กำลังแสดงผล 1 ถึง 4 จากทั้งหมด 4

หัวข้อ: เดียวดาย"กลางสายหมอก"

  1. #1
    ศิลปิน นักเขียน สัญลักษณ์ของ maanoy
    วันที่สมัคร
    Jul 2006
    กระทู้
    2,270

    เดียวดาย"กลางสายหมอก"


    เดียวดายกลางสายหมอก
    โดยหมาน้อย " เฌอเชลง "
    ท่ามกลางหัวใจที่สับสน
    ไร้ผู้คนเมียงมองหน่ายหลบหนี
    เป็นอย่างนี้เนินนานผ่านเป็นปี
    ยังไม่มีวี่แววจะชื่นบาน

    ละอองหมอกหยอกยวนมวลแมกไม้
    ดูดั่งคล้ายใบแช่มชื้นยื่นใจสาน
    ละลอยลิ่วทิวหมอกหยอกก่อกาล
    ระยิบซ่านสั่นไหวทั่วทรวงใจ

    ละอองหมอกหยอกเย้าเคล้าคละคั้น
    ลมเหมันต์ผันพริ้วละริ่วไหว
    เย็นยะเยือกหยอกยวนปั่นป่วนไอ
    ละอองไหวเปลวหมอกช่างหยอกยวน

  2. #2
    ศิลปิน นักเขียน สัญลักษณ์ของ maanoy
    วันที่สมัคร
    Jul 2006
    กระทู้
    2,270
    ควันหมอกขาวปลิวไสวพรหมไปทั่ว
    ดั่งฟ้ารั่วหลั่งละออง นองไสว
    ปูพร่างพรหม โอ้ลมโอบ หอบอุ่นไอ
    ละอองไหว โอเหมันต์หมอกพร่างพลู

    ทิวเทือกเขา ดั่งใจวาด ปรารถนา

    ขาวเปลื้อนฟ้างามเด่นเห็นสุดหรู

    ปรารถนาละอองเลื้อย เยือนฤดู

    ดั่งรับรู้คนเหงา มาเอาใจ

    เขียนโดยหมาน้อย " เฌอเชลง"

  3. #3
    ศิลปิน นักเขียน สัญลักษณ์ของ maanoy
    วันที่สมัคร
    Jul 2006
    กระทู้
    2,270
    เหงาในคืนหมอกหวั่น สั่นผวา
    หนาวอุรา...คลุมเคลือสุดเหลือหลาย
    ทำไงเหงา...ในอกจะระบาย
    หรือรอจน...ตะวันสายจะสร่างซา

    เหงาในคืนพระจันทร์สุดโศกหม่น
    เหงาเหลือทนคืนนี้ดูหนักหนา
    เหงาปนหนาวหนักหน่วงในอุรา
    เหงาหรือหนาวน้ำตาคราหมอกปน


    ปุยละออง หมอกพริ่วไหวไหลระย้า
    ไฉนตา ฉ่ำแดงระแหงช้ำปี้ป่น
    กลัวจะไหลออกมาใจกังวล
    กลัวระคนปนเปื้อน "หมอกน้ำตา" โดยหมาน้อย "เฌอเชลง"

  4. #4
    อยู่ท่ามกลางสายหมอกที่หมองหม่น
    นั่งระคนปนเศร้าเราเหงาหงอย
    ตามลำพังนั่งไปใจเลื่อนลอย
    พาให้คล้อยปล่อยจิตอนิจจัง
    ตกในห้วงพวังค์ดั่งเมฆหมอก
    เหมือนมาตอกติดย้ำจำความหลัง
    เคยสัญญาเกี่ยวก้อยนั้นยังจำ
    กลับมาทำให้เดียวดายสายหมอกครวญ..


    >ฟ้าเพียงดิน<

กฎการส่งข้อความ

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •