กำลังแสดงผล 1 ถึง 9 จากทั้งหมด 9

หัวข้อ: เล่าเรื่องลูก..ตอน..หนูโตแล้วนะแม่

  1. #1
    ผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้านมหา สัญลักษณ์ของ sompoi
    วันที่สมัคร
    Mar 2007
    ที่อยู่
    japan
    กระทู้
    6,363
    บล็อก
    23

    เล่าเรื่องลูก..ตอน..หนูโตแล้วนะแม่




    เล่าเรื่องลูก..ตอน..หนูโตแล้วนะแม่

    วันนี้เป็นวันปฐมนิเทศน์เข้าป.๑ ใหม่ของตัวน้อย ดูเธอเห่อโรงเรียนใหม่มาก สังเกตุจากการตื่นแต่เช้าของเธอและการให้ความร่วมมือเป็นอย่างดีในทุกๆด้าน ดิฉันผู้เป็นแม่ก็พลอยเบาใจไปด้วยกับปัญหาที่ว่าเด็กจะไม่ชอบโรงเรียนใหม่และพาลไม่อยากไปโรงเรียนใหม่นั้นหายห่วงไปเลยค่ะ

    พอไปถึงโรงเรียน เธอก็ทำตัวตามสบาย และดูเหมือนไม่พะวงหรือหวาดหวั่นอะไรเลย ไม่ใช่แค่ตัวเล็กคนเดียว เด็กแทบทุกคนที่ต้องไปนั่งในกลุ่มที่ทางโรงเรียนจัดให้นั่งแยกจากกลุ่มผู้ปกครองโดยเป็นสัดส่วนในห้องประชุม นั่งรวมกลุ่มกันตามห้องที่ถูกเลือกให้ทั้งหมดมีสี่ห้อง ห้องละ ๓๔-๓๕ คน ดิฉันพาเธอไปนั่งในกลุ่มเพื่อนๆที่นั่งรอเพราะมาก่อนแล้ว และเด็กอายุ ๖-๗ขวบ ยอมนั่งแยกจากกลุ่มผู้ปกครองในห้องประชุมใหญ่อย่างเงียบโดยไม่ส่งเสียงดังให้เป็นที่รำคาญเลย(ดิฉันคิดเอาเองว่า สงสัยเพราะยังไม่มีใครรู้จักใครมากกว่า ฮ่าๆ) แต่ก็ยอมรับเลยว่า เด็กทั้งหมด ๑๓๕ คนในห้องประชุม ทุกคนอยู่อย่างสงบเงียบโดยไม่รู้สึกเลยว่า มีเด็กอยู่ในห้องประชุมด้วย


    นั่นเป็นประสบการณ์อันน่าประทับใจอย่างแรกของดิฉันในส่วนของสปิริตเด็กป.๑ของโรงเรียนในสังคมแห่งนี้ค่ะ เป็นสิ่งที่ดิฉันคิดและหวังไว้ว่า อยากให้เป็นในบ้านเมืองของตัวเองบ้างจัง อยากเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นในวันนี้ แต่อยู่ที่โรงเรียนในหมู่บ้านของดิฉันเอง หากเป็นได้ในสักวันหนึ่ง ดิฉันคงยิ้มปริ่มไปด้วยน้ำตาอย่างภาคภูมิใจ ไม่อายใครเลย


    เล่าเรื่องลูก..ตอน..หนูโตแล้วนะแม่



    พอเสร็จจากส่วนของห้องประชุม โดยเริ่มจากร้องเพลงชาติ มีรุ่นพี่ป.๖ มาเล่นดนตรีคล้ายวงใหญ่ๆอ่ะค่ะ มีคุณครูฝึกมาทำมือทำไม้ให้จังหวะเหมือน ดิฉันเลยเหมาเอาอย่างนั้น แต่ก็ทึ่งในความสามารถของเด็กอายุขนาดนี้(อีกแล้วค่ะ) ต่อจากนั้นก็ครูใหญ่มากล่าวต้อนรับ และแนะนำคุณครูประจำชั้น พร้อมทั้งบุคคลสำคัญในเขตท้องที่ แล้วแยกย้ายกันไปชั้นเรียน โดยคุณครูพาเด็กไปแนะนำชั้นเรียนก่อน ผู้ปกครองก็เดินตามไปทีหลัง แล้วก็ยืนออกันดูลูกๆตัวเองอยู่รอบๆชั้นเรียนอย่างเอ็นดู


    มาถึงส่วนนี้คือส่วนของคุณครูประจำชั้นที่แนะนำตัวเอง และเรียกชื่อนักเรียนทุกคน แล้วก็แจกแจงข้าวของเครื่องใช้ รวมทั้งหนังสือที่ต้องใช้ พร้อมทั้งแนะนำผู้ปกครองเรื่องของความปลอดภัยต่างๆของทางโรงเรียนและความร่วมมือจากผู้ปกครองร่วมกัน คุณครูให้ความกันเองกับเด็กมาก และให้เกียตริเด็กเทียบเท่ากับผู้ใหญ่คนหนึ่งขณะพูดแนะนำเป็นทางการณ์ค่ะ นี่อาจเป็นกลยุทธุ์ส่วนหนึ่ง ที่ฝึกให้เด็กมีจิตสำนึกในความเป็นผู้ใหญ่ และรับรู้ถึงวินัยและการปฏิบัติตนแบบในความเป็นผู้ใหญ่ได้ไวยิ่งขึ้นค่ะ


    เล่าเรื่องลูก..ตอน..หนูโตแล้วนะแม่


    เมื่อเสร็จจากนั้นคุณครูก็บอกลาและแยกย้ายกันกลับบ้าน เพื่อที่จะได้มีเวลาเตรียมตัวกันเต็มที่ในเช้าวันใหม่ เสร็จสิ้นทุกอย่างภายในเวลาก่อนเที่ยง๑๐นาที เพื่อเด็กๆจะได้ทันเวลาอาหารเที่ยงค่ะ ดิฉันคิดว่านี่ก็คือการรักษาระเบียบวินัยส่วนหนึ่ง



    เล่าเรื่องลูก..ตอน..หนูโตแล้วนะแม่

    ตัวน้อยกลับมาถึงบ้าน แต่เนื่องจากข้าวของเครื่องใช้ที่จำเป็นต้องใช้ในวันพรุ่งนี้ยังไม่พร้อม จึงจำเป็นต้องออกไปจัดสรรหาซื้อกันข้างนอกอีกครั้ง เมื่อกลับมาถึงบ้าน กว่าจะซื้อครบก็เย็น กลับมาถึงบ้านก็ถึงเวลาอาบน้ำ

    เธอจัดแจงเปลี่ยนชุดเตรียมจะอาบน้ำ ดิฉันก็เตรียมพร้อมเพื่อจะอาบน้ำพร้อมเธอและอาบน้ำให้เธอเหมือนเดิมตามปกติ เธอคงพอสังเกตุได้ แล้วเธอก็กล่าวว่า

    "แม่ๆ จำได้ไหมที่เธอเคยบอกไว้ว่า หากเข้ารร.แล้วเธอจะทำอะไร"

    ดิฉันจำไม่ได้จริงๆ เพราะว่าคุยกับเธอไว้หลายเรื่องมากทีเดียว เลยตอบไปส่งๆ เธอตอบกลับมาว่า "ไม่ใช่ๆ..เรื่องที่หนูบอกว่าจะทำเองไง"

    ดิฉันถึงบางอ้อ.. ไม่คาดคิดว่าเธอจะยังจำมันได้ เธอเคยให้สัญญากับดิฉันไว้ว่า หากเธอเข้าป.๑แล้วเธอจะโอฟุโระเอง(โอฟุโระ คือ การอาบน้ำ ล้างตัวให้สะอาด เสร็จแล้วก็ลงแช่น้ำร้อนในอ่าง จนรู้สึกอุ่นพอแล้ว ก็ขึ้นมาล้างตัวอีกที อาจจะฟอกสบู่ หรือขัดตัวไปด้วยในรอบนี้ค่ะ เป็นอันเสร็จ จากการอาบน้ำค่ะ)

    ดิฉันอึ้ง ประหลาดใจ พร้อมกับปลื้มใจระคนกัน ไม่คิดว่าเธอจะถือเป็นจริงเป็นจังกับสิ่งที่เคยคุยกันขณะโอฟุโระร่วมกันมาขนาดนั้น และด้วยความที่เป็นผู้ใหญ่ก็ไม่ได้ถือสาเอาเป็นเอาตายอะไรกับคำพูดหรือสัญญากับเด็กแค่ ๖ ขวบเลย สุดท้าย เธอทำเองทุกอย่างจริงๆค่ะ ดิฉันเห็นสีหน้าและความมุ่งมั่นตั้งใจของเธอจึงอดปล่อยลองให้เธอทำเอง โดยยืนอยู่ข้างนอกอย่างใจเย็นรอหน้าห้องน้ำ และทำธุระส่วนตัวของตัวเองไป สักพักเธอก็เปิดประตูออกมาพร้อมกับควันจากตัวเธอคลุ้ง แสดงให้เห็นว่าเธอแช่น้ำออกมาเรียบร้อยแล้ว แล้วก็คว้ารับผ้าเช็ดตัวที่ดิฉันยื่นให้ ความภูมิใจผุดขึ้นมาในใจฉันอย่างบอกไม่ถูก

    จากนั้นเธอก็จัดแจงแปรงฟัน รอขณะที่ดิฉันเข้าไปอาบน้ำต่อจากเธอ ดิฉันกลับออกมาอีกที เธออยู่ในชุดนอนพร้อมแปรงฟันแล้ว คราวนี้เธอเอ่ยว่า.."แม่ๆ วันนี้แม่กล่อมให้หนูหลับแล้ว แม่ไปนอนห้องพ่อได้เลยนะ หนูจะนอนคนเดียวตามที่สัญญาไว้" โหยย ได้ฟังเท่านั้นดิฉันบอกไม่ถูก ไม่รู้จะอธิบายความรู้สึกนั้นอย่างไรดี เคยนอนด้วยกันมา ๖ ปี และหากเธอตื่นกลางคืนโดยไม่มีแม่หรือใครนอนอยู่ด้วย เธอจะตื่นและร้องเรียกทุกครั้ง ประมาณว่าเธอไม่ยอมนอนคนเดียวเลย แต่วันนี้มันเกิดอะไรขึ้น ดิฉันรู้สึกเปล่าเปลี่ยวในใจระคนกับต้องฝืนใจตัวเองและรู้สึกยอมรับพร้อมปลาบปลื้มในตัวเธอในขณะเดียวกัน

    มันยากที่จะเอ่ยกับความรู้สึกแบบนี้ค่ะ แต่คิดว่าคนเป็นแม่หลายคนคงพอเข้าใจคามรู้สึกนี้บ้าง เผอิญดิฉันคือแม่มือใหม่ ฮ่าๆๆ(หัวเราะทั้งน้ำตา อารมณ์แบบเหงาๆพิลึกค่ะ ใจหายที่เค้าเหมือนจะสามารถออกจากอกเราไปได้แล้ว..) เพราะวันนี้เราผู้เป็นแม่ต้องยอมรับว่า เค้าได้เติบโต และกำลังก้าวสู่ความเป็นผู้ใหญ่อีกก้าวแล้ว เราอาจยังฝังอยู่ในความเป็นเด็กเล็กๆของเขาตลอดมาตั้งแต่เกิดในสายตาจนขณะนี้ แต่ตอนนี้เค้าโตแล้ว และกำลังจะก้าวห่างออกจากเราไปทุกขณะ นึกๆแล้วก็ให้เหงาๆในใจค่ะ มันเหมือนกับว่าเขากำลังจะห่างจากเราไปทุกทีๆ เขากำลังจะมีโลกและเพื่อนใหม่ของเขา ดิฉันเข้าใจทุกอย่าง แต่ก็ยังอดรู้สึกเหงาไม่ได้อยู่ดี..


    แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย sompoi; 06-04-2011 at 21:49.

  2. #2
    Super Moderator สัญลักษณ์ของ ไก่น้อย
    วันที่สมัคร
    Aug 2006
    ที่อยู่
    นครโคราช
    กระทู้
    5,310
    บล็อก
    8
    กลายเป็นแม่สิมีปัญหาหลายกว่าลูกเดะบาดนิ ฮ่าๆๆๆ ธรรมดาดอกเนาะพี่ การเปลี่ยนแปลง ในทางที่ดีจ้า คารินน้อย ต่อไปกะสิเป็นวัยรุ่น เป็นผุ้ใหญ่ แต่เฮากะบ่เฒ่าเนาะพี่เนาะ

    ปล...ถ้าบ่อยากเหงา กะชวนพ่อคาริน หาน้องให้คาริน่อนั้นแหล่ว คริ คริ

  3. #3
    ฝ่ายบริหารระดับสูง สัญลักษณ์ของ พล พระยาแล
    วันที่สมัคร
    Mar 2008
    กระทู้
    6,940
    ขอบคุณน้องคารินครับ ที่ช่วยให้คุณแม่และคุณพ่อได้พบกัน หลังจากที่จากกันนานถึง 6 ปี ฮ่า ๆ ๆ

  4. #4
    ร่วมถ่ายทอดความรู้สู่สังคม สัญลักษณ์ของ เมษา
    วันที่สมัคร
    Jan 2009
    ที่อยู่
    UK and BKK.
    กระทู้
    991

    ความเยือกเย็น

    ป้าดดด เป็นสาวแล้ว ไวเนาะ หุหุ

    อ้าว.. นักเรียนทางอิปุ่นบ่อตัดผมสั้นเห็นติ่งหูคือทางบ้านเฮาดอกตี่หือมิก อิอิ

    สมัยนักเรียนข่อยมาได้ตัดผมอยู่ทรงเดียวหือ ทรงกะลาครอบหนั่นแหม ฮาาา:l-

  5. #5
    ดีเจ นักจัดรายการ สัญลักษณ์ของ ข้าวปาด
    วันที่สมัคร
    Oct 2006
    ที่อยู่
    finland
    กระทู้
    807
    บล็อก
    1
    หนูโตแล้วเด้อค่ะคุณแม่ เข้าโรงเรียน ป.1 แล้ว คาริน
    อ่านแล้ว คิดพ้อตอน จูเลียเข้าโรงเรียนมื้อแรกคือกันละเอื้อยส้ม
    แต่อยู่นี้ ไคแนซำบาย บ่ต้องยากหาเตรียมซื้อหยังเลย
    ถือเอาตะเป้ไปใส่หนังสือ อุปกรณ์การเรียนอยู่นี้ ฟรีเมิดทุกอย่าง ฟรีไปจนฮอด ม.6
    ไปฮอดโรงเรียน กะคล้ายๆๆกันกับคารินนิละ รอคุณครูเรียกว่าสิได้อยู่ห้องใด๋
    แล้วกะพาย่างทัวร์ รอบๆๆห้องเรียนต่างๆๆ ตอนนี้เพิ่นอยู่ ป.5 แล้ว
    จะแม่นไวคัก ยังคิดว่าลูกจะของเป็นเด็กน้อยอยู่ ในความรุ้สึกคนเป็นแม่

  6. #6
    ดีเจ นักจัดรายการ สัญลักษณ์ของ บักขามป้อม
    วันที่สมัคร
    Jun 2009
    ที่อยู่
    อิสานบ้านเฮา
    กระทู้
    667
    บล็อก
    5

    พบปะพูดคุย

    แล้วคืนแรกของการนอนคนเดียว ของนางฟ้าน้อย
    ผ่านพ้นไปด้วยดีบ่จ้าเอื้อย ตื่นมาไห้กลางเดิกบ่
    หรือว่าแม่อดคึดฮอดลูกบ่ได้ เข้าไปนอนนำลูกคือเก่าจ้า อิอิ

  7. #7
    ผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้านมหา สัญลักษณ์ของ sompoi
    วันที่สมัคร
    Mar 2007
    ที่อยู่
    japan
    กระทู้
    6,363
    บล็อก
    23
    ไก่น้อย/ คารินแกเข้มแข็งกว่าแม่อีกยังว่านาง

    อ้ายพล/ หึยยย คักดอกเพิ่น

    เถ่าเมย์/ จำได้ๆคือกันทรงนั่น พากันหน้าเฮ็ดกลมๆป๊อกล๊อกอยู่เนาะเมย์ ^^

    น้องขามป้อม/ ตื่นตอนตีสองจ้า มาปลุกแม่เข้าห้องน้ำ แล้วๆกะไปนอนคนเดียวคือเก่า ผู้เป็นแม่กะย่างเข้า ย่างออกห้องลูกหลายรอบเลยน้องเอ้ย ^^

    ปาด/ ฟรีคือกันสุอย่างจ้า แต่ว่าพวก ของใช้ส่วนตัวเพิ่นหลาย พวกชุดพละ ถุงคลุมหัวกันแผ่นดินไหว ของใช้จุกๆจิกๆ จักแม่นหยังแน่ะอ่ะแร่ะจ้าที่ยุ่งยากแน่ะส่วนหลายกะตอนเข้าใหม่ๆท่อนั่น ใช้ไปตลอดเลยจ้าบาดนิ

    ขอบคุณกำลังใจและที่ร่วมแจมสุท่านค่ะ ^^ มื้อนี้เพิ่นไปรร.มื้อแรกแล้ว ห่าวคักตื่นก่อนหมู่เลยจ้า..




  8. #8
    Super Moderator สัญลักษณ์ของ ไก่น้อย
    วันที่สมัคร
    Aug 2006
    ที่อยู่
    นครโคราช
    กระทู้
    5,310
    บล็อก
    8
    บ่ปั่นจักรยานไปส่งคือเก่าติพี่ มีวินมอไซด์พอได้ฝากคือบ้านเฮาบ่จ้า 5555+
    คิดฮฮดเดะเนาะเห็นรูปแล้วกะดาย สค.ปีนี้เจอกันนะ สาวน้อย ...

  9. #9
    เห็นหน้าแล้วกะคึดฮอดหลานขะน้อยใหญ่แล้ว...55++อิแม่งอแงหละบาดหนี่ แม่นบ่ เข้าใจความรู้สึกดีจ้าพี่....
    เขาภูมิใจเขาแหล่วคั่นเขาซ่อยเหลือเจ้าของได้...ต่อไปกะจัดเสื้อผ้า+กระเป๋านักเรียน+กระเป๋าชุดกีฬาเอง
    ตื่นเช้าเองบ่ต้องปลุก...ใหญ่ขึ้นมาอีกกะหาอาหารเช้ากินเอง โดยที่บ่พึ่งพาอาศัยแม่อีกเลย
    ต่อมากะมีโลกส่วนโตสูง เวลาสิเข้าห้องนอนลูกต้องเคาะประตูก่อน...ถ้าพรวดเข้าไปกะต้องโดนจ่มว่า บ่มีมารยาท พะนะ
    ความรู้สึกของแม่กะสิเหงา เหมือนถืกถิ่ม...ยิ่งโตกะยิ่งคุยกันหน่อยลง แต่มีสาระขึ้น มีเหตุมีผลขึ้น....
    โอ้ยยยยพี่เอ้ยยย พี่ยังสิเจอกับความเหงา แบบห่วงๆอีกเยอะ อันนี่ขั้นเริ่มต้นจ้าพี่....อิอิ

กฎการส่งข้อความ

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •