กำลังแสดงผล 1 ถึง 2 จากทั้งหมด 2

หัวข้อ: กำนันจ้อนแห่งหนองแมว ตอน หัวใจที่ถูกเปิด

  1. #1

    รอบยิ้มพิมใจ กำนันจ้อนแห่งหนองส่องแมว ตอน หัวใจที่ถูกเปิด


    กำนันจ้อนแห่งหนองส่องแมว ตอน  หัวใจที่ถูกเปิด

    ข่าวเรื่องกำนันจ้อนบอกรักนักร้องประจำหมู่เป็นเรื่องที่ชาวหนองส่องแมวรู้ทุกคน
    แม้ว่าหมู่หนึ่งจะไม่ได้รางวัลชนะเลิศแต่ดูเหมือนว่าจ้อนจะไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก
    เพราะรางวัลขวัญใจประชาชนดูจะทำให้ทุกคนยิ้มได้
    จ้อนถามริสาว่าไปทำยังไงถึงได้ไปร้องเพลงซะงั้น
    เธอยิ้มบอกว่าบังเอิญเธอพาแพรไหมไปดูเขาซ้อมแล้ว
    ลำไยผู้ถูกวางตัวให้ร้องกลับร้องผิดคีย์ บุญทายก็เลยบ่นว่าร้องกี่ทีก็ไม่ถูกคีย์
    แล้วทั้งสองก็ทะเลาะกัน ลำไยก็เดินหนี ส่วนริสาลองร้องตามเล่นๆ
    พี่ไมเห็นก็บอกให้มาร้องแทนเพราะลำไยโกรธไม่ยอมมาร้องอีกเลย
    จ้อนนั่งฟังก็ร้อง อ๋อ พลางยิ้ม
    จากวันนั้นบรรดาเมียๆของลูกน้องจ้อนและริสาก็กลายมาเป็นเพื่อนกัน
    เพราะไปซ้อมด้วยกันจนสนิทกันไปเลย หลังจากที่บอกความในใจกลายๆแล้ว
    จ้อนเองดูมีความสุขมากกว่าแต่ก่อน
    เหมือนกับว่าเขากำลังเดินเข้าไปในอุโมงค์น้ำแข็ง
    แต่กลับพบว่าในนั้นมีความอบอุ่นของแสงไฟอยู่
    ในขณะที่วาริสเองก็มีใบหน้าเปื้อนยิ้มอยู่ตลอด
    ต่างจากแต่ก่อนที่ทั้งเย็นชาทั้งหน้าตาและหัวใจ


    กำนันจ้อนแห่งหนองส่องแมว ตอน  หัวใจที่ถูกเปิด

    สายลมพัดพาเอาดอกคูณเหลืองร่วงลงจากต้น เวลาบอกว่าผ่านไปอย่างรวดเร็ว
    จนย่างเข้าสู่หน้าฝน กลิ่นดินชื้นหอมอบอวลไปทั่วบริเวณ
    น้ำฝนที่ตกรดดินทำให้เกิดชีวิต ทั้งต้นไม้ สัตว์เล็กๆที่อาศัยในดิน
    จ้อนกำลังพาชาวบ้านเรียนรู้ที่จะอยู่กับมัน
    งานที่เขาวางไว้กำลังออกดอกออกผลให้หัวใจได้ชื่นชม
    ที่นาส่วนหนึ่งที่เขาแบ่งเป็นแปลงทดลองปลูกพืชระยะสั้น
    มีมะเขือเทศสีแดงลูกเล็กดกเต็มต้น
    แซมกับพริกขี้หนูที่จ้อนชอบเพราะมันทรมานลิ้นดี
    และผักสวนครัวกำลังแตกยอดดููงามตาจริงๆ
    ข้างๆกันนั้นก็มีบ่อเลี้ยงปลานิลที่เขาเอาพันธุ์ปลามาจากเกษตรอำเภอ
    ดูท่ามันโตพอกินแล้วล่ะ

    เขาเดินดูอะไรต่อมิอะไรเรื่อยๆ และกะว่าจะไปดูที่นาลุงสีที่อยู่ข้างๆกันมั่ง ระหว่างทางเดินไปก็อดไม่ได้ที่จะคิดถึงริสา

    สองเดือนกว่าแล้วที่เธอจากเขาไปทำงานที่กรุงเทพ จ้อนได้แต่่เหงาเพราะเธอไม่อยู่
    ก็ได้แต่ทำงานหนักเพราะคิดถึงคนไกล จนกระทั่งเธอบอกว่าจะกลับ
    เขาก็อาสาไปรัับเธอเอง จ้อนเดินตัวปลิวมาที่นาของลุงสีที่แกหันมาปลูกมะเขือเทศส่งตลาดในอำเภอ รายได้นับว่าดีกว่าปลูกข้าวอย่างเดียว
    พอที่จะส่งลูกชายคนเดีียวไปเรียนต่อมหาวิทยาลัยได้อย่างสบายๆ

    ลุงสีพ่อของบักหลอดเดินถือมะเขือเทศสีดาลูกเล็กมาหาเขาพลางยิ้ม

    เอ้า กำนันเอาไปกิน มันหลายๆแบ่งกันกิน ลุงสียื่นถุงมะเขือเทศให้
    จ้อนยิ้มพลางทำหน้าเหยๆ เพราะสิ่งที่เขาชื่นชอบน้อยที่สุดคือมะเขือเทศนี่แหละ

    กินทีไรเป็นคอแข็งทุกที แต่จ้อนรับถุงนั้นมาพลางขอบคุณ และถามต่อว่าตอนเย็นเขาจะเข้ากรุงเทพ ลุงสีอยากได้อะไรมั้ย เขาจะเข้าไปหาบักหลอดที่ไปเรียนนิติ ที่รามด้วย ป้านุ่มที่นั่งถอนหญ้าอยู่ก็เลยบอกว่า จะฝากของกินไปให้ลูก ว่าแล้วแกก็เดินไปเร็วๆบอกว่าจะรีบไปตำแจ่วปลาร้าให้ลูก
    กำนันอย่าลืมไปแวะเอาล่ะ จ้อนก็รับคำ ในช่วงบ่ายแก่ๆเกือบเย็น ก่อนที่จ้อนขับรถออกจากหนองส่องแมวมุ่งหน้าเข้าสู่กรุงเทพ ป้านุ่มกลัวจ้อนไม่ไปเอาของแกจึงขี่จักรยานเอามาให้ พร้อมกับ จดหมายลายมือโยเย้
    จ่าหน้าถึงลูกชายและยังกำชับอะไรต่อมิอะไรมากมาย
    นี่แหละความรักของพ่อแม่มันมากมายเสมอและมันไม่เคยห่างไกลลูกเลย

    กำนันจ้อนแห่งหนองส่องแมว ตอน  หัวใจที่ถูกเปิด

    สี่ชั่วโมงกว่าสำหรับการเดินทาง จ้อนเลี้ยวรถเข้าไปหลังม.รามที่เป็นหอพักของหลอดก่อนถัดออกไปไม่กี่ซอยก็เป็นหอพักของวาริสาที่ใกล้ๆกับมหาวิทยาลัยที่เธอเรียน
    หลอดกลับมาจากไปทำงานพาสไทม์เห็นจ้อนเข้าก็ดีใจ รีบวิ่งมาช่วยถือของ
    เขายื่นกล่องของฝากให้ บักหลอดหัวเราะกั๊กๆ บอกว่านี่คือแจ่วปลาร้าแบบดั้งเดิม
    เพราะกลิ่นมาก่อนเปิดกล่องอีก จ้อนหัวเราะหึๆ
    เขาขึ้นไปบนหอพัักคับแคบภายในห้องมีกาน้ำ วิทยุ กระเป๋าเสื้อผ้า
    โต๊ะรีดผ้าถูกดัดแปลงมาเป็นโต๊ะอ่านหนังสือ หลอดหาข้าวมาให้เขากิน
    คุยกันอยู่พักหนึ่งก็มีโทรศัพท์โทรเข้ามา
    หลอดที่นั่งอยู่ข้างแอบยิ้มและเล่นหูเล่นตาเชิงล้อเลียน
    จนจ้อนต้องหนีไปคุยที่หน้าต่าง

    (บักบ้าจอบฟังคักเนาะมึง) จ้อนคิด

    จ้อนพี่อยู่ไหน วาริสาโทรมาเสียงนี้ทำให้เขาหายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้ง
    มือที่ไม่ได้ถือโทรศัพท์ก็ถูขอบหน้าต่างจนขึ้นเงา(เพราะความเขิิน)

    อ้ายอยู่หลังราม อยู่หอบักหลอดมัน ริสากินข้าวยัง
    เขาถามแบบลืมดูนาพิกามันเกือบตีสองแล้วเสียงหัวเราะดังมาตามสาย
    จ้อนเองก็เผลอยิ้มไปด้วยถ้าคนพูดมาอยู่ข้างๆมันคงสุขขึ้นอีกกอง

    ดึกมากแล้ว พี่นอนเถอะนะ สายๆเราค่อยเจอกัน ริสาจะเก็บกระเป๋าก่อน

    จ้ะๆ(บักหลอดเขินแทนตอนนี้ได้แต่นอนกลิ้งไปมาที่พื้น) อ้ายสิไปฮับเด้อ
    จะของกะนอนซะดึกแล้ว จ้อนพูดพลางหรี่ตามองบักหลอดหลังจากที่วางโทรศัพท์แล้วเขาก็มาจัดการกับมันที่บังอาจมาล้อเลียนเขาซึ่งมันได้แต่ร้องขอชีวิตที่อยู่ใต้เงื้อมือมัจจุราช(จ้อน)

    อ้ายจ้้อน อย่า..ผมบ่เคยเห็นอ้ายเวอร์ชั่นนี้ หน้าแดงคือก้นลิงนี่
    นี่ขนาดเว้าโทรศัพท์เด้นี่ คันเห็นเอื้อยเลาบ่แดงทั้งโตหรือ อ๊าก..
    จ้อนเอามือดึงหูมันทิ้งท้ายก่อนล้มตัวนอน
    คืนนี้เขาหลับลงด้วยความหวังว่าพรุ่งนี้จะได้เจอเธอ

    รุ่งเช้าจ้อนตื่นเกือบสายและที่ตื่นเพราะเสียงบักหลอดตำแจ่วพริกดิบโป๊กๆ
    มึงสิตำเฮ็็ดหยังบักบ้า แจ่วปลาร้่ายังกระปุกบักใหญ่นึงอยู่ ทั้งผักขะ(ผักชะอม)อีก จังแม่นหอมหลาย จ้อนตื่นมาก็บ่นๆบักหลอดได้แต่ถือสากยิ้มเหยๆ
    ไม่ทันพูดอะไรมากเขารีบอาบน้ำแต่งตัว ก่อนจะบอกลาหลอดที่งงๆกับอาการรีบร้อนปานถูกเจ้าหนี้ทวงเงิน แต่มันเลือกที่จะไม่พูดเพราะเสี่ยงกับการโดนกำนันบิดหูอีก
    จ้อนขับรถไปจนมาถึงหอพักของวาริสา ที่ครั้งหลายต่อหลายครั้งเขาหาเหตุผลมาเจอเธอแต่สิ่งที่เขาได้ก็คือ ดวงตาที่เย็นชา บางทีในตอนนั้นอาจจะไม่มีเขาในสายตาเลยก็ได้ แต่วันนี้มันต่างกันประตูหัวใจของน้ำแข็งนั้นได้เปิดออกแล้ว

    จ้อนเห็นร่างของเธอในชุดกระโปรงลูกไม้กับเสื้อลูกไม้แขนตุ๊กตา ผมยาวถูกคาดไว้ด้วยโบว์ลูกไม้สีขาว เธอยิ้มทักทายเขา จ้อนรีบไปถือกระเป๋าให้ทันที

    พี่จะกลับตอนนี้มั้ย พี่กินอะไรมารึยัง ริสาถาม จ้อนบอกว่าไม่เป็นไรแต่ท้องมันประท้วง
    วาริสายิ้ม บอกว่าจะพาจ้อนไปเลี้ยงข้าวก่อนกลับเพราะเงินเดือนออกแล้ว
    ว่าแล้วริสาก็บอกให้จ้อนขับรถไปที่ห้างใกล้ๆมหาวิทยาลัย
    ก่อนจะพาไปร้านอาหารอิตาเลี่ยน จ้อนเข้าไปแบบงงๆ และคนก็อื่นๆก็คงงงๆเช่นกัน
    เพราะเขากับวาริสาดูต่างกันมาก(ดูผู้หญิงคนนั้นสิสวยยังกะดารา
    แต่แฟนน่ะด๊ำดำ สาบานได้ยายที่ขายมะม่วงดองหน้าห้างแอบนินเขาในระยะเผาขน)
    แต่ดูเธอจะไม่แคร์สักนิด วาริสาสั่งอาหารมาพลางยิ้ม
    จ้อนบอกแบบเขินๆว่าอยากกินจิ้มจุ่มมากกว่า
    วาริสาบอกว่ากลับหนองส่องแมวแล้วจะให้จ้อนเลี้ยงทุกวันจนอ้วนเลย
    เธอพูดพลางยิ้มดวงตาคู่นั้นงดงามยามทอดมาที่เขา ดูสดใสไม่แห้งแล้งไร้หัวใจ
    พอดีอาหารที่สั่งมาแล้วจ้อนมองแบบงงๆ จนคนตรงหน้าจับได้

    จ้อน พี่ต้องกินแบบนี้นะ ดูริสาสิ เธอทำให้เขาดูจ้อนทำตามแต่มันทำให้ซอสพาสต้ากระเด็นโดนแก้ม วาริสาส่ายหน้าน้อยๆพลางเอื้อมมือไปเช็ดให้ ยังไม่ทันจะกินหมดดี
    ก็มีเสียงฝีเท้าดังมาใกล้โต๊ะของเขา จ้อนเงยหน้านึกเป็นบ๋อยแต่ไม่ใช่
    ชายคนนั้นแต่งตัวราวกับหลุดออกมาจากแม็กกาซีนเขามองวาริสาในแบบที่จ้อนไม่ชอบที่สุด สายตานั้นมันเหมือนกับดึงตัวหญิงสาวให้ไกลจากเขา สายตาที่ไม่ใช่คนที่เป็นมิตรต่อกันมอง จ้อนอยากกระโดดจกตามันแตกนัก (เหลียวเบิ่งยุได้ ผู้สาวกูท้าว)

    วาริสาเงยหน้ามองผู้มาใหม่
    ดวงตาที่เคยสดใสกลับมีรอยหม่นเศร้า
    จนกลายเป็นเย็นชาในที่สุด

    ไม่เจอกันนานนะริสา,,,ดีใจที่ได้เจอน้้อง เขาพูดภาษาอังกฤษ(ทั้งๆที่เป็นคนไทย)
    ดวงตาเย่อหยิ่งถือดีมองมาที่เขาแว่บหนึ่งราวกับว่าเขาไม่ใช่ไฟลัมเดียวกับมนุษย์
    มือข้างนั้นฉวยมือบางมาจับไว้
    จ้อนสติขาดผึงลุกขึ้น ปัดมือข้างนั้นออกทันทีดวงตาคู่นั้นมองจ้อนแบบหมิ่นๆ
    วาริสาดึงมือจ้อนไว้เชิงห้ามพลางยิ้มในแบบบที่จ้อนไม่ชอบ
    โชคดีที่เธอไม่ได้ยิ้มให้เขา

    แต่ริสาเสียใจที่ได้เจอกับพี่ ไม่่อยากเจอเลยสักนิด
    เธอหันมาบอกจ้อนว่าจะกลับแล้วทั้งที่กินข้าวยังไม่ถึงครึ่ง
    และทำท่าจะลุกขึ้น คนมาใหม่ดึงแขนเธอไว้จนคนอื่นๆในร้านมองพวกเขาเป็นตาเดียว

    ปล่อย เสียงนั้นเฉียบขาด เขาปล่อยมือเธอแล้วยักไหล่เบ้ปาก
    (เป็นตาเอา...หยุ้มหน้าจักบาดเนอะบักหัวแหลมนี่) กำนันจ้อนแห่งหนองส่องแมว ตอน  หัวใจที่ถูกเปิด
    จ้อนดึงริสามาไว้ข้างเขาก่อนที่จะเดินหันหลังให้สะกดอามรณ์ไว้อย่างที่สุด
    เสียงนั้นยังตามไล่หลังมาคราวนี้เป็นภาษาไทยชัดถ้อยชัดคำ
    ราวกับจงใจให้จ้อนได้ยินด้วย

    พี่ยังรักริสาอยู่นะ จ้อนทนไม่ไหวหันหลังกลับไปซัดเปรี้ยงเข้าที่ใบหน้า
    จนอีกฝ่ายหงายเงิบเสียงผู้หญิงกรี๊ดดังเพราะตกใจ
    วาริสารีบดึงจ้อนออกมาจากร้าน
    ตอนนี้หัวใจจ้อนตอนนี้เหมือนโดนบีบด้วยคำพูดคำนั้น ทั้งสับสน ปวดร้าวหรือฝันดีมันจะอยู่กับเราไม่นานจ้อนคิด กำนันจ้อนแห่งหนองส่องแมว ตอน  หัวใจที่ถูกเปิด



    ลิขสิทธิ์บน YouTube Credit By : https://www.youtube.com/watch?v=nKtF1fQiXEQ

    ขอบคุณที่แวะมาอ่านค่ะ
    แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย สาวชัยภูมิ ลูกพ่อขุน; 16-04-2012 at 10:39.

  2. #2
    ร่วมถ่ายทอดความรู้สู่สังคม สัญลักษณ์ของ kung สาวขอนแก่น
    วันที่สมัคร
    Apr 2009
    ที่อยู่
    บ้านหนองกุง ขอนแก่น
    กระทู้
    749
    ตามกำนันจ้อนมาติด ๆ จ้า....

Tags for this Thread

กฎการส่งข้อความ

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •