ วางของลงในตระกร้าที่เจ้า

    หน้าที่เตรียมได้ เพื่อวิ่งไปตามสายพานเพื่อสแกน และตัวเราก็เดินตัวเปล่าผ่านช่องสแก

    นด้วย จะมีเจ้าหน้าที่ยืนรอตรวจอยู่ถ้าเราเดินผ่านแล้วเครื่องสแกนร้อง

    โอ้ยพี่น้องเอ๋ย แล้วฉันจะไปทันไม่นี้คิวก็ยาว คั่นจะลัดคิวก็ไม่ได้

    พอถึงคิวเราถอดเสื้อ ถอดรองเท้า เข็มขัดรอเลยเพื่อจะได้ไม่เสียเวลา เดินผ่านเครื่อง

    สแกรนด้วยความมั่นใจ

    แต่เครื่องสแกนที่เราผ่านร้องดังลั่น คุณเจ้าหน้าที่ผู้หญิง ที่ยืนรอก็ผาย

    มือเชิญ ขอสัมผัสเรือนร่างของอีฉัน ตั่งแต่หัวจรดเท้าคะการเดินทางที่ต้องจารึก และก็ใช้เครื่องสแกนที่

    คล้ายกับไม้กระบอก ไล่ไปตามทั่วตัวเราอีกครั้ง เจ้าเครื่องสแกนนี้ก็ร้องอีก โอ้ยพี่น้อง

    เอ๋ย ว่าแล้วก็ขอตัวไปดินเนอร์ก่อนจ้า ดึก ๆ จะกับมาเขียนต่อ:l-
    แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย พล พระยาแล; 23-12-2010 at 09:21.

  2. #2
    แบ่งปันความรู้และประสบการณ์ สัญลักษณ์ของ ภูเบตร์
    วันที่สมัคร
    Feb 2009
    กระทู้
    212
    มารออ่านตอนจบครับ
    ถ้าตกเครื่องอีก เตรียมถ้วยมาแล้วครับ


  3. #3
    Maximum learning
    ศิลปิน นักเขียน
    สัญลักษณ์ของ khonsurin
    วันที่สมัคร
    Apr 2008
    ที่อยู่
    ท่าตูม สุรินทร์
    กระทู้
    9,605
    บล็อก
    197
    คุณนิ ที่รักจ๋า


    คุณเริ่มเขียนงานได้เนียนขึ้นแล้วจ้า
    ขอเป็นกำลังใจให้คุณนิ นะคะ

    งานเขียนชิ้นนี้น่าอ่านมากค่ะ
    ต่อไปคงเป็นนักเขียนสารคดีที่น่าอ่านมากเลย

    เคยมีเพื่อนเขียนลักษณะนี้จ้า
    เคยคิดว่าเขาเขียนได้ดีมากๆๆๆ

    มาถึงตอนนี้เขามีคู่แข่งแล้วนะคะ
    ก็คุณนิ ไง

    งานคุณนิ เริ่มทรงคุณค่าแล้วน๊า...ที่รัก

  4. #4
    ศิลปิน นักแต่งเพลง สัญลักษณ์ของ thedon
    วันที่สมัคร
    Aug 2007
    กระทู้
    1,507
    บล็อก
    1
    "แต่เครื่องสแกนที่เราผ่านร้องดังลั่น คุณเจ้าหน้าที่ผู้หญิง ที่ยืนรอก็ผาย

    มือเชิญ ขอสัมผัสเรือนร่างของอีฉัน ตั่งแต่หัวจรดเท้าค่ะ"


    ภาษาเขียนเนียนมากๆเลยครับ นักเขียนมือโปรชัดๆ

  5. #5
    ฝ่ายเทคนิค และถ่ายทอดสด สัญลักษณ์ของ อาวอ้วนเมืองยศ
    วันที่สมัคร
    Apr 2010
    ที่อยู่
    เมืองบั้งไฟ
    กระทู้
    1,597
    อืมงานดีมีคุณภาพอีกแล้วครับทั่น แล้วจะติดตามตอนต่ไปครับพี่นิ

Tags for this Thread

กฎการส่งข้อความ

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •