กำลังแสดงผล 1 ถึง 3 จากทั้งหมด 3

หัวข้อ: บ้านเราแสนสุขใจ 3

  1. #1
    Maximum learning
    ศิลปิน นักเขียน
    สัญลักษณ์ของ khonsurin
    วันที่สมัคร
    Apr 2008
    ที่อยู่
    ท่าตูม สุรินทร์
    กระทู้
    9,605
    บล็อก
    197

    บ้านเราแสนสุขใจ 3



    บ้านเราแสนสุขใจ 3





    [WMA]http://khonsurin.webs.com/001%20Duonpen%20khondankwain.wma[/WMA]




    วันนี้ว่างเลยบรรเลงต่อนะคะ



    บนความรักของคุณพ่อและคุณแม่ เป็นความภาคภูมิใจของลูกๆ มากนะคะ
    ยามโตขึ้นมา ลูกๆ ว้าเหว่อย่างไร เวลากลับมาหาอ้อมกอดของพ่อแม่ ทุกสัมผัสได้ผ่องถ่ายความอบอุ่นยิ่งนัก ไม่อาจรู้ลืมเลย


    มีบ้างยามเติบโตขึ้นมา ผู้เขียนก็เริ่มปฏิบัติตนเป็นชาครึ่งแก้ว ที่เติมเต็มเท่าใดไม่เคยเต็มสักที เพราะอะไรหรือ เพราะกลายเป็นคนหลงเสพติดโฆษณามากมาย


    เศรษฐกิจการตลาด ที่มีหลากหลายชนิด ซื้อเท่าใดไม่หมดสักที โฆษณาทางโทรทัศน์ วิทยุ หนังสือพิมพ์ นิตยสาร อินเตอร์เน็ต กระหน่ำใสเรา ให้เรารู้สึกว่าเรายังดีไม่พอ ยังไม่เป็นที่ยอมรับ จนกว่าจะมีอย่างที่เขาต้องการขายสินค้าให้กับเรา



    โฆษณาทางโทรทัศน์ ที่บอกว่าผู้ใดไม่มีสิ่งที่เขาแนะนำเป็นคนที่เชยมาก เป็นคนละพวกกับที่สังคมต้องการ


    ทั้งที่สินค้าเหล่านี้ บางครั้งมันก็คือขยะดีๆ นี่เอง


    ทุกวันนี้ผู้เขียนหลุดพ้นได้บางเรื่อง แต่ใจของผู้เขียนก็ยังแวะเวียนไปเป็นเหยื่อตามกระแสสังคมเสมอเหมือนกัน ดีที่หันมาเห็นแม่ แม่ที่ไม่ยอมเป็นเหยื่อของกระแสเศรษฐกิจการตลาด แม่ที่ไม่ยอมให้ธุรกิจการตลาดเข้าครอบงำได้ ทำให้ผู้เขียนหยุดคิดและพิจารณา และทำให้พฤติกรรมของกระแสสังคมลดลงได้บ้าง



    แม่สตรีที่ไม่เคยยอมแพ้ต่ออุปสรรค ใช้ความขยัน อดทน หนักเอาเบาสู้เป็นเครื่องมือในการต่อสู้กับกระแสสังคม แม่ลุกขึ้นวุ่นวายกับชีวิตตั้งแต่ดึกมากๆ หุงข้าว ทำกับข้าว ใส่บาตร หาบน้ำ ช่วยพ่อทำนา กลับมาบ้านตอนเย็นแทนที่จะได้พักผ่อน แม่กลับต้องหุงข้าว ทำกับข้าว อีกครั้ง ทั้งที่แม่เหนื่อยจากงานในนาจนล้า ด้วยรอยยิ้ม ไม่เคยเห็นแม่พูดจาหยาบคาย ตอนหัวค่ำ พวกเราสี่คน แม่ พ่อ ลูก นั่งผิงไฟ เล่าเรื่องราวสู่กันฟัง มือของแม่ที่เอื้อมมาลูบผมผู้เขียนตอนเริ่มง่วง ยังประทับใจ ลึกซึ้งใจ ไม่อาจลืมเลือนได้


    ภาพพ่อกับแม่ ที่ขุดดินทำแปลงผัก ประทับใจมาก แปลงผักที่ยาว สารพัด ไม่ต้องซื้อหา ใครผ่านมา แม่ก็จะเก็บผักเหล่านี้ให้ติดไม้ติดมือ ด้วยความเอื้อเฟื้อ ทุกเย็นพวกเราจะไปช่วยแม่รดน้ำผักหลังกลับจากโรงเรียน สนุกสนานมาก


    รู้ไหมว่าเวลาที่เฝ้ามองแปลงผักและลุ้นให้มันเจริญเติบโต มันมีความสุขมากเพียงใด


    วันนี้แม่ชรามากแล้ว มีโรครุมเร้าด้วยโรคความดันโลหิตสูง แต่แม่ไม่เคยยอมแพ้ชะตาเลย แม่ยังคงทำงานไม่มีที่สิ้นสุด


    แม่ก็คือยาใจในการต้านกระแสสังคมแห่งเศรษฐกิจให้กับลูก ก่อนที่จะทำสิ่งใดนอกลู่นอกทางลงไป จะคิดถึงแม่ก่อน ว่าเราสมควรกระทำหรือไม่




    .................................................






  2. #2
    ศึกษาหาความรู้ สัญลักษณ์ของ lungyai1123
    วันที่สมัคร
    Oct 2008
    กระทู้
    381
    บล็อก
    63
    น่าเป็นหว่งผู้สูงอายุที่ท่านไม่เคยบ่นไม่ออดอ้อนไม่เคยต่อว่าให้ผู้ไดเจ็บช้ำน้ำใจเพราะท่านคิดตลอดเวลาว่านั่นคือหน้าที่ที่เป็นผู้รับผิดชอบนั่นเองครับและนั่นคือผู้ให้กำเนิดของพวกเรานั่นเอง
    แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย lungyai1123; 09-07-2011 at 18:52.

  3. #3
    Maximum learning
    ศิลปิน นักเขียน
    สัญลักษณ์ของ khonsurin
    วันที่สมัคร
    Apr 2008
    ที่อยู่
    ท่าตูม สุรินทร์
    กระทู้
    9,605
    บล็อก
    197
    กระทู้ต้นฉบับโดยคุณ lungyai1123
    น่าเป็นหว่งผู้สูงอายุที่ท่านไม่เคยบ่นไม่ออดอ้อนไม่เคยต่อว่าให้ผู้ไดเจ็บช้ำน้ำใจเพราะท่านคิดตลอดเวลาว่านั่นคือหน้าที่ที่เป็นผู้รับผิดชอบนั่นเองครับและนั่นคือผู้ให้กำเนิดของพวกเรานั่นเอง


    ขอบคุณนะคะ สำหรับความห่วงใย ขอบคุณมากนะคะ






Tags for this Thread

กฎการส่งข้อความ

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •