กำลังแสดงผล 1 ถึง 3 จากทั้งหมด 3

หัวข้อ: ไดอารี่ของฉัน

  1. #1

    เขียนไดอารี่ ไดอารี่ของฉัน


    หลายต่อหลายครั้งที่ฉันเปิดดูไดอารี่ ฉันออกจะแปลกๆหน่อยที่จะเขียนไดอารี่ก็ต่อเมื่อสุขที่สุดหรือไม่ก็เศร้าที่สุด มันก็เลยเดินทางไม่ถึงครึ่งเล่มซักที
    ในไดอารีเล่มนี้ ฉันรักคนๆนั้นเป็น ฉันจะเขียนมันตั้งแต่วันแรกที่รู้ว่ารักเขา เขียนวันดีๆที่เขาจะเผลอยิ้มให้(ขี้ตู่เอาเอง) เขียนวันที่เศร้าเมื่่อรู้ว่าเขามีใครที่ไม่ใช่เรา และบางครั้งก็ได้แต่ร้องไห้เสียใจกับสิ่งต่างๆ ที่ไม่สมหวังดั่งตั้งใจ มันคือเพื่อนที่รู้ความเป็นฉันมากกว่าใครๆ ในไดอารี่ของฉัน ฉันได้เขียนความทรงจำต่างๆไว้เช่น
    ตอน ม.1ฉันแข่งกีฬาสีที่โรงเรียน และทั้งโกรธและเสียใจ ที่รุ่นพี่ ม.2-ม.3ไม่ให้ฉันลงเลย ทั้งๆฉันก็เป็นนักกีฬาเหมือนกัน เหตุการณ์ครั้งนั้นทำให้
    ฉันได้เรียนรู้ คนที่ขอโอกาสแม้เขาจะทำสิ่งๆนั้นครั้งแรก คำว่า โอกาส มันมีค่ามากมายนะสำหรับคนที่ไขว่คว้ามัน ไม่มีใครวาดรูปได้สวยเมื่อจับดินสอครั้งแรก ไม่มีใครวิ่งทำลายสถิตได้เมื่อวิ่งครั้งแรกเช่นกัน แต่ถ้้าหากเราไม่ให้โอกาสเขาเราจะรู้เหรอว่าเขาจะทำได้ดีแค่ไหน มันจะดีขนาดไหนที่เราได้ให้สิ่งนั้นกับเขา

    ในไดอารี่เล่มนั้นมันมักจะมีคราบน้ำตาเสมอ มีวันหนึ่งลงวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ.2540 วันนั้นฉันเขียนไดอารี่หลายหน้ามาก แต่มันมีแค่คำๆเดียว ''หนูรักพ่อ''ตั้งแต่จำความได้ฉันไม่เคยพูดคำนั้นกับพ่อเลย แม้กระทั่งอ้อมกอดฉันก็จำมันไม่ได้ว่ามันอุ่นขนาดไหน วันนั้นเป็นวันที่พ่อเสียชีวิต เสียดายที่ฉันอยากจะบอกคำนั้นทั้งชีวิต แต่คงไม่มีอีกแล้ว

    หน้้าหนึ่งของไดอารี่ ฉันเป็นคนมีเพื่อนน้อยมากถ้าเทียบกับหนังสือที่อ่าน และมีเพียงคนเดียวที่เข้าใจฉันเหมือนกับฉันเข้าใจตัวตนของเขา มีครั้งหนึ่งเราโกรธกันไม่พูดกันนานเกือบเดือน เพื่อนคนนั้นเขียนกลอนใส่ในที่คั่นหนังสือของฉันลงท้ายว่า''ขอโทษนะ'' ปัจจุบันมันยังเป็นที่คั่นหนังสือของฉันอยู่ ฉันเรียนรู้คำนั้นและให้''อภัย''แก่เขาเรายังเป็นเพื่อนที่รักกันมากจนถึงวันนี้

    ในไดอารี่เล่มนั้นฉันมีความสุขที่ได้เปิดอ่านมัน มันคือความทรงจำที่ล้ำค่าที่สุดของฉัน

    สาวชัยภูมิ ลูกพ่อขุน
    แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย สาวชัยภูมิ ลูกพ่อขุน; 21-03-2012 at 10:16.

  2. #2
    ฝ่ายบริหารระดับสูง สัญลักษณ์ของ พล พระยาแล
    วันที่สมัคร
    Mar 2008
    กระทู้
    6,940
    ผมเป็นคนหนึ่งที่ชอบเขียนไดอารี่ ไดอารี่จะบอกเรื่องราวของเราในอดีตที่ผ่านมา

    วันดีคืนดีหยิบมันขึ้นมาอ่าน ทำให้เราหวลคิดถึงอดีตวันวานที่ผ่านมา

    ชีวิตคนเราหล่นหายไปกับกาลเวลา และจะหลุดร่วงในที่สุดเมื่อกาลเวลาวิ่งมาถึง

    เก็บความทรงจำดี ๆ ไว้ในความรู้สึก และขอให้สลัดทิ้งความขมขื่นทิ้งไปในหุบเหว

  3. #3
    ขอบคุณอ้ายพลมากๆนะคะ บีลืมมันไปเกือบหมดแล้วแต่มันบังเอิญเปิดอ่านก็เลยนึกถึงค่ะ นานๆเข้ามาทีบ้านมหาก็ยังอบอุ่นนะคะ

Tags for this Thread

กฎการส่งข้อความ

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •