กำลังแสดงผล 1 ถึง 8 จากทั้งหมด 8

หัวข้อ: อย่ายอมแพ้

  1. #1

    อย่ายอมแพ้


    ยามน้องหิวพี่ป้อนร้องอ้อนหา
    เช็ดน้ำตาโอบน้องปกป้องขวัญ
    พ่อแม่ทำงานหนักเรารักกัน
    ไม่ลืมวันเหนื่อยยากลำบากกาย

    แม้เราจนบากบั่นหมั่นศึกษา
    เรียนวิชาตั้งจิตคิดมุ่งหมาย
    นำความรู้กลับบ้านงานมากมาย
    รักษาหลายชีวิตมิตรมวลชน

    พ่อแม่เหนื่อยเมื่อยล้าอย่าร้องไห้
    เข้มแข็งไว้พี่น้องอย่าหมองหม่น
    ทำกรรมดีได้ดีศรีนฤมล
    จงอดทนต่อสู้อยู่ต่อไป

    ผืนดินถิ่นไร่นาจำลาจาก
    ย่ายายฝากดูแลช่วยแก้ไข
    บางปีแล้งน้ำท่วมอ่วมฤทัย
    รักษาไว้ปลูกกินแผ่นดินทอง

    อย่าขายให้ใครเขาเราทำกิน
    ก่อหนี้สินล้นตัวจะมัวหมอง
    มีเงินน้อยค่อยฝากหากไตร่ตรอง
    ออมทรัพย์ครองเลี้ยงตนบนความดี

    เริ่มจากศูนย์พูนค่าปัญญาส่ง
    วิชาคงติดตัวอย่ากลัวหนี
    มีความรู้หาทรัพย์นับมากมี
    ช่วยน้องพี่ทางบ้านงานชุมชน

    เมื่อเรามีแบ่งปันผูกพันมิตร
    ช่วยชีวิตคนเถิดจะเกิดผล
    อย่ายอมแพ้ปัญหามาผจญ
    ย่อมมีหนทางแก้แม้ยากเย็น

  2. #2
    แม่พวงพะยอมแต่งกลอนให้กำลังใจลูกๆและเยาวชนทุกคนจ้า
    วันที่ 4 เมษายน นี้น้องพิมจะมาสอบสัมภาษณ์ในนิวยอร์ค
    เพราะได้รับการเรียกตัวจากสถานศึกษาอีกแห่งที่อยู่ใกล้บ้าน
    สามแห่งที่สอบผ่านและได้รับการตอบรับเข้าเป็นนักศึกษาแพทย์แล้ว
    อยู่ที่รัฐFlorida 2 แห่ง Kentucky 1 แห่ง
    ลูกอยากเรียนในนิวยอร์คสิได้อยู่ใกล้พ่อแม่กับน้อง
    แม่พวงพะยอมขอกำลังใจจากพี่น้องบ้านมหาให้น้องพิมแน้เด้อจ้า
    ขอกราบขอบพระคุณทุกท่านที่มีไมตรีจิตให้กันมาตลอดเด้อจ้า กำลังใจเป็นสิ่งที่มีค่ามากกว่าสิ่งใด
    หาซื้อบ่ได้ด้วยเงินทอง แค่หยิบยื่นให้กันด้วยใจก็มีค่ามหาศาลน้อจ้า:*-
    แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย พวงพยอม; 02-04-2013 at 14:05. เหตุผล: เพิ่มคำจ้า

  3. #3
    แบ่งปันความรู้และประสบการณ์ สัญลักษณ์ของ commo
    วันที่สมัคร
    Aug 2007
    ที่อยู่
    สระแก้ว
    กระทู้
    447
    เป็นแรงใจ ให่เด้อจ้า น้องหล่าพิม
    ให่เจ้ายิ้ม สู้เขา ว่าเฮาคัก
    คนเบิดโลก โจกโหลกฟ้า ได่ฮู้ัจัก
    สมลูกฮัก ลูกแท้ แม่พะยอม...

    เป็นแรงใจให่เด้อจ้า น้องพิมสู้ๆ ฮูเล่ ฮูเล่ วี๊ดดดดดดดดดดบึ๊ม......

  4. #4
    สวัสดีจ้าน้องcommo

    ขอบคุณหลายๆที่ส่งกำลังใจให้น้องพิมเด้อจ้า :*-

  5. #5
    เจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์ สัญลักษณ์ของ ลุนนี ศรีเกษ
    วันที่สมัคร
    Jun 2009
    ที่อยู่
    ศรีสะเกษ กรุงเทพ จอมเทียนชลบุรี
    กระทู้
    858
    บล็อก
    1
    เอาใจช่วยสาวมั่นแบบน้องพิมเสมอจ้า โอม เพี้ยงขอให้ได้ สาธุ สาธุ สาธุ

  6. #6
    สวัสดีจ้าคุณพี่แดง

    น้องและน้องพิมกราบขอบพระคุณหลายๆสำหรับกำลังใจจากป้าแดงเด้อจ้า สาธุ สาธุ สาธุ
    แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย พวงพยอม; 02-04-2013 at 19:37. เหตุผล: เพิ่มคำจ้า

  7. #7
    ดูแลตรวจสอบเนื้อหา สัญลักษณ์ของ หนุ่มลาวสาวขะแมร์
    วันที่สมัคร
    Aug 2012
    ที่อยู่
    รังสิต
    กระทู้
    486

    อีสานรอพิม



    หลังทราบข่าวพิมคนงามตามเรียนหมอ
    ใจเฝ้ารอหมอเรียนจบมาพบหา
    รักษาไข้ที่รุมเร้าเคล้าชีวา
    ทนฝืนเจ็บรอท่าเยียวยากาย

    คุณหมอใหญ่คุณหมอสาวลาวเงียบหงอย
    เรียกหมอน้อยหมอเทวดาพอหาได้
    หมอเฉพาะทางเทียวหาล้าเหนื่อยใจ
    เหมือนพระพายไร้ตัวตนจนใจเศร้า

    เคยพาพ่อตามรักษากระดูกข้อ
    เคยพาแม่หาหมอกระดูกเข่า
    บ้างผ่าตัดแผลเย็บเจ็บทนเอา
    น้ำตาเคล้าเราคนจนต้องทนไป

    ฝันลมลมพี่น้องชาวอีสาน
    เคียงคู่บ้านมีหมอพออาศัย
    จะตอบแทนผักข้าวปลาจนหมดไร่
    ไม่เสียดายแค่คุณหมอรอดูแล

    เป็นโรคร้ายหมอรักษานับหายาก
    นอนลำบากอกระทมซมบาดแผล
    เพียงคนเดียวหมอใจร้ายคอยดูแล
    พยาบาลแก่คอยทิ่มแหย่เปิดแผลใจ

    ได้แต่นอนพร่ำเพ้อละเมอเร่ง
    พบหมอเก่งมีเมตตาวินิจฉัย
    อันตรธานโรคร้ายจักหายไว
    โลกสดใสเพราะหมองามนามระบือ

    คิดคิดแล้วก็สับสนคนอาภัพ
    กระส่ายสับนอนละเมอเจอกระสือ
    หมอประจำล่ำด้วยข่าฝ่าด้วยมือ
    ให้สิ้นชื่อเพราะผิดตับจับกระษัย

    ไม่รักษ์พี่พิมพ์คนดีรักษาญาติ
    ผู้ด้อยวาสนาฝ่าโรคร้าย
    นอนเจ็บป่วยฝนยาหม้อทดท้อใจ
    ทนพิษไข้ตรอมกายหลายพอศอ

    เมืองอีสานล้วนมากหลากโรคร้าย
    ไม่สบายเหมือนคนเมืองเนืองเนืองหมอ
    ด้วยวิถีชีวิตที่ขาดพอ
    เป็นบ่อเกิดโรคร้ายภัยสะพัด

    ขาดน้ำตาลเบาหวานพาลตามติด
    ผลผลิตอ้อยน้อยด้อยเภสัช
    เพราะฟ้าแล้งหาฝนยากตกซัด
    เบาหวานจัดกันถ้วนหน้ารอยาพิม

    เป็นมะเร็งเนื้องอกมะกอกลูก
    บ้างกระดูกตับไตวายเลือดลิ่ม
    เด็กงอแงนกกระจอกปากขอบริม
    มีดแทงทิ่มอุบัติเหตุเจ็บระนาว

    ว่าไม่หมดโรคร้ายยากหายบ่ง
    ทั้งกระษัยปันดงบ้างทรงเจ้า
    หาหมอธรรมรำผีฟ้าน้าอาอาว
    เพราะว่าเราขาดหมอรอวันตาย

    ชีวิตคนอีสานสั้นกระหยิบ
    สี่ห้าสิบเป็นเนื้องอกบอกไม่หาย
    หกเจ็ดสิบร่วงผลอยทะยอยตาย
    แปดเก้าสิบเหลือไว้บ้านละคน

    เฝ้าแอบซึ้งพิมคนดีศรีอีสาน
    เร่งขับขานเล่าเรียนเพียรฝึกฝน
    ขอเป็นปราชญ์รักษาไข้ใฝ่กมล
    หมู่คนจนคนอีสานท่านนั้นรอ

    ขอฝากหวังหายไข้ในวันหน้า
    นับเวลาจะพาลพบประสบหมอ
    ไข้ห่างหายกายกำยำน้ำตาคลอ
    หวังพบหมอคนงามพริ้มพิมพ์พะยอม




  8. #8
    น้องพิมฝากขอบคุณอบอุ่นมิตร
    หนุ่มลาวคิดกลอนให้น้ำใจถนอม
    อ้ายแต่งเก่งถูกใจไม่ตรมตรอม
    แม่พวงพะยอมชอบอ่านงานประพันธ์

    ขอบคุณหนุ่มลาวสาวขะแมร์เด้อจ้าที่แต่งกลอนให้น้องพิม
    น้องแต่งตอบบ่เป็นดอกจ้า แม่เลยแต่งแทนได้บทเดียวก่อน
    ต้องไปทำงานแล้ว มักอ่านหลายๆแต่บ่สามารถแต่งได้ยาวๆแบบนี้
    ขอเอาไปเป็นการบ้านก่อนน้อจ้า หนุ่มลาวสาวขะแมร์นี้แต่งกลอนเก่งอีหลี
    ชื่นชมๆๆเด้อจ้า:*-
    แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย พวงพยอม; 10-04-2013 at 21:04. เหตุผล: แก้คำผิดจ้า

Tags for this Thread

กฎการส่งข้อความ

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •