กำลังแสดงผล 1 ถึง 5 จากทั้งหมด 5

หัวข้อ: ..สีสันแห่งโลกตะวันออก (เฉียงเหนือ) ตอนที่ 3 ขัวหมากหอย (จูบ)..

  1. #1
    มิสบ้านมหา 2010
    ศิลปิน นักเขียน
    สัญลักษณ์ของ เขมราฐ
    วันที่สมัคร
    Sep 2008
    ที่อยู่
    กลางท่งเมืองเขมฯ
    กระทู้
    2,078

    ..สีสันแห่งโลกตะวันออก (เฉียงเหนือ) ตอนที่ 3 ขัวหมากหอย (จูบ)..


    หลังฤดูการเก็บเกี่ยวผ่านพ้นไป ทุ่งนาที่เต็มไปด้วยรวงข้าวสีทองอร่าม

    เปลี่ยนเป็นทุ่งตอฟางข้าวโล่งเตียนสุดลูกหูลูกตา น้ำในหนองน้ำเริ่มลดระดับลงอย่างรวด

    เร็วบางแห่งที่น้ำตื้นเขินก็แห้งไปแล้ว ดินโคลนกำลังจะแตกระแหง วัว ควายถูกปล่อยลง

    กลางทุ่งให้หากินอย่างอิสระหลังจากถูกล่ามมาตลอดหน้านาที่ผ่านมา เช้านี้แม่ของสีดา

    กำลังเตรียมตัวจะออกทุ่ง “อีแม่สิไปใส” สีดาถามเมื่อเห็นแม่สะพายตะกร้า แบกเสียมขึ้น

    บ่า “ไปขัวหมากหอยลูก” แม่ตอบ “ให้ข่อยไปนำแหน่” สีดาเอ่ยขอแม่ “มันแดดบ่ฮ้อ

    นบ้อ” สีดารีบวิ่งกลับไปหยิบหมวกไม้ไผ่ของพ่อมาสวม “บ่ฮ้อนแล้วแม่ ให้ข่อยไปนำ

    เด้อ” แม่ยิ้มแต่ไม่ตอบ สีดาจึงคิดว่าแม่คงให้เธอไปด้วย เธอกับแม่เดินตามทางเกวียน

    เล็ก ๆ ที่เต็มไปด้วยทรายที่ร้อนระอุ โชคดีที่สีดามีรองเท้าใส่ ซึ่งรองเท้าคู่นี้ลุงที่ไปทำ

    งาน บางกอก ซื้อมาฝากเธอเมื่อครั้งมาเยี่ยมบ้าน แม่พาเธอเดินตามร่มไม้เพื่อไม่ให้ร้อน

    จนเกินไป ไม่นานทั้งสองก็มาถึง หนองส้างจั่น หนองน้ำสาธารณะขนาดใหญ่ น้ำในหนอง

    ขุ่นข้นและตื้นเขิน มีควายหลายตัวเล็มหญ้าอยู่รอบ ๆ บริเวณ บางตัวกำลังนอนแช่ปลัก

    อย่างสบายใจ แม่ตรงไปที่ตอไม้ริมน้ำ ใช้เสียมเซาะรอบ ๆ โคนตอไม้ เขี่ยเอาหอยขมที่

    ฝังตัวอยู่ใต้ดินขึ้นมา แม่เลือกเอาเฉพาะหอยขมที่ตัวใหญ่ ส่วนตัวเล็กแม่จะฝังไว้เหมือน

    เดิม สีดาช่วยแม่เก็บหอยขมใส่ตะกร้า และสะพายตามแม่ไปเมื่อแม่ย้ายไปตอไม้ตอ

    อื่น “พอแล้วล่ะ” แม่บอกกับสีดา “คือพอไวแท้แม่ ยังอีกหลายตอเฮาบ่ทันไป” สีดา

    ถาม “เอาไว้ให้ผู้อื่นกินนำ” แม่บอกสีดา แล้วดึงตะกร้าไปสะพายเอง “หิวข้าวล่ะบ้อ” แม่

    หันมาถาม “หิวแล้ว” สีดาตอบ “ซั่นเมือ แม่ว่าสิขึ้นโคกไปเก็บขี้ตกจักหน่อยจั่งเมือ มามื่อ

    ใหม่กะได้” แม่บอกกับสีดา “ข่อยอดได้อยู่แม่ บ่หิวแฮง” เธอรีบบอกแม่ทันที แม่จึงพา

    เธอเดินขึ้นโคกป่ากุง ป่าไม้ที่เต็มไปด้วยต้นกุง ยางต้นกุงมีคุณสมบัติติดไฟได้ดี มีกลิ่น

    หอม จึงเป็นเชื้อเพลิงในการก่อไฟที่ดี แต่วันนี้อากาศร้อน แดดแรง ขี้ตกจึงละลายเป็นยาง

    เหนียวและร้อน แม่จึงใช้ไม้เขี่ยใส่ใบตองแล้วห่อหลายชั้น พอได้ขี้ตกพอแล้วจึงเด็ด

    ใบตองชาดมาหลายใบ แล้วชวนสีดากลับบ้าน ระหว่างทางกลับบ้านพบแม่ของบังอรที่

    กำลังจะออกทุ่ง “ได้หยังแหน่ล่ะแม่อีสีดา” แม่บังอรเอ่ยถาม “หมากหอย กับขี้ตก” แม่

    ตอบแม่บังอร ซึ่งกำลังชะเง้อมองตะกร้าที่แม่สะพายอยู่ “เจ้าสิไปหาหยังล่ะแม่อร” แม่ถาม

    แม่บังอร “ว่าสิลงห้วยหาเบิ่งเขียดทราย พ่อมันอยากกินหมกเขียด” แม่บังอรตอบ “อิอรคือ

    บ่มานำเจ้าแม่ป้า” สีดาถามแม่ของบังอร “ป้าให้มันไปเลี้ยงควาย” แม่บังอรตอบแล้วเดิน

    จากไป...

  2. #2
    ร่วมถ่ายทอดความรู้สู่สังคม
    วันที่สมัคร
    Mar 2007
    กระทู้
    1,273
    รอๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ มาต่อไวๆเด้อ อย่าสุเฮ็ดบาปคนอ่านให้ถ่าโดนเด้อจ้า

  3. #3
    ร่วมถ่ายทอดความรู้สู่สังคม สัญลักษณ์ของ จำปา
    วันที่สมัคร
    Nov 2009
    กระทู้
    1,492
    ขี้ตกบ่เคยไปเก็บ เคยไปไต้ขี้ยาง แต่ก่อนทางบ้านต้นยางใหญ่หลาย เอามาผสมกับขี้ขอนดอก(ขอนไม้ที่ผุเนื้อไม้อ่อนๆ)แล่วเอาใบไม้ชนิดหนึ่งใบยาว(จำซือบ่ได้)เอามาห่อขัดด้วยหญ้าขนตาช้างที่เกิดยุตามบ๋าเฮ้ดคือกะบอง กะเลยเอิ้น "ขี้กะบอง"

  4. #4
    ครีเอทีพ โปรดิวเซอร์ สัญลักษณ์ของ บ่าวข้าวจี่
    วันที่สมัคร
    Dec 2008
    กระทู้
    1,172
    บล็อก
    7
    ..ยังอ่านได้อรรถรส และเป็นแบบฉบับของตัวเองครับ ยังรอตอนต่อไปอยู่เด้อ...:l-

  5. #5
    ผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้านมหา สัญลักษณ์ของ มั่วหน่าฮ่าน
    วันที่สมัคร
    Jan 2007
    กระทู้
    1,963
    บ๊ะ...ฝีมือบ่ตกเน๊าะ..สีสันของภาษาสวยงาม เฮ็ดให้ได้อารมณ์ร่วมในเหตุการณ์..บรึยย

Tags for this Thread

กฎการส่งข้อความ

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •