หน้าที่ 1 จากทั้งหมด 2 หน้า 12 หน้าสุดท้ายหน้าสุดท้าย
กำลังแสดงผล 1 ถึง 10 จากทั้งหมด 13

หัวข้อ: จากสังคมเมือง...สู่เส้นทางชีวิตพอเพียง

  1. #1
    Maximum learning
    ศิลปิน นักเขียน
    สัญลักษณ์ของ khonsurin
    วันที่สมัคร
    Apr 2008
    ที่อยู่
    ท่าตูม สุรินทร์
    กระทู้
    9,605
    บล็อก
    197

    จากสังคมเมือง...สู่เส้นทางชีวิตพอเพียง



    *************************
    จากสังคมเมือง...สู่เส้นทางชีวิตพอเพียง (1)
    *************************



    จากสังคมเมือง...สู่เส้นทางชีวิตพอเพียง (1)


    ผมหรือครับชื่อ เอกครับ ผมทำงานบริษัทแห่งหนึ่ง ผมเป็นคนต่างจังหวัดครับ ดิ้นรนร่ำเรียนมาโดยพ่อแม่ผมอยากให้ผมได้เรียนสูงๆ ครับ หลังจากจบปริญญาตรีมา ผมก็เริ่มหางานจนรองเท้าอย่าให้บอกนะครับว่ามันสึกไปกี่คู่แล้ว บอกก็ได้ครับ รองเท้าผมสึกไปสามคู่แล้วครับ จนวันหนึ่ง ผมว่าผมโชคดีมากเลยที่ มีบริษัทหนึ่งตอบรับให้ผมได้เข้าทำงาน


    เป็นอันว่าผมเริ่มต้นชีวิตในเมืองหลวงอย่างแท้จริงเสียที ผมเช่าห้องพักใกล้ที่ทำงาน ตัดเสื้อผ้าใหม่ อ้อ...ทรงผมแบบเท่ห์ของผมก็ต้องเปลี่ยนใหม่ด้วยครับ


    ทุกวันผมต้องตื่นแต่เช้า กว่าจะเลิกงานกลับเข้าห้องพักได้ ก็มืดค่ำ ฝากท้องไว้กับร้านอาหารข้างทาง

    ตื่นมา...ล้างหน้า แปรงฟัน แต่งตัวไปทำงาน นั่งรถเมล์ไปทำงาน ตอกบัตร ถ้าวันไหนมีโอ ก็ทำไปเรื่อยๆ บางวันหรือครับเพื่อนผมก็ชวนสังสรรค์ที่ผับเล็กๆแห่งหนึ่ง ตามประสาหนุ่มโสดนั่นแหลครับ


    แต่ทุกท่านคงสงสัยแล้วละว่า...

    ทำไมผมถึงออกจากมนุษย์เงินเดือน เดินไปสู่เส้นทางชนบท เริ่มเป็นมนุษย์เกษตร


    ผมคิดว่าหลายคนคงเบื่อหน่ายกับชีวิตที่อยู่ในสังคมเมืองเต็มทีแล้วละ ป่าคอนกรีตบางทีก็ไม่น่าพิศมัยมากมายนัก จริงไหมหละครับ

    รถติด อากาศเป็นพิษ ผู้คนที่ต่างคนต่างอยู่ ทุกคนต่างเร่งรีบ...

    ผมคิดถึง ทุ่งนา ท้องฟ้าสีคราม ไอ้ทุย ดอกหญ้าที่หมุนล้อลม ต้นไม้ใหญ่ที่ให้ร่มเงา เต็มทีแล้ว


    สรุปว่า ผมเริ่มเบื่อสังคมในเมืองหลวงนั่นเอง...

    ปัญหาก็คือ ผมจะตัดสินใจที่แสนยากเย็น จากการทิ้งงานในเมืองหลวง ไปสู่ภาคการเกษตรของชนบทนั่นอย่างไรดีนะครับ



    อิสระในหัวใจ ใครใครก็ใฝ่หา
    อยู่ที่ว่า จะแหวกว่ายลาได้ไหม
    ความเคยชิน สร้างค่าติดกาย
    สลัดไปได้ คือเส้นทางจุดหมายเดิน


    ทุกวันวี่ มีแต่เสียงสั่งงาน
    ทุกอย่างเร่งรีบผ่าน อุปสรรค์ไม่ขาดเขิน
    แม้จะล้า จะท้อจะน้อยกำลังเงิน
    เส้นทางที่เดิน ยังขาดเขินสบายใจ



    เหมือนหุ่นยนต์ ปฏิบัติหน้าที่
    เหมือนนิ้วชี้ สั่งงานรัวให้ได้
    ผลงานทุกอย่าง รีบรับไวไว
    น้ำเงินที่ให้ ของเขาคือบ่วง...ที่ผูกเรา





    โปรดติดตามผม ในตอนต่อไปนะครับ




    แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย khonsurin; 31-03-2013 at 15:43.

  2. #2
    ศึกษาหาความรู้ สัญลักษณ์ของ lungyai1123
    วันที่สมัคร
    Oct 2008
    กระทู้
    381
    บล็อก
    63
    โอ้ยเอกเอ้ยเป้นตาสงสารเน๊าะเอกคนในเมียงใหญ่มันก็ยังงี้ทั้งหมดเหลามันไม่ได้แตกต่างกันดอกอิพ่อเอ้ย

  3. #3
    Maximum learning
    ศิลปิน นักเขียน
    สัญลักษณ์ของ khonsurin
    วันที่สมัคร
    Apr 2008
    ที่อยู่
    ท่าตูม สุรินทร์
    กระทู้
    9,605
    บล็อก
    197

    จากสังคมเมือง...สู่เส้นทางชีวิตพอเพียง (2)


    *************************
    จากสังคมเมือง...สู่เส้นทางชีวิตพอเพียง (2)
    *************************



    หลังจากผมนายเอก คนนี้ เริ่มเบื่อหน่ายชีวิตในสังคมเมืองเต็มทีแล้ว โดยที่ผมไม่สามารถทำอะไรได้ และผมเองไม่ต้องการเป็นมนุษย์เงินเดือนตลอดชีวิต แต่ผมยังไม่เข้มแข็งพอที่จะหันหลังจากงานที่ผมทำอยู่


    ผมเริ่มอยากไปไปอยู่ในที่ที่ผมเลยอยู่มาแต่เล็กแล้ว นั่นคือกลับไปอยู่บ้านนอกของผมนั่นเองครับ ...ชีวิตบ้านนา คงสงบ ไม่วุ่นวาย รีบเร่ง สับสน กับความกล้าๆกลัวๆ ของผมนั่นเองครับ


    แล้ววันหนึ่ง ผมก็มาถึงจุดเปลี่ยนในชีวิตของผมเอง เหมือนเป็นจุดวิกฤตหรือจุดวกกลับในทางคณิตศาสตร์เลยละครับ เพราะอะไรหรือครับ....


    ตามผมมา...


    ระหว่างที่ผมนั่งดูโทรทัศน์ในวันอาทิตย์ที่เป็นวันหยุดของพวกเราชาวมนุษย์เงินเดือน นั่นเอง เสียงกุก ๆๆ ดังมาจาก ตู้เสื้อผ้าผม ที่มีอยู่ใบเดียวนั่นแระครับ เพราะห้องนอน ตู้เสื้อผ้า โต๊ะวางโทรทัศน์ ก็สุมเข้ามาอยู่กองกันในห้องนอนอันน้อยนิดของหอพักแห่งนี้ ...


    ผมมองหามัน มันค่อยๆ โผล่ออกมา ดวงตาของมันเป็นไฟเรืองแสง ผมกับมันจ้องกันอย่างตกใจ...

    ผมร้องขึ้นมาว่า " อัยยะ...มาได้อย่างหว่า ไอ้ตัวนี้"

    มันค่อยๆๆ มุดออกมาจากประตูเสื้อผ้าของผม เผชิญหน้ากัน "ข้าคือมนุษย์อนาคต"

    เสียงมันแปลกมาก มีเสียงเหมือนแอคโค่ ด้วย อ้อ มันหรือครับ มันคือมนุษย์หุ่นยนต์ดีๆ นี่เองครับ

    "อ้าวมาได้ไงนี่" ผมถามออกไปอย่างตกใจสุดขีด

    เจ้ามนษย์หุ่นยนต์ตัวนี้ ยิ้มให้ผม ทำตาละห้อย หัวเอียงลงมาข้างหนึ่ง

    "เรียกเราว่า ป๊อก ก็ได้นะ เรามาจากโลกแห่งอนาคต"

    เราเริ่มคุ้นเคยกัน ...เจ้าป๊อก ชวนผมไปเยี่ยม "เมืองไทยในอนาคต" ผมกำลังนั่งเซ็งและเหงาพอดี ก็เลยรีบมุดตาม เจ้าป๊อกไป...มุดตู้เสื้อผ้าของผมเอง ร้อนก็ร้อน แต่ความอยากของผมมีมากกว่า...


    ผมพบว่า เมืองไทยในอนาคต

    "เป็นเมืองที่สะอาด มีภาคการเกษตรเป็นตัวขับเคลื่อน การขนส่งสินค้าสะดวกสบาย มีการใช้เทคโนโลยี่ทางการเกษตรกับการปลูกผักในเรือนกระจก มีการทำคอนโดพืชสวนครัว คอนโดเลี้ยงสัตว์ มีตลาดกลางการเกษตรที่เยี่ยมยอดด้วยระบบบริหารจัดการ สามารถใช้เทคโนโลยี ในการสั่งซื้อสินค้าได้ ใช้พลังงานสะอาดจากพลังแสงอาทิตย์ พลังของลม มาใช่ให้ชีวิตปลอดภัย เป็นเมืองที่น่าอยู่ในฝันของผมนายเอกเลยทีเดียว"

    ผมและนายป๊อกหุ่นยนต์ เป็นเพื่อนกันไปแล้ว

    ผมออกมาสู่โลกปัจจุบัน หลังจากมุดออกมาจากตู้เสื้อผ้าแล้ว ผมกำลังงง อยู่มากเลยละครับ

    งง เพราะอะไรหรือครับ เพราะในอนาคตประเทศไทยจะเป็นมหาอำนาจของโลกไปเลย

    ในโลกอนาคตบอกผมว่า

    น้ำมันและก๊าซ ที่เราใช้กันอยู่จะค่อยๆ หมดไปไงล่ะครับ
    จะมีพลังงานสะอาดมาทดแทนน้ำมัน...

    พลังงานสะอาด ที่นอกจากพลังงานจากแสงอาทิตย์ พลังงานลม ก็คือพลังงานที่ได้จากภาคการเกษตรนั่นแหละครับ

    แต่ที่สำคัญที่สุด ก็คือ เมืองไทยจะกลายเป็น "แหล่งอาหาร" ของโลกเลยละครับ

    จำนวนมนุษย์ในโลกนี้เพิ่มขึ้นเรื่อยๆๆ แหล่งอาหารขาดแคลนลงไปทุกที


    คงไม่ต้องทายไปกับเอก นะครับ ว่าเมืองไทยจะเป็นเช่นไรในอนาคต

    เพราะทรัพยากรล้ำค่า อยู่ที่นี่แหละครับ ก็เมืองไทย...นี่เอง

    แหล่งอาหารแห่งนี้ จะพลิกมุมโลกให้เปลี่ยนไปมากมายทีเดียว....

    เพราะว่า "เมืองไทยในอนาคตก็คือมหาอำนาจของโลก" ต่อไปนั่นเอง



    ติดตามตอนต่อไปนะครับ เอกมีสิ่งดีๆ มามอบให้ครับบบบบบบ....






  4. #4
    Moderators สัญลักษณ์ของ สหายพง
    วันที่สมัคร
    Mar 2009
    ที่อยู่
    ผมมากับรถผ้าป่า
    กระทู้
    1,555
    สักวันผมก็คงจะกลับบ้านคือกันครับแต่อาจจะนานหน่อย

  5. #5
    Maximum learning
    ศิลปิน นักเขียน
    สัญลักษณ์ของ khonsurin
    วันที่สมัคร
    Apr 2008
    ที่อยู่
    ท่าตูม สุรินทร์
    กระทู้
    9,605
    บล็อก
    197

    *************************
    จากสังคมเมือง...สู่เส้นทางชีวิตพอเพียง (3)
    *************************


    หลายคนคงคิดว่า "เกษตรพอเพียง" ไม่สามารถที่จะทำให้ชีวิตความเป็นอยุู่ดีขึ้น หรือหลุดพ้นจาก ความยากจน ไปได้ หลายคนคิดว่าเป็นแค่จินตนาการแล้วทำไม่ได้

    เอกไม่วาหรอกครับ เพราะว่า ในโลกปัจจุบันเรายังอยู่ในโลกที่เรียกว่า ทุนนิยม หมายถึงการลงทุนเป็นสิ่งสำคัญมากมายมหาศาล แต่อย่าลืมนะครับว่า ทุนนิยมไม่ใช่ระบบที่ยั่งยืนตลอดไป

    ทุกอย่างมีรุ่งเรือง และ มีจุดพลิกผันลงมาตกต่ำได้ เหมือนจรวดขึ้นสุ่ท้องฟ้า ก็ย่อมมีการตกลงมายังพื้นโลก



    ในขณะที่ทรัพยากรมีจำกัด การแข่งขันของมนุษย์โลกสูงขึ้น ผลการแข่งขันรุนแรงขึ้น การใช้ทรัพยากรธรรมชาติเริมฟุ่มเฟือยขึ้น


    จนวันหนึ่ง สิ่งเหล่านี้ก็จะหมดไปจากโลกของเรา ...แล้วเราจะมีชีวิตอยู่ได้อย่างไรในอนาคต

    การเปลี่ยนถ่ายจากระบบทุนนิยม ย่อมมีแน่นอนครับ...

    และเมื่อถึงเวลาที่เราผ่องถ่ายปรับเปลี่ยนจากระบบทุนนิยม ไปสู่เกษตรนิยม...
    ซึ่งไม่เพียงแต่มีกินมีใช้ เรายังสามารถสร้างรายได้ให้แก่ชีวิตของเราอีกด้วย....


    ...............

    เริ่มต้น



    เช้าวันนี้ ผมนายเอก ตัดสินใจแน่นอนแล้ว และนับเป็นการตัดสินใจที่ผมคิดว่ากล้าหาญมากที่สุดในชีวิต

    ผมตื่นมา อาบน้ำ ล้างหน้า แปรงฟัน ทำกิจธุระส่วนตัว แบบสบายใจมากที่สุดตั้งแต่เป็นมนุษย์เงินเดือนมา


    ผมใส่เสื้อผ้าที่ใหม่เอี่ยม วันนี้เอกหรือครับ รูปหล่อมากเลย เดินยิ้มเข้าไปที่สำนักงาน ทักทายเพื่อนที่สำนักงาน เดินไปขอเข้าพบหัวหน้างานของผม ผมสวัสดีท่าน ท่านเชิญนั่ง


    ผมยิ้มให้ท่าน พร้อมยื่นซองขาว อะอะ ไม่ใช่ของท่านให้ผมนะครับ หมายถึงซองขาวที่ขอลาออกจากงาน ลาออกจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ของบริษัทนี้ นั่นเอง


    เจ้านายผม มองหน้า ถามว่า "ตกลงตัดสินใจดีแล้วนะ"

    ผมยิ้ม บอกท่านว่า "ผมตัดสินใจดีแล้วครับท่าน ผมจะกลับบ้านเปลี่ยนจากชีวิตเงินเดือน ไปสู่สังคมชนบท"

    "ผมหวังว่าคุณคงโชคดีนะครับเอก" ท่านอวยพร พร้อมจับมือผม แบบให้เกียรติ ไม่ใช่แบบเจ้านายกับลูกน้องอีกต่อไป


    ผมทักทายเพื่อนร่วมงาน ทุกคนงุนงง และสงสัย ว่าผมบ้าไปหรือเปล่า...

    แล้วคุณผู้อ่านว่าผมบ้าไปหรือเปล่าครับ....


    ผมเดินออกจากตึกของสำนักงานใหญ่ อย่างอิสระภาพ ยิ้มรับอิสระภาพ ท้องฟ้า ถนน ผู้คนหลากสีสัน ช่างสวยงามยิ่งนัก

    กลับมายังหอพัก เก็บข้าวของ นำเจ้าป๊อกหุ่นยนต์ตัวน้อยใส่กระเป๋าใส่ผ้ามาด้วย


    ไปกันเถอะเจ้าเพื่อนยาก....เรามาสร้างโลกให้ศิวิไลซ์ ให้สดใส โลกของสีเขียว ได้แล้ว.... เย้ ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ


    เสียงรถโดยสารตามเส้นทางกลับบ้าน มันสุขหัวใจเสียนี่กระไร ....

    ไม่มีอะไรจะสุขใจเท่า ขีวิตที่เป็นอิสระภาพ ไม่ตกอยู่ใต้อำนาจใครอีกแล้ว...

    ชีวิตบ้านเกิด...ไม่อดตายแน่ สำหรับคนที่ตั้งมั่นและสัญญากับตัวเอง ว่าจะทำโลกใบนี้ให้เป็นสีเขียวให้ได้


    เอาใจช่วยเอกด้วยนะครับ.....





    สติป จ็อปส์

    "คุณไม่สามารถทำนายได้แน่นอนหรอกว่า จะเกิดอะไรขึ้น แต่คุณจะรู้สึกได้ถึงทิศทางที่คุณกำลังจะไป และนั่นคือสิ่งที่ใกล้เคียงที่สุดที่คุณจะได้รู้ได้ จากนั้นคุณก็แค่ถอยออกมา อย่าไปขวางทางมันเท่านั้น และสิ่งต่างๆเหล่านั้นก็จะดำนินไปด้วยตัวของมันเอง"


    นิตยสารโรลลิ่งสโตน 1994






    แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย khonsurin; 21-03-2013 at 18:49.

  6. #6
    เจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์ สัญลักษณ์ของ บ่าวจัย
    วันที่สมัคร
    Jun 2008
    กระทู้
    3,075
    มื้อนี้กะคุยกับ ผบ.ทบ.ยุว่าสิปลูกอิหยังเพิ่มอีกนอกจากสวนยาง ผมว่าต้องเป็นพืชกินได้ไม้ยืนต้น ซ่อยผมคิดแนครับ

  7. #7
    ผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้านมหา สัญลักษณ์ของ sompoi
    วันที่สมัคร
    Mar 2007
    ที่อยู่
    japan
    กระทู้
    6,363
    บล็อก
    23
    ถั่วฝักยาวเด่น้องจัย เอื้อยว่าเป็นตาปลูกยุเด้
    เห็นเพิ่นขายกันกล.ละแพงๆแม่ะจ้า

  8. #8
    Maximum learning
    ศิลปิน นักเขียน
    สัญลักษณ์ของ khonsurin
    วันที่สมัคร
    Apr 2008
    ที่อยู่
    ท่าตูม สุรินทร์
    กระทู้
    9,605
    บล็อก
    197
    ไปติดต่อที่ ธกส

    ปรึกษา เขาว่า ถ้าจะปลูกต้นสัก และประดู่

    จะต้องขอรับการติดต่ออย่างไร

    เพราะ ธกส จะค้ำประกัน ให้ต้นละ 3000 บาทค่ะ

    เพราะพื้นที่ขนาด 0.6 ไร่ สามารถปลูกสัก หรือ ประดู่ ได้ 30 ต้น

    ใช้ระบบน้ำหยด โดยเจาะรูแกลลอนน้อยๆๆ ใส่น้ำไปวางใต้ต้นไม้

    เพราะในช่วงปีแรก ควรเร่งให้ต้นไม้พวกนี้โตเร็ว
    เคยทดลองปลูก และะหมั่นรดน้ำ ปรากฏว่า ไม่ถึงสามปี ต้นใหญ่พอที่จะทำเฟอร์นิเจอร์ได้



    อีกพวกหนึ่งที่น่าสนใจ ก็คือ ปลุกกล้วยน้ำว้า คาดว่าตลาดคงมีมากพอที่จะส่ง และเป็นพืชที่ขึ้นง่าย ราคาขณะนี้ดีมาก เครือหนึ่งคุ้มค่า




    ขอบคุณ
    เพื่อนเล็กค่ะ ที่เป็นนักวิชาการเกษตร ไปถามเขา เขาแนะนำได้ดีมากเลย
    แล้วติดตามเรื่องนี้ต่อไปนะคะ ว่าเราสามารถที่จะสร้างรายได้อย่างไร

    ขอบคุณ เอื้อยมิก มากนะคะ เพราะเห็นประโยชน์จากผักสวนครัวเลยค่ะ







    แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย khonsurin; 22-03-2013 at 08:04.

  9. #9
    ศึกษาหาความรู้ สัญลักษณ์ของ คุณฉุยเลย
    วันที่สมัคร
    Jan 2012
    ที่อยู่
    พระนครศรีอยุธยา
    กระทู้
    411
    มีแนวอ่านให้ติดตามอีกแล้วครับ มักครับเรื่องเกี่ยวกับวิถีเกษตร อยากกลับไปใช้ชีวิตแบบนั้นคือกันครับ

  10. #10
    ศึกษาหาความรู้ สัญลักษณ์ของ suny
    วันที่สมัคร
    Nov 2008
    ที่อยู่
    ภูมิลำเนา มหาสารคาม ทำงาน ประจวบ
    กระทู้
    848
    ได้อ่านเรื่องของครูเล็กแล้ว....อยากย้อนเวลากลับไปได้ครับ จะเป็นเกษตรกรเต็มขั้นอีหลีคือจะมีความสุขหลาย แต่ว่ามันย้อนบ่ได้ เลยต้องทำหน้าที่เจ้าของให้ดีที่สุดเนาะครับเป็นมนุษย์เงินเดือน ที่มาทำงานอยู่ต่างบ้านต่างเมือง ตั้งใจว่าจักมื้อหนึ่งจะกลับไปอยู่กับพี่ๆน้องทางบ้านเกิดละครับ ส่วนลูกๆคิดว่าเขาคงช่วยเหลือตัวเองได้ หลังจากที่ได้ส่งเสียเพิ่นให้มีความรู้ คิดว่าคงสิหาเลี้ยงปากเลี้ยงท้องได้ยุ.....
    สำหรับผมทุกมื้อนี้อยากเฮ็ดครับการเกษตรแบบพอเพียง เพราะว่าบ่ว่าจะระบบได๋ (ทุนนิยม เสรีนิยม) หรือว่าระบบได๋ก็ตาม ทุระบบทุกคนยังต้องกินเหมือนเดิม ฉนั้นอาหารย่อมสำคัญที่สุดครับ ดังนั้นภาคการเกษตรโดยเฉพาะอาหาร ผมคิดว่ายังมีความจำเป็นต่อมนุษย์ ไผมีที่มีทางเริ่มต้นตั้งแต่ตอนนี้รับรองครับ บ่มีวันจน...

Tags for this Thread

กฎการส่งข้อความ

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •