กำลังแสดงผล 1 ถึง 6 จากทั้งหมด 6

หัวข้อ: คนตายไม่ได้ใช้ คนอยู่ใช้สบาย...

  1. #1
    ท่องเวบ สัญลักษณ์ของ pui.lab
    วันที่สมัคร
    Jul 2006
    ที่อยู่
    โสดไม่มีใครเอา หรือว่าเราไม่เอาใคร
    กระทู้
    10,172
    บล็อก
    9

    คนตายไม่ได้ใช้ คนอยู่ใช้สบาย...


    การเกิด แก่ เจ็บ ตาย เป็นวัฏจักรของมนุษย์ที่ต้องเผชิญ ใครทำกรรมดีแต่ชาติปางก่อน
    เกิดมาชาตินี้ชีวิตสุขสบาย ทำการกิจใดก็เจริญรุ่งเรือง ครอบครัวมีความสุขไม่มีเรื่องเดือด
    ร้อนใจ ไม่มีโรคภัยเบียดเีบียน ถึงคราวหมดกรรมก็ไปสบาย ลูกหลานไม่เดือดร้อน นั่น
    หมายถึงกรรมดีเคยสร้างและสะสมไว้ครั้งแต่ก่อนและเมื่อครั้งยังมีชีวิตอยู่.

    ส่วนชีวิตฉันเริ่มทำงานตั้งแต่อายุ 11 ขวบ รับจ้างเก็บถั่วเขียว หาเก็บเศษมันสำปะหลัง
    ช่วงปิดเทอม หรือวันหยุดเสาร์ อาทิตย์ ตามประสาเด็กๆต่างจังหวัดที่ดำเนินรอยครอบครัว
    ชีวิตในวัยเด็กไม่เคยคิดว่าตัวเองยากจน รวย รู้แต่ว่ามีอะไรก็กินได้ ไม่มีก็ไม่กิน

    พ่อ คือเสาหลักของครอบครัว พ่อไม่ถนัดทำนาทำไร่ ชีวิตของท่านในวัยรุ่นเรียนหนังสือ
    เรียนธรรม นั่นอาจเป็นจะเป็นปัญหาของท่าน คิดว่าถ้าอยู่บ้านนอกมีหวังครอบครัวอดตาย
    แน่นอนจึงมุ่งหน้าหาอนาคตที่กทม.ทั้งครอบครัว

    การใช้ชีวิตในกทม.ก็ดำเนินไปเรื่อยๆทั้งครอบครัวพ่อแม่ทำงานตลอด พ่อทำงานบริษัท
    แม่ทำอาหาร ไก่ย่าง ลูกชิ้น ขนมหวาน ผลไม้ อยู่ตลาดฝั่งธนบุรี

    หลังจากลูกๆโตขึ้นมีงานทำ พ่ออายุมากขึ้นทำงานไม่ได้ก็ออกจากงานมีเงินหนึ่งก้อน
    เพื่อมาดำเนินชีวิตในบั้นปลายที่บ้านเกิด หลังจากกลับไปอยู่บ้านฉันในฐานะพี่คนโตทำ
    งานส่งเงินให้ใช้ทุกเดือน บางเดือนไม่พอใช้ก็เขียนจดหมายมา "พร ส่งเงินมาให่พ่อได้
    อีกบ่ จ่ายค่า อสม." บางเดือนน้องสาวโทรมา "พี่พร แม่ขอตังค์จ่ายค่าฌาปณกิจ"
    ช่วงฤดูทำนาจะโทรมาขอบ่อยที่สุด ค่าปุ๋ย ค่าจ้างไถนา และจิปาฐะ ฉันได้ยินคำนี้มา
    ตั้งแต่อายุยี่สิบกว่าบางเดือนทนไม่ได้ ต้องอุทานคำหยาบๆออกไป....

    "อิหยังว่ะ อยู่บ้านนอกมาคือใช้เงินเปลืองแท้" "เพิ่งส่งไป ขออีกแล้ว


    ชราภาพ โรคภัยเบียดเบียนพ่อมีโรคประจำตัวหลายโรคที่รุมเร้า แล้วท่านก็จากไป
    ด้วยอาการสงบสุข ไม่ต้องทนทุกข์ทรมานกับโรคภัยอีกต่อไป.

    หลังจากงาน..พพ่อเสร็จสิ้น ครอบครัวของฉันได้รับเงินจากกลุ่มต่างๆหลายสถานที่
    ไม่ว่าจะเป็น กลุ่ม อสม. ธกส. อื่นๆ ที่พ่อเคยใช้ชื่อเข้ากลุ่มสมัยเมื่อยังมีชีวิตอยู่
    ซึ่งฉันไม่รู้อะไร รู้แต่ว่าต้องส่งเงินพอส่งแล้วก็หมดปัญหา เงินที่ได้รวมแล้วราว
    5-6 แสนบาท และคุณอาได้ใช้ชื่อพ่อเข้ากลุ่มคงได้ประมาณ 2-3 แสน ว้าวว.......

    โอ้เนาะ ฉันก็คิดแค่ว่า ดีๆ จะได้มีทุนไว้ใช้งาน..พ

    สำหรับฉันไม่มีปัญหา ไม่ขอรับ มอบให้แม่และน้องสาว ก็พอ เงินที่ได้จากการช่วยซอง
    หลังจากหักค่าน้ำ ค่าเครื่องดื่ม ค่าอาหาร ค่าโมทนา ฉันก็แบ่งใส่ซองให้ญาติจนหมด
    นั่นคือ สิ่งที่ฉันทำตามใจตัวเอง แค่นี้ก็พอแล้ว......


    งาน..พของพ่อเป็นวันที่ฉันอยู่บ้านนานที่สุด จนมองเห็นอะไรหลายอย่าง "เงิน"
    ตัวแปรสำคัญในการดำเนินชีวิต มองเห็นความแก่ได้ ความเห็นแก่ตัว ความโลภ
    ความมักมาก โดยเอาชีวิตคนแก่ คนเฒ่า คนเป็นโรค มาขาย หรือมาเอาทุน
    (ฉันคิดไปเองหรือเปล่า) บางครอบครัวพ่อแม่หรือญาติ เริ่มเจ็บป่วย อายุมาก
    ก็เอาเข้ากองทุนโน่น กองทุนนี่ เข้าประกันชีวิต หลายๆสถานที่

    ปัจจุบันหมู่บ้านของฉันดำเนินชีวิตโดยเอาชีวิตแลกกับเงินมาใช้เพื่อความสุขสบาย
    ซื้อรถ ซื้อของหรูๆ หรืออะไรก็แล้วแต่ เหอๆๆๆๆ

    หมายเหตุ**** ข้อดีของการเข้ากองทุน มีเงินไว้ใช้สำรองงาน..พ
    และครอบครัวที่มีชีิวิตอยู่ได้สบาย




    จ่มซือๆดอก วันหยุดไม่รู้จะเขียนอะไรดี คนตายไม่ได้ใช้ คนอยู่ใช้สบาย...

  2. #2
    ฝ่ายบริหารระดับสูง สัญลักษณ์ของ พล พระยาแล
    วันที่สมัคร
    Mar 2008
    กระทู้
    6,940
    บ่ว่าสิอยู่บ้านนอกหรืออยู่เมืองกรุง เงินกะคือตัวแปรทั้งนั้นแหล่ว ใช้ชีวิตโดยบ่ประมาท การประกันชีวิตประกันอุบัติเหตุกะมีความจำเป็น คนอยู่เบื้องหลังบ่เดือดร้อน ฟ่าวเฮ็ดซะเด้อ

    จ่มแบบนี้แสดงว่าเถ่าแล่วเด้นี่ โอ๊ะ ๆ สิเถ่าต่อไปอีกอยู่หวัดใด๋

    (คำว่า สบ มีการเซ็นเซอร์พร้อม อิอิ)

  3. #3
    ผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้านมหา
    Mr.Reception
    สัญลักษณ์ของ คนตระการ...
    วันที่สมัคร
    Feb 2008
    กระทู้
    4,728
    การเอาพ่อแม่เข้ากองทุน เป็นเรื่องที่ดีครับ ...

    แต่ การจัดการบ่อดีกะเฮ็ดไห่พี่น้องทะเลาะกันได้ ยาดผลประโยชน์กัน
    หลังจากพ่อแม่เสียแล้วลูกตัดขาดจากกัน กะเคยเห็นมาแล้ว เพราะเงินบ่อลงโต..


  4. #4
    ดูแลตรวจสอบเนื้อหา สัญลักษณ์ของ pcalibration
    วันที่สมัคร
    Nov 2008
    ที่อยู่
    เมืองฉะเชิงเทรา(แปดริ้ว)
    กระทู้
    1,991
    บล็อก
    1
    ทั้งหมดที่จ่มมาให้ฟัง...ล้วนแต่เป็นข้อเท็จจริงที่ดำรงค์อยู่และเปลี่ยนไปตามสมัย
    ขึ้นชื่อว่ามนุษย์(ทุกคน)ในขณะที่เกิดมามีชีวิต เป็นปกติไม่เจ็บไม่ไข้
    ไม่ว่ารวยหรือจน มักจะไม่พยามคิดถึงเรื่องตาย เพราะยังมีเรื่องที่ใหญ่กว่านั่นให้คิดอีกตั้งหลาย
    "เรื่องกินเรื่องใหญ่ เรื่องตายเรื่องกลาง เรื่องตะรางเรื่องเล็ก"ยังใช้ได้อยู่เสมอ
    ผู้มีอันจะกิน กับผู้ไม่มีอันจะกิน มันจึงแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง กับการดำเนินชีวิตในสังคม
    ปัญหาการเกิดแก่เจ็บตายนั่นไม่ต้องพูดถึง เงินไม่ใช่ปัจจัยสำคัญแต่มันก็เป็นสิ่งจำเป็น
    ....การฌาปณกิจ น่าจะมีมากับสังคมไทยนานมาก
    แต่ทำกันในเชิงบุญนิยมมาก่อน(เรี่ยราย)ปัจจุบันจัดตั้งกันในรูปแบบที่เป็นการจดทะเบียนตามกฏหมาย
    ....การประกันชีวิต นวัตกรรมทางการเงิน เป็นการออมเงินอีกประเภทหนึ่ง ซึ่งเงื่อนไข
    การรับผลประโยชน์ ก็จะแบ่งแยกไปตามประเภทของกรมธรรณ์
    ....ประเภทกองทุน เพิ่งจะเกิดขึ้นในสังคมไทยได้ไม่นาน เช่น ประกันสังคม
    กองทุนสำรองเลี้ยงชีพ กองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการ(กบข)
    กองทุนน่าจะเกิดผลดีโดยรวมถ้าการบริหารจัดการดีและเป็นธรรมต่อสมาชิก
    ....ผมเป็นมนุษย์เงินเดือนผู้ใช้แรงงาน เป็นสมาชิกกองทุนประกันสังคม
    เป็นสมาชิกกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ ถึงตอนเกษียนก็คงจะพอมีเหลือบ้าง

  5. #5
    ดูแลตรวจสอบเนื้อหา สัญลักษณ์ของ หนุ่มลาวสาวขะแมร์
    วันที่สมัคร
    Aug 2012
    ที่อยู่
    รังสิต
    กระทู้
    486
    เคยเห็นอยู่ครับพี่ พอญาติผู้ใหญ่ตายปั๊บ มายืนขอใบมรณะอยู่หน้าบ้าน ทั้งๆ ที่ต่างคนต่างยาก
    เห็นแล้วมันขัดความรู้สึกจังได๋ดอก แต่เพิ่นกะสิมีเหตุผลของเพิ่นเนาะ

  6. #6
    แบ่งปันความรู้และประสบการณ์ สัญลักษณ์ของ commo
    วันที่สมัคร
    Aug 2007
    ที่อยู่
    สระแก้ว
    กระทู้
    447
    ผู่ข่าถือว่าโซคดี ที่เกิดมาในครอบครัวที่ดี ต้องบอกว่าเกิดมาพ้อ พ่อแม่ที่ดี พี่น้องที่ดี อีพ่อ อีแม่จากไปเหมิดแ้ล้ว พี่น้องบ่มีปัญหาเรื่องเงินจากชีวิตของพ่อ แม่ แต่อย่างใด๋ ก่อนตายอีพ่อแบ่งแยกที่ไฮ่ที่นาให้ลูกทุกคนเป็นที่เรียบร้อย มีทั้งผู่ได่น่อย มีทั้งผู่ได่หลาย แต่บ่เคยมีผู่ได๋มีปัญหาแต่อย่างใด ด้วยลูกๆทุกคน สำนึกอยู่เสมอว่า "ที่ดินทุกตารางนิ้วลูกบ่ได้สร้าง อีพ่อ อีแม่ เล๋าซ่อยกันถากถางมา เล๋าสิให่ลูกคนได๋เป็นจำนวนถ่อได๋ เล๋าย่อมไตร่ตรองดีแล้ว บุญคุณที่พ่อแม่เฮ็ดนาเลี้ยง ส่งเสียให่เรียน ยิ่งใหญ่กั่วผืนดิน แผ่นฟ้า ลูกบ่มีสิทธิ์เรียกร้อง แต่ลูกทุกคนมีหน้าที่ต้องรักษามูลมัง มรดกที่พ่อแม่ให้ไว่ ให่คงอยู่ ตลอดไป" นั้นคือหน้าที่อันยิ่งใหญ่คับ เพราะมันคือจิตวิญญาณของ อีพ่อ อีแม่ ผืนนาผืนสุดท้ายที่เล๋าสร้างไว้ ส่วนลูกสิไปหาซื้อ ใหม่อีก 100 ไร่ พันไร่ กะแล้วแต่ควมสามารถของไผ๋ ของมัน ขออย่างเดียวท่อนั้น อย่า "ขาย" ที่นาที่อีพ่อ อีแม่ เล๋าถากถางมา เด็ดขาด....

กฎการส่งข้อความ

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •