นางเอ๊ย
ถึงโต๋เฮาบ่ได้ใก้ล ฝากหัวใจให้ตั้งต่อ แนเด้อ
ก่อนนวลนางสิหลับ ขอให้กลับมาคิดพ้อ ทางนี้จักหน่อยเด้อ
อย่าให้คองคอยเก้อ คิดนำเธอจนบ้าป่วง
ยามอาทิตย์ลาลับล่วง ในทรวงนี้สิมายม้าง
ตอนนี้เป็นจังได๋บ้าง เขากอดนางอยู่บ้ออุ่น หือๆๆ
เขาคงหนุนตักเจ้า ประคองเข้าแมนบ่อนนอน
แก้มแม่พวงดอกซ้อน เขาคงหอมจนช้ำหม่น
ไหล่สุคนธ์ของเจ้า เขานั้นคงแอบอิง
หน้าผากงามเพลิดพริ้ง เขาคงชิงเข้าหอมก่อน
โอ๊ยยย หัวใจเฮาซางมาฮ้อน คิดอ้อนต้อนอยู่บ่เซา แท้น้อ คิดหลาย
:l-:l-:l-