กำลังแสดงผล 1 ถึง 5 จากทั้งหมด 5

หัวข้อ: นางแม่หม้าย

  1. #1
    แบ่งปันความรู้และประสบการณ์ สัญลักษณ์ของ prayoon
    วันที่สมัคร
    Jul 2010
    ที่อยู่
    จ.นครปฐม
    กระทู้
    120
    บล็อก
    3

    นางแม่หม้าย

    นางแม่หม้าย
    อันเนื่องจากว่าช่วงนี้เครียดๆ กับอุทกภัยเนาะพี่น้อง ปีนี้น้ำท่วมคักหลายตามที่ผุข้าเกิดได้ใหญ่มา กะเห็นปีนี้ล่ะท่วมหลายคัก แต่ว่ามันกะสิท่วมไปอีกอยู่ล่ะ เรื่อยๆตามนักวิทยาศาสตร์เพิ่นว่า เพื่อเป็นการบรรเทาเนาะผุข้ากะได้นำนิทานเก่ามาเล่าสู่ฟัง แต่ว่ากะห่วงนำเรื่องที่สิเว้าไปอยู่ดอก นึงกะย่านว่าไปในทำนองบ่ดี กะให้ผุดูแลบร์อดดูแลกระทู้เพิ่นพิจารณาเบิ่งเอา พอลงได้กะลง ลงบ่ได้กะถือว่าผุข้าเอามาฝากให้เจ้าอ่านผุเดียวกะแล้วกัน อันสองกะเป็นห่วงนำผุที่สิเอาไปเล่าต่อให้ลูกฟังก่อนนอน บาดลูกถามย่านยากตอบยากอธิบายให้ลูกเข้าใจสะดอก นิทานนี่ ผุข้าซอกหาเลยไปพ้อกะเลยนำมาเล่าสู่พี่น้องฟัง คลายเครียด เชิญ ข้าน้อย....

    ในกาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ยังมีเมืองแห่งนึง ตั้งอยู่พู้น...ละติดกับภูเขา ในภูเขาหน่วยดังกล่าวกะมีพระยายักษ์ที่ซื่อว่า กุมพันธ์กับบริวารอยู่เฝ้า
    ในแต่ละปียักษ์กุมพันธ์นี่ กะแต่งให้ลูกน้องไปจับเอาคนในเมืองดังกล่าวนั้น เพื่อหยังกะเพื่อมาเป็นอาหารปีละคน ๆ เป็นเวลาช้านานพอสมควรและชาวเมืองกะบ่มีปัญญาสิหาคนมีฝีมือ มีความสามารถมาปราบพระยายักษ์กุมพันธ์ดังกล่าวได้ เพียงแต่ฮอดมื้อนัดหมายก็ต้องจัดคนไปที่ลานประหารหน้าประตูเมืองเพื่อรอให้ยักษ์มาจับเอา
    ดังนั้นพระยาผู้ปกครองเมืองจึงออกระเบียบว่าแต่ละครอบครัว ถ้าตกมาถืกครัวเฮือนไผก็ให้จัดเอาคน คนนึงในครอบครัวไปรอถ่ายักษ์โลดโดยบ่มีข้อต่อรอง แต่ว่าให้หมุนเวียนกันไปในแต่ละปี

    ตกมาในปีนี้ ผัดมาถืกครอบครัวของนางแม่หม้าย ผัวตายป๋าจาก ได้ 2-3 ปีแล้ว ลูกเต้ากะบ่มี อยู่คนเดียว พอมาฮอดวันเวลานัดหมายของพระยายักษ์กุมพันธ์นางกะต้องไปรอที่ลานประหารหน้าประตูเมืองเหมือนกับคนที่ผ่านมา(นางแม่หม้ายคนนี้กะสิอายุประมาณ 30 กว่าปีขึ้นนี้ล่ะ)
    พอฮอดเวลาปั๊ป พระยายักษ์พร้อมสมุนผู้ใกล้ชิด หรือว่าเลขายักษ์หั่นล่ะกะพากันเหาะวือๆลงมาแต่ปราสาทเทิงภูเขาพู้นล่ะ พอมาฮอดลานประหารปั๊ป ก็แนมเห็นนางแม่หม้ายรอถ่าเพื่อให้ตนจับไปเป็นอาหาร
    จากนั้นพระยายักษ์ก็สั่งให้เลขายักษ์ว่า “ไปจับเอาตัวนางมาให้เราเดี๋ยวนี้” ทานเลขากะก้าวขึ้นไปที่ลานประหารทันที พอไปเถิงสิจับเอานางแม่หม้าย

    นางแม่หม้าย “โอ้ย ท่านพระยายักษ์เอ้ย คันสิเอาผุข้าไปกินอิหลี ขอให้แก้ปัญหาให้ผุข้าก่อนได้บ่ ข้าน้อย?”
    เลขายักษ์ “เอ๊! ปัญหาของเจ้าแม่นหยัง?”
    “ปัญหาของผุข้ากะบ่มีหยังหลายด๊อกเพียงแต่ฝากของนี่ไปให้พระยายักษ์เพิ่นแน”พร้อมเว้ากะพร้อมจกมือเข้าไปในใต้ง่ามขาของเลาแล้วดึง... อึ.. มานึงเส้น งอ ๆๆๆ แล้วยื่นให้เลขายักษ์ พร้อมเว้าว่า “เอ๊า เอาไปให้พระยายักษ์กุมพันธ์เพิ่น รีด...ให้มันซื่อๆๆๆ เด้อ ถ้ารีดซือมื้อใด๋จั่งกลับมาจับเอาข้าน้อยไปกิน โดยสิบ่มีข้อต่อรองอีกเล๊ย”
    เลขายักษ์จับเอาเส้นดังกล่าวนำนางแม่หม้ายแล้วเดินไปยื่นให้พระยายักษ์ทันทีพร้อมทั้งนำคำเว้าของนางแม่หม้ายไปบอกพระยายักษ์
    พระยายักษ์รับเอาเส้นดังกล่าวแล้วเว้าว่า “O.K. ตกลงตามนี่” แล้วกะพาลูกน้องเหาะวือกลับคืนปราสาท

    3 ปีผ่านไป บ่เห็นยักษ์ลงมาจับคนในเมืองไปกินอีกเลย ชาวเมืองกะพากันแปลกใจกันไปทั่วเมืองว่าเป็นย้อนหยัง?
    *** กล่าวเถิงพระยายักษ์ นับแต่ยักษ์น้อย ยักษ์กลาง ยักษ์ใหญ่ จนฮอดพระยากุมพันธ์พากันนั่งรีดขนเส้นเดียวที่นางแม่หม้ายเอาให้ กะบ่มีวี่แววว่ามันสิซือ เวทย์มนต์กลคาถา กะพากันใซ้จนบ่เหลือ มันกะยังคือเก่า ยักษ์ทังหลายนั่งแกว่งหัวเบิดปัญญาบ่มีความสามารถยืดเส้นขนนางแม่หม้ายได้
    พระยายักษ์กุมพันธ์ “ปาดโท มันแม่นเส้นอิหยังเกาะสูของมนุษย์นี่ มันคือมาศักดิ์สิทธิ์กะด้อแท้ เฮ็ดแนวใด๋มันกะยังคือเก่า ไป ไปสูไปหามนุษย์คนดังกล่าวนี่เบิ่ง กะกินนับหัวมาบ่ได้แล้ว มันสิมาเสียเที่ยวกับมนุษย์คนนี่” เว้าแล้วยักษ์ทั้งหลายก็พากันเหาะลงมายังเมืองดังกล่าวแล้วกะขอให้เอามนุษย์คนนั้นมาเพื่อสิเฉลยปัญหา

    พอนางแม่หม้ายมาฮอดลานประหารก็แนมเห็นพระยายักษ์และลูกน้องยืนเรียงแถวคือหลักฮั่วนี่ล่ะ จึงถามว่า
    “เป็นแนวใด๋น้อ ทานพระยายักษ์ ..รีดซือ..รึยังน้อ คันซือแล้วกะจับข้าน้อยไปกินซะ คันยังบ่ทันซือ กะเอาไปรีดตืมอีกคนละเส้นๆ โลดยังมีอีกหลายอยู่” พร้อมเว้านางกะพร้อมฮื้อซิ่นขึ้นเพียงแอวทันที

    พระยายักษ์พร้อมด้วยลูกน้องทั้งหลาย “ปาดสสสโท้ ขนาดเส้นเดียวยังนั่งรีดตั้ง 3 ปี คันซัวเอาไปเบิดหั่น สิใซ้เวลารีดอีกจักปี โอ้ย บ่ไหว ยักษ์ยอม บ่เอาล่ะ ขอลาก่อนบ่กงบ่กินพวกเจ้าแล้ว บาย บ่ายยยยยยยย”
    กะติสอนใจ การใดคันยังบ่ทันสำเร็จ กะจงพยายามๆ ต่อไป ฮ่าๆๆๆๆนางแม่หม้ายนางแม่หม้าย


  2. #2
    Banned

    วันที่สมัคร
    Oct 2010
    กระทู้
    798
    บล็อก
    4
    หึยยย..นิทานเพิ่นแหมะแงะงัดเอามาเว้า
    อ่านแล้วพอได้เคล้าว่าคนเฮานี่ล่ะเน๊าะ
    ถ้ามีปัญญาพออ่อเจ๊าะกะซิบ่อรอดปากเสือปากช้าง
    ซิหาทางหลีกนั่นบ่อมี
    คนปัญญาดีแม่นไผเข่าตีหาทางหนีทีไล่
    หยับไปป่องหม่องทางได๋ไปไสเอาโตรอด
    เอาให่จอดคือยักษ์คักบ่อบาดทีนี้
    ปัญหามีง่ายง่ายแต่เพิ่นแก้บ่อได้
    เพิ่นจั่งว่าไว้ปัญหาทั้งหลายให่แก้ด้วยปัญญา
    คั่นแม่มีปัญญาแล้วปัญหาแคล้วแม่นห่างหาย

    อ้ายสะมาสรุปวาความพยายามละทีนี้
    แม่นซิพยายามปานได๋ถ้าบ่อมีปัญญากะบ่อสำเร็จดอกอ้าย....อิอิ
    แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย หนึ่ง; 01-10-2011 at 09:43.

  3. #3
    แบ่งปันความรู้และประสบการณ์ สัญลักษณ์ของ มะเหมี่ยว
    วันที่สมัคร
    Jan 2010
    ที่อยู่
    สุดประจิมที่ริมเมย
    กระทู้
    958
    อ่อยยยยยย 55555 ขอหัวนำนิทานก้อมนำแนเด้อจ้าๆๆ

  4. #4
    ดูแลตรวจสอบเนื้อหา สัญลักษณ์ของ pcalibration
    วันที่สมัคร
    Nov 2008
    ที่อยู่
    เมืองฉะเชิงเทรา(แปดริ้ว)
    กระทู้
    1,990
    บล็อก
    1
    คือสิแหม่นคนละแม่หม่ายกับที่เป็นคู่กัดเซียงเหมี่ยงเนาะ

  5. #5
    ศึกษาหาความรู้ สัญลักษณ์ของ aphsara
    วันที่สมัคร
    Apr 2012
    กระทู้
    58
    บล็อก
    3

    ยักษ์มันไม่รู้จักครีมยืดผม เอามายืดขนตรงไหน มันก็ตรงได้นะ

กฎการส่งข้อความ

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •