กำลังแสดงผล 1 ถึง 8 จากทั้งหมด 8

หัวข้อ: โซ่...ที่มองไม่เห็น

  1. #1
    ร่วมถ่ายทอดความรู้สู่สังคม สัญลักษณ์ของ โชติ
    วันที่สมัคร
    Mar 2008
    ที่อยู่
    bbk
    กระทู้
    786

    โซ่...ที่มองไม่เห็น


    โซ่...ที่มองไม่เห็น

    อะไรนะ...ที่ผูกฉันไว้กับความว่างเปล่า
    ขังฉันไว้...กับความเหงาที่ไร้กาลเวลา
    เป็นเหมือนโซ่ที่มองไม่เห็น..เป็นกรงน้ำตา
    ที่จองจำหัวใจนี้ชั่วนิรันดร

    คงมีเพียงกุญแจแห่งกาลเวลาเท่านั้น
    สามารถปลดพันธนาการฉันจากกรงน้ำตา
    อะไรกันนะตลอดชีวิตที่เราพยายามตามหา
    อดีตที่เคยแสนหวาน หรืออนาคตที่ไม่แน่นอน

    น้ำตาอุ่นๆ ที่เอ่อล้น
    ราดรดหัวใจที่อดทน
    พาคนๆนี้ ก้าวข้ามวันเวลา

    สำหรับหัวใจที่ตายด้านกับคนที่ด้านชา
    มีเพียงน้ำตาอุ่นๆเท่านั้น
    ปลอบประโลมใจ

    เมื่อไหร่นะ เราจะหลุดจากโซ่ที่มองไม่เห็น
    แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย โชติ; 25-12-2010 at 16:54.

  2. #2
    พ่อครัวแม่ครัวบ้านมหา สัญลักษณ์ของ สาวบ้านแต้
    วันที่สมัคร
    Jun 2007
    กระทู้
    1,067
    บล็อก
    28

    ให้อภัย

    การให้อภัย....
    เป็นสิ่งที่ปลดโซ่แห่งการผูกพัน ผูกมัดกับอดีตที่แสนขมขื่น
    ให้อภัย ยกโทษให้เขา คนที่ได้รับความสุขคนแรกคือตัวเรา
    ฉันให้อภัยแล้วทุกๆอย่าง

  3. #3
    Maximum learning
    ศิลปิน นักเขียน
    สัญลักษณ์ของ khonsurin
    วันที่สมัคร
    Apr 2008
    ที่อยู่
    ท่าตูม สุรินทร์
    กระทู้
    9,605
    บล็อก
    197
    โซ่นี้ ร้อยรัดผุกพันธนาการ
    ผูกเวลา ผูกชีวิต ไม่ให้ไปไหน
    เวลาที่เหงา เวลาที่ร้องไห้
    ไม่มีใคร จะปลอบใจได้เลย

    ต้องกระซิบ ปลอบใจตัวเอง
    กระซิบยามเหงา ยามเศร้ายามท้อถอย
    กับการที่ถูกโซ่นี้ รัดตรึงใจไว้กับที่
    ดิ้นหนี ไปจากนี้ก็ไม่ได้

    ปล่อยให้คล้องรัดใจ มันทรมานมาก
    ทรมานจนสุดจะทน สลัดไม่พ้น
    ในความเหงา ร้าว เศร้าฤดี
    ยามที่ร้าวราน ไม่มีใครเลยที่เหลือบสายตามอง


    อยากร้องไห้ดังดัง แต่ทำไม่ได้
    หัวใจที่โดนทำร้าย ต้องช้ำขนาดนี้เลยเชียว


    อยากหลีกหนีไกล แต่ใจทำไม่ได้
    มีเพียงอ้อมกอดฟ้า และดวงดาวยามค่ำคืน
    ฟ้าที่ปราณีคนเหงา แต่ฟ้าไม่เคยส่งคนที่เข้าใจ
    รู้ไหมว่าความเหงา มันทรมานมาก แทบขาดใจตายลงไปเลย
    แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย khonsurin; 25-12-2010 at 05:44.

  4. #4
    ร่วมถ่ายทอดความรู้สู่สังคม สัญลักษณ์ของ โชติ
    วันที่สมัคร
    Mar 2008
    ที่อยู่
    bbk
    กระทู้
    786
    กับคำว่าอดทน...
    กับช่วงเวลาที่ยากลำบาก
    กับอดีต กับใครสักคน
    กับโซ่..ที่มองไม่เห็น

    โซ่ที่ตรึงฉันไว้กับความว่างเปล่า
    โซ่ที่ตรวนฉันไว้กับความเหงา
    โซ่ที่รัดฉันไว้กับเรื่องราวในวันวาน
    ทุกวินาทีที่เลยผ่าน ฉันยังว่างเปล่าเสมอ

  5. #5
    ดูแลตรวจสอบเนื้อหา สัญลักษณ์ของ wundee2513
    วันที่สมัคร
    Aug 2006
    ที่อยู่
    ตามภารกิจ
    กระทู้
    1,167
    บล็อก
    11
    ... เห็นเจ้าของกระทู้ และหลายท่านคอมเม้นท์
    อุปมาอุปมัยใช้คำที่ลึกซึ้ง ผมเข้าใจอะไรอยาก
    ต้องแปลไทยเป็นไทยหลายตลบ จึงจะพอรู้บ้าง
    ในหน้าที่จริงส่วนหนึ่งก็คลุกคลีกับที่จองจำอยู่
    เสมอ ...

    จวีท่านเหนือชั้นและลึกซึ้ง
    เหตุนี้จึงมีหลายคำปริศนา
    อยากจะรู้ขอเข้าใจได้เมตตา
    โซ่ตรวนที่ว่าคืออันใด ...
    .........................................
    เพราะว่าเรามีเขาเท่านั้นนี่
    คำไม่มีหรือว่างเปล่ามีที่ไหน
    เพราะสี่ห้องมีแต่เจ้าเต็มหัวใจ
    คำว่าไร้หรือว่างเปล่าจึงไม่มี

    หากไม่สิ้นดินไม่กลบ
    ขอได้พบในรักไม่หน่ายหนี
    หากเจ็บปวดรวดร้าวสักหมื่นปี
    ไม่หลีกลี้หนีห่างจากนางนวล

    ที่พูดไปด้วยใจภักดิ์รักหน้ามน
    คือเหตุและผลที่พี่ขอสงวน
    โปรดได้รู้ว่ารักแต่เจ้าไม่เรรวน
    อย่ากำสรวลโศกเศร้าเคล้าน้ำตา ...
    ............................................
    ขออภัยด้วยใจยังไหลหลง
    หาจุดลงเกือบไม่ได้
    ดังเรือบินลงสนามที่ตัดไฟ
    จึงลงได้ไม่สวยงาม ...

  6. #6
    ร่วมถ่ายทอดความรู้สู่สังคม สัญลักษณ์ของ โชติ
    วันที่สมัคร
    Mar 2008
    ที่อยู่
    bbk
    กระทู้
    786
    attn: ท่าน wondee2513
    ความจริงก็ไม่มีอะไรหรอกคับ ตอนนี้ผมกำลังติดละครเรื่อง "เธอกับเขาและรักของเรา" ทางช่อง7
    อยู่นะคับ ก็เลยปิ๊งไอเดีย เขียนเรื่องนี้ขึ้น ผมเองบางครั้งก็ไม่เข้าใจที่ตัวเองเขียนไปเหมือนกัน
    ขอบคุณ Khonsurin สาวบ้านแต้ ด้วยนะคับที่ร่วมแจมในกระทู้



    ตอนแรกก็แค่ชอบนางเอก แต่ดูไปดูมาพลอตเรื่องเข้าท่าดีตอนนี้ก็เลยตามดูตลอดเลยคับ

  7. #7
    เจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์ สัญลักษณ์ของ ใบไม้สีชมพู
    วันที่สมัคร
    Jun 2006
    กระทู้
    3,025
    ยิ่งดิ้นยิ่งแน่นนะคะ
    สักวันคงจะได้รับการปลดปล่อย....ได้แต่รอ

  8. #8
    ร่วมถ่ายทอดความรู้สู่สังคม สัญลักษณ์ของ โชติ
    วันที่สมัคร
    Mar 2008
    ที่อยู่
    bbk
    กระทู้
    786


    ลึกลงไป...ในความว่างเปล่า
    ในความเงียบงัน แสนอึดอัดนั้น
    ฉันมองเห็นฝั้นเชือกเส้นเล็กๆ ยื่นออกมาจากความมืดมิด
    เชือกเส้นเล็กๆ ธรรมดา สามารถทำให้ใจฉันเต้นไม่เป็นส่ำ
    เชือกเส้นเล็กๆ ค่อยๆ ขับไล่ความว่างเปล่าเลือนหายไป
    เชือกเส้นเล็กๆ ค่อยๆ รัดตัวของฉันเอาไว้ แต่ฉันไม่รู้สึกอึดอัด
    ฉันยินดี....ให้เชือกมันรัด โปรดรัดฉันเอาไว้เถิด เชือกเอย
    รัดฉันเอาไว้ให้แน่นๆ...อย่างน้อยฉันก็ไม่รู้สึกว่างเปล่า
    รัดฉันเอาไว้ให้แน่นๆ...รัดจนฉันไม่รู้สึกว่าตัวเองเหงา
    รัดฉันเอาไว้อย่างนี้ตลอดไปเถิด เชือกเอย
    เชือก...ที่มองไม่เห็น
    อย่างน้อยก็เป็น เชือก..ที่คุณมองไม่เห็น




    ไม่ว่าโซ่ หรือ เชือก เธอก็ไม่เคยมองมันเห็นอยู่ดี
    แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย โชติ; 11-01-2011 at 16:32.

กฎการส่งข้อความ

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •