กำลังแสดงผล 1 ถึง 5 จากทั้งหมด 5

หัวข้อ: ชาตินี้ชาติไหนๆก็ไม่พ้นกรรม

  1. #1
    ศึกษาหาความรู้ สัญลักษณ์ของ สาววิเชียร
    วันที่สมัคร
    Dec 2010
    ที่อยู่
    อิตาลี
    กระทู้
    12
    บล็อก
    3

    บ้านมหาโพสต์ ชาตินี้ชาติไหนๆก็ไม่พ้นกรรม


    ชาติที่แล้วอยู่บนสวรรค์
    ชาตินี้เกิดเป็นมนุษย์
    ชาติหน้าตกนรก

    ลูกทรพีทุบตีแม่
    ตอนที่ 1

    กรรมเกิดจากมนุษย์เราๆนี่เองที่ก่อสร้างมันขึ้นมาผูกพันกับเรา กรรมที่เกิดทางรางกายและใจมันเกิดขึ้นได้ เพราะเราเป็นผู้กำหนดมันเราจึงต้องทนทุกข์อยู่กับผลกรรมที่ได้รับ
    ผู้ที่หลุดพ้นเท่านั้นที่จะพ้นจากผลของกรรมได้
    ความเชื่อต่างๆนานา ที่คนโบราณเล่าขานกันปากต่อปาก ชึ่งมันเป็นเหมือนอุทาหรณ์ หรือต้องการจะสอนบอกให้คนรุ่นหลังๆได้รู้ว่ากรรมนั้นมีจริง หากใครไม่เชื่ออย่าได้ลบหลู่ในเรื่องของปาบของกรรม หลายคนต้องทนทุกข์ ต้องเสียใจ ต้องล้มตาย เพราะผลของกรรมที่ตนเองได้กระทำเอาไว้ อย่างเช่นเรื่องราวที่จะเล่าต่อไปนี้
    คิดว่าเรื่องราวเหล่านี้ใครที่ได้รับรู้อาจจะยังไม่สายที่จะหันกลับมาดูว่าเราได้กระทำอะไรลงไป เราได้สร้างกรรมดีกรรมชั่วมากน้อยเพียงใด ถึงเวลาแล้วหรือยังที่เราจะหยุดยั้งความชั่ว หยุดยั้งความเลวที่ได้ก่อกรรมเอาไว้เสียที แล้วหันหน้ามาทำแต่ความดีลดละความชั่วและหันมาทำบุญทำกุศลดีกว่า
    เสียงเอ็ดตะโรโวยวายดังขึ้นแต่เช้าตรู่ ฉันควรจะชินกับเสียงเหล่านี้เสียทีเหมือนกัน เพราะนี่มันไม่ใช่เช้าแรกของการส่งเสียงดังจนเป็นที่น่ารำคาญของเพื่อนบ้านรวมถึงคนในบ้านเดียวกัน ฉันรู้สึกอึดอัดทุกครั้งกับบรรยากาศยามเช้าที่ต้องรับรู้เรื่องราวแบบนี้ มันทำให้สุขถาพจิตรเสื่อมลงไปบ้างก็ว่าได้ก็ฉันจะทำอย่างไรได้ในเทื่อเจ้าของเสียงนั้นเป็นพี่ชายแท้ๆของฉัน
    แม่....อย่ามายุ่งนะ...ไปๆ แม่ไปไหนก็ไป...อย่ามากวนใจ ฉันจะนอน
    เสียงตะโกนต่อว่าต่อขาน ที่ฉันได้ยินจนแทบจะชาชินแม่ผู้ให้กำเนิดหวังดี และเป็นห่วงในตัวลูกชายอยากให้ได้ดีมีการศึกษา แต่ลูกชายจอมเกเรของแม่คนนี้กลับหาได้สนใจกับอนาคตของตัวคัวเอง หรือหาได้สนใจต่อสิ่งใดไม่
    พี่เก่ง พี่ชายคนเดียวที่ฉันแทบไม่อยากนับญาติก็ว่าได้ ตั้งแต่ฉันเติบโตมาเป็นผู้เป็นคนมาก็เห็นแต่ความเลวความชั่วของพี่ชายของฉัน ที่ไม่รู้ว่าไปเอาเยี่ยงอย่างความเลวทรามแบบนี้มาจากไหน แต่ละวันสร้างแต่เรื่องเดือดร้อนใจให้พ่อและแม่มาตลอด ฉันดห็นแม่และพ่อที่ต้องทุกข์ใจกับความเลวความชั่วที่เขาก่อไว้ตั้งแต่เริ่มโตเป็นหนุ่ม ก็นำแต่เรื่องกลุ่มใจมาให้ที่บ้านตลอด ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเกเรที่ไม่ยอมไปเรียน รวมถึงเรื่องการประพฤติตัวนับวันดูแย่ลงทุกที มีเเต่ความหน้าอับอายขายหน้าสร้างแต่ปัญหาไม่เว้นแต่ละวันให้พ่อกับแม่อยู่ตลอดเวลา มันเป็นความซวยหรือเป็นเวรกรรมของพ่อกับแม่ ที่มีลูกชายคนเดียวเป็นลูกชายหัวแก้วหัวแหวนอันเป็นที่รัก แต่กลับสร้างความเดือดเนื้อร้อนใจให้ตลอดเวลา
    พอวัยย่างเข้า17ปีพี่ชายของฉันก็ออกจากโรงเรียน เพราะก่อคดีมากมายในโรงเรียน ไม่ว่าจะลักเล็กขโมยน้อย ชกต่อยกับเพื่อนๆในโรงเรียน จนทางครูฝ่ายปกครองไม่อาจจะทนให้พี่ชายเรียนต่อได้ ด้วยความเกเรที่มีติดตัวเป็นนิสัยของพี่ชาย หลังจากออกจากโรงเรียนเก่า พ่อกับแม่ก็พยายามหาที่เรียนใหม่ให้พี่ชายหลายต่อหลายโรงเรียนแต่ก็เรียนได้ไม่ถึงเดือนก็ต้องออกเพราะไปมีเรื่องมีราวจนถูกเชิญออกอีกตามระเบียบ การที่พี่ชายเป็นคนแบบนี้ ทำให้ฉันรู้สึกว่าฉันเป็นลูกสาวคนเดียวในบ้านหลังนี้ ที่รู้ว่าอะไรผิดอะไรถูก ถึงพ่อกับแม่จะไม่ค่อยได้ดูแลใส่ใจในตัวลูกสาวคนนี้มากเท่าพี่ชายนัก แต่ฉันก็พอมีสมองที่จะบอกกับตัวเองว่าอะไรคือสิ่งที่ดีอะไรคือสิ่งที่เลว ตัวอย่างนี้มีให้เห็นอยู่ในบ้าน แล้วฉันจะทำไปทำไมในสิ่งเลวๆเพราะพี่ชายทำเสียแทบจะหมดทุกเรียงแล้ว
    ฉันกลายเป็นคนเงียบๆ ที่ไม่ค่อยพูดจากับใคร เพราะรู้สึกว่าพี่ชายสร้างเรื่องจนเดือดร้อนไปทั่ว ทำให้ไม่อยากพูดจากับใครมากนัก ด้วยความที่ไม่ค่อยพูดนี้เองทำให้ฉันกับพี่ชายเหมือนจะไม่ค่อยลงรอยกัน ไม่ใช้ไม่รักพี่ชายแต่ไม่ชอบการกระทำที่พี่ชาทำกับพ่อแม่ บางครั้งถึงกับลงไม้ลงมือกับแม่เข้าห้ามก็โดนตบตีทุกที
    "มึงอย่ามาเสือกเรื่องของกู..อี..ไปไหนก็ไป..อย่ามายุ่งเรื่องของกู
    ต้องขอโทษด้วยค่ะอาจจะมีคำที่ไปสุภาพบ้าง

  2. #2
    Maximum learning
    ศิลปิน นักเขียน
    สัญลักษณ์ของ khonsurin
    วันที่สมัคร
    Apr 2008
    ที่อยู่
    ท่าตูม สุรินทร์
    กระทู้
    9,605
    บล็อก
    197
    อ่านแล้วดีมากเลยค่ะ

    คิดว่าคนที่ทำบาปต่อบุพการี คงไม่มีวันเจริญเลย

    เล็กเกลียดมาก ที่ในสังคมที่มีคนแบบนี้อยู่
    ไม่ชอบเลย

    เห็นนักเรียนสมัยนี้ แล้วยิ่งสุดทน
    พ่อแม่เลี้ยงลูก ด้วยความหวังจะให้ลูกเป็นคนดี อยู่ในสังคมที่มีคุณค่า

    แต่ ณ ปัจจุบัน ประมาณ 50 % ไม่ได้คิดอย่างนั้นเลย
    ได้เงินจากพ่อแม่มา ก็นำมาใช้ในทางที่ผิดๆๆๆ
    ไม่ได้คิดถึงการศึกษาและอนาคตข้างหน้า

    ไม่เคยคิดที่จะสร้างอนาคต กลายเป็นพ่อแม่ที่ต้องรับภาระเลี้ยงดูไม่มีที่สิ้นสุด


    มาอ่านผลงานชิ้นนี้แล้วมาให้กำลังใจนะคะ
    เขียนได้ดีมาก เป็นธรรมชาติมาก
    คนที่เข้ามาอ่าน คงได้เห็นมุมมองที่แตกต่างออกไป

    ขอให้กำลังใจในการเขียนค่ะ
    บางทีอ่าจมีนักเขียนเล็กๆๆ ที่รอวันเติบโต และยิ่งใหญ่ในอนาคณเกิดขึ้นในวงการค่ะ

















    แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย khonsurin; 21-12-2010 at 08:30.

  3. #3
    ศึกษาหาความรู้ สัญลักษณ์ของ mewcoppy
    วันที่สมัคร
    Apr 2010
    กระทู้
    336
    ธุจ้าธุจ้าดีชั่วอยู่ที่ตัวทำ สูงต่ำอยู่ที่ทำตัว พ่อแม่ล้างก้นเจ้าได้ แต่ยามแม่เจ็บเจ้ากลับบอกว่าแหวะ ไม่กล้าทำ หวังอย่างยิ่งว่าเด็กสมัยใหม่จะมีจิตใต้สำนึกของคำว่ากตัญญูบ้าง สมัยนี้ส่วนมากพ่อแม่(บางกลุ่มครับ) เอาเงินเลี้ยงลูก เพราะมันต้องแข่งกับเวลา........สรุปทำดีเข้าไว้ ...ไม่เสียหายครับ ซาธุ ซาธุธุจ้าธุจ้า

  4. #4
    ศิลปิน นักแต่งเพลง สัญลักษณ์ของ thedon
    วันที่สมัคร
    Aug 2007
    กระทู้
    1,507
    บล็อก
    1
    สักวันหนึ่งเขาคงจะคิดและสำนึกได้

    ถ้าวันนี้เขายังสำนึกผิดถูกไม่ได้ ในวันสุดท้ายของชีวิตก็คงคิดได้ แต่ก็สายเกินไปแล้ว

    หากวันสุดท้ายของชีวิตยังไม่สำนึกอีก ก็คงเสียชาติเกิด

    ขอเป็นกำลังใจให้เจ้าของกระทู้นะครับ

  5. #5
    ศึกษาหาความรู้ สัญลักษณ์ของ สาววิเชียร
    วันที่สมัคร
    Dec 2010
    ที่อยู่
    อิตาลี
    กระทู้
    12
    บล็อก
    3

    ขอบคุณค่ะ

    :*-ขอบคุณค่ะที่มาแวะอ่านกระทู้น้องใหม่ มีหยังกะบอกน้องใหม่นำเด่อค่ะ มีหยังผิดพลาดประการใดนักเขียนน้องใหม่กะขออภัยมาณะที่นี้ด้วยนะค่ะ:*-

กฎการส่งข้อความ

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •