กำลังแสดงผล 1 ถึง 8 จากทั้งหมด 8

หัวข้อ: ชมป่า ตอน ตกต้นไม้เกือบตาย

  1. #1

    ชมป่า ตอน ตกต้นไม้เกือบตาย

    เลาะโล้ดเลี้ยว เทียวเลาะเกาะโขดหิน
    ยินหวีดหวิว ...ลิ่วลม...พริ้วพรมพัดกายต้อง
    สองตาจ้องมองธารา พาอุราสุขสดซื่น
    หัวใจซื้น คลื่นเสียงน้ำ พรางเสียงฮ้องสกุนา
    เพลงไพรป่าเย็นฉ่ำ ดื่มด่ำสลักจิตร
    เหมือนกันกับนิมิต น้ำไหลนองกระเซนซ่าน
    ผ่านชลาลัยไหลค้อย ย้อยโหยดจากโขดผา
    แนมนภาสดสวย ด้วยสีแต่งแต้ม
    สายตาแนมจากอ้าย ชายของหล่าจ้องบ๊อหล๋า
    มื่อนี้หนาสาวนาพาเที่ยวท่ง
    แล้วไปบู๋ดง พงศ์ไพรภูพาพร้อม จอมเจ้ามิตรสหาย
    ปายปีนป้าน ปานลิงกะบ๊อปาก
    ปีนไปตามรำธาร ผ่านโขดหินโค่
    โผล่ไปฮอดข้างหน้า เชิงผาสูงใหญ่
    มีฮอดต้นหมากไฟ หมากแหง่ว แนวกินพร้อม
    ซอมอยู่แล้ว แก้วเลยลองปีนป่าย
    เกือบแมนต๊ก.....ลงมาตาย
    คันพี่ชายบ่ฮับไว้ ใจน้องสั่นระทวย อ้ายเอ้ย


    หมากไฟ,หมากแหง่ว เป็นผลไม้ทางภาดอีสานเกิดเองโดยธรรมชาติ มีหลายค่ะแถวภูเขาสวนกวาง
    แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ข้าวต้มมัด; 26-06-2011 at 00:28.


  2. #2
    เจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์ สัญลักษณ์ของ เเมงสะดิ้ง
    วันที่สมัคร
    Oct 2008
    ที่อยู่
    ที่ชอบ
    กระทู้
    1,050
    บล็อก
    24
    เกือบแมนตายน๊ออีหล่า แนวปากพานำหล่วง
    หย่อนป่วงนำมะไฟ มะแหยวพ้อมโอ๊ยยอมแล่วโลดงึดหลาย
    ข้าวเต็มก่องยายห่อไห่ เทิ่งปิ้งไก่บ่ไขแกะ หึย...
    ซางไปสะแงะแลมอง *หลงใหลนำหมากไฟเปรี้ยว
    โลดบ่เหลียวเห็นฮอดหน่าแม่ไหย่จ๋า...ผุคึดฮ่ำ
    แลนไปตำหยังยุทางพุ่น ควมยายบอกให่เคียนงัวแอนด์คะวาย
    ++++++++++++++++++++++++


    โอ๊ย...หน่ายหลานหลายปากหยาก บอกแนวนึงแลนตำแนวนึง
    บอกให่ไปตักน้ำให่งัวกิน เคียนหลักมันให่นำพ้อม
    เพิ่นโลดต่ะติ่งต้อยไปงอยอ่อยพะบ่าวแนวสั่นแหล่ว
    หวึย...ได่แนวแมไหย่มันคั่กเนาะ
    แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย เเมงสะดิ้ง; 25-06-2011 at 21:28. เหตุผล: *แก้คำสะกดผิดและเพิ่มคำวาคะวาย บอกให่ไปเคียนงัวหลานดอดไปเคียนคะวาย

  3. #3
    โอน้อคุณยายดิ้งเอ้ย ปากพาเป็นเห็นดกหลายใจโหลดสั่น
    มีฮอดคนอาสาให้ฉัน แต่คนมันขี้ดื้อใจนั้นอดบ๊อไหว
    บอกพี่ชายเพิ่นไว้ อ้ายๆๆเจ้าท่าฮับ
    กำลังจับไปถืกพวง โตหากร่วงมาเกือบตาย
    ขาแขนลายพองหน้าห้อย ย่านน้องน้อยม้อยละแม๋ง
    อ้ายฮักแพงมาฮับไว้ จั่งดีใจยิ้มงามๆๆ ยายเอ้ย
    ตามแต่ใจของนางหล่า อยากกินปิ้งไก่ของยายอยู่
    นางไปเคี่ยนควายมักตู้ ยุเด้หล่ะจั่งค่อยมา
    แต่หลานหล่าวัยคะนอง อยากลองเบิ่งจักตั้ง
    หยั่งบ่หยังกะตามแหล่ว ได้กินแล้วหมากแหง่ว หมากไฟพ่องไม้ข่วน
    เฮ็ดให้นวลจำได้ อกอุ่นอ้ายนำเด้ยาย อิอิ

  4. #4
    เจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์ สัญลักษณ์ของ เเมงสะดิ้ง
    วันที่สมัคร
    Oct 2008
    ที่อยู่
    ที่ชอบ
    กระทู้
    1,050
    บล็อก
    24

    พบปะพูดคุย อุกอั่งนำหลานสาว

    เอ้อๆ
    บ่เป็นหยังดอกหล่า
    บ่ถือสานางดอกอ่ำ
    อันผุเตี้ยต่ำหน่าหม่อ
    อย่าไปหย่อมาเป็นหลานเขยยายได๋

    อันหลานเขยผุอยากได่
    แมนสูงไหย่แอนด์บึกบืนเด้อนาง
    อย่าฟ่าวหลงทางไป ปักหลักนำปลาไหลโตค่าว
    เจ้าอย่าฟ่าวด่าวด่องดิ้น ปิ้นนำควม อันบ่แมนเด้อคำ
    มันสินำเมี่ยนให่ม้วย ม้างเบิ่ด แมนกลิ่นสาวสั่นดอก
    บอกให่เซื่อโลดเด้อหล่า หย่อนวายายถืกมาก่อน
    พรที่ยายมักจ่มป้อย ขอนางน้อยให่จื่อจำเอาเด้อคำเอย

    ++++++++++++++++++++++


    โอ๊ย...อุกนำหลานสาวแท้น๊อ ได่ซูนฮอดคีงเขาแล่วเพิ่นวา
    "เฮ็ดให้นวลจำได้ อกอุ่นอ้ายนำเด้ยาย" พ่ะน๊าควมเอามาอ้างแมไหย่
    หงึย...อิเฒ่าสิสะออนนำเจ้าหลานยุตั๊ว อันแนวบ่ได้ต้อยบ่ได่ซิมนำวานิ่แม่ะ
    อุกอั่งนำหลานสาว


    แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย เเมงสะดิ้ง; 26-06-2011 at 00:21. เหตุผล: เพิ่มกลอนและตัดอีออกจากหล่าเนาะ เพราะวามันบ่สุภาพ อ่านแล่วคึดนำสั่นดอก อิอิ

  5. #5
    เหอๆ โอน้อ อันว่ายายของหล่า เว้ามาเป็นตาฮัก
    ที่มาทักอุกอั่งเอ่า บ๊อให้เว้าป่วงนำชาย
    นางบ่ตายกะย้อนเขา เข้ามาซ่อยเอาไว้
    ซายร่างใหญ่สูงหล่ำ แต่โตก่ำแนจักหน่อย
    เบิ่งมาดแมนเกินร้อย ย้อนพี่ข่อยเชื้อซาติไทย
    โตสูงใหญ่ตัดผมเหี่ยน เกรียนเกลี้ยงปานทหาร
    เบิ่งรูปพรรณสัณฐาน ถูกตาตรงต้อง
    ได้แต่มองตากันแหล่ว มองตาแป๋วบ่อให้ห่าง
    ไปถืกทางจั๊งได้ตกต้นไม้ เพิ่นอุ้มไว้ถูกใจนาง
    อ้ายเพิ่นบ่ป๋าข้าง พัดวีนางให้หายส่วง เพิ่นแสนสิเป็นห่วง
    พองเป็นคนปีนหมากไม้ มาให้ค่อยได้กิน นั้นแหล่วยายเอ้ย
    แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ข้าวต้มมัด; 26-06-2011 at 01:20.

  6. #6
    ยามเมื่อลมพานยู้ ภูสูงแสนหลั่น
    สาดตาแลหล่ำไม้ ไพรกว้างป่าพนอม
    สัพพะพฤกษ์สาขาค้อม เค็งคายคูณป่า
    ผลผลาพาดต้น ตูมเกลี้ยงก่ายลำ
    มีทั้งอัมพาพั้ว เฟืองไฟฟูมหง่า
    สุกหล่นลงเลียบต้น ตามต้ายตาดเขา
    มีทั้งยมแยวหว้า สีดาก้านก่อง
    หมากกรูดแก้ว แกมส้มเหว่อนาว
    ปานสวนหาวเหินฟ้า พายพะโยมยังเปรียบ
    มังคุดแขวนเขียบห้อย พวงย้อยระย้ายวง
    อีกทั้งม่วงมี้ไม้ ขนุนเทศทองผา
    ป่าทุเรียนเรียงราย ก่ายเกยหอมกุ้ม
    เห็นแต่ซุมลิงไล่ สะยานโตนโหย่มกิ่ง
    เข้าช่วงชิงหมากไม้ ตางไล่คึกคะนอง...

  7. #7
    เจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์ สัญลักษณ์ของ เเมงสะดิ้ง
    วันที่สมัคร
    Oct 2008
    ที่อยู่
    ที่ชอบ
    กระทู้
    1,050
    บล็อก
    24
    อันผู้เจ่าพลายแก้ว แว่วแวมาม่วนในหู
    จนวายายนั่งดู อยากเฮียนคูเอาป่องอ้อ
    จ่ะแม่นบ่มีหม่องข่อง ไหลล่องๆ ลงฮูหู....เอาโลดเว่ย
    ตาของยายสัมผัสดู อ่านออกเสียงโอ๊ย....สะออนโอ้
    อันส่วนวาโตของยายเฒ่า ม่ะคือผีเป้าจกกินตับแถ่ะล่ะหล๊า
    เฮ้ดจั่งได๋สิอ่อนซ้อย เขียนได้หม่อยละแม่งนำคือจั่งเพิ่นล่ะคำแพง

    +++++++++++++++++++++++++++++++


    "เล่นคำได้ดีอีหลีหว่ะ".......เป็นคำชมจากใจ ชื่นชมอย่างหองเด้อค่า
    เป็นการหยิบเอาควมงามตามธรรมชาติมาบรรยายให่เห็นคั่กๆ
    เอ๋า...วากันไปเนาะยายมักจกตับกะสิสวบโก๊บๆ ไปแบบนี่ล่ะ
    ด้วยควมหวังวาสักวันยายคือสิอ่อนซ้อยม้อยไหลย้อยยุโหยดๆเนาะ

  8. #8

    กรรมคนขี้ดื้อ-อวดดี อิอิ

    เลาะไพรพงศ์ดงด้าว ทาวเครือขวงก่าย
    ปายปีนป้าน ทะยานไปอยากกินหวาน
    ปอกเปลือกปลิ้น เปรียวปริ๊ด.....ติดลิ้นฉัน
    พอได้กินหมากไฟนั้น น้ำตาไหล ทลายลิ้น
    หวังสิกินหมากแหง่วนั้น คงสิบ่คือกันดอกน้อตี้
    ชิมเบิ่งแล้วหน้าหยี๋ รสชาดดีคักแท้ เข้ากันแน่ถ้ามีเกลือ
    มีหมากเดื่อเป็นพวงพร้อม อยากสิต้อมเอามาฝาก
    ย้อนคาอยากนำตกกกไม้ เล๊ยบ่ได้ดอกอีหยัง
    ได้ขาพังขาส่อย มือแขนข่อยหากถืกข่วน
    บ๊ออยากหวนมาซ้ำ กรรมเจ้าเก่าใน
    ขี้ดื้อหลายอ้ายว่าให้ พองเจ็บใจคำค้อนพี่
    เพิ่นบอกตั้งหลายที่ ทำอวดดีเป็นบ่ง้อ
    กรรมเลยพ้อกับตนเอง นั้นแหล่ว

กฎการส่งข้อความ

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •