หน้าที่ 1 จากทั้งหมด 2 หน้า 12 หน้าสุดท้ายหน้าสุดท้าย
กำลังแสดงผล 1 ถึง 10 จากทั้งหมด 12

หัวข้อ: ค้นพบตัวของเราเอง

  1. #1
    Maximum learning
    ศิลปิน นักเขียน
    สัญลักษณ์ของ khonsurin
    วันที่สมัคร
    Apr 2008
    ที่อยู่
    ท่าตูม สุรินทร์
    กระทู้
    9,605
    บล็อก
    197

    ค้นพบตัวของเราเอง



    ค้นพบตัวของเราเอง ตอนที่1 พันธุกรรมทางความคิด


    เรียนรู้ สร้างสรรค์ เพื่อค้นพบตัวของเราเอง

    ในวันหนึ่ง เมื่อยืนมองสิ่งรอบกาย
    วันนี้ที่ผ่านมาได้ เพราะเหตุผลเช่นไร
    จุดหมายปลายทาง ที่ผ่านทางแม้ยากไร้
    ไม่มีเพื่อนรอบกาย แต่อะไรทำให้ผ่านมา


    เหมือนเส้นทางระหก เส้นทางรกพงไพร
    เริ่มจากสิ่งที่ไม่มีอะไร แต่ผ่านมาได้เหลือคณา
    ก้าวเหยียบบ้านหลังนี้ เพราะอยากฟังเพลงเพลินพา
    ชักจูงสู่ความคิดไขว่คว้า ทำให้บรรเจิดอารมณ์



    ฟังเพลงเพลินไป หัวใจเริ่มสุข
    เหยี่ยบย่างไร้ทุกข์ แต่ไม่รู้แห่งหน
    เริ่มครรลอง ข้อความแห่งตน
    คนฟังเพลงสุขล้น ยามเยือนบ้านหลังนี้


    จากคนฟังเพลง สู่วิหคนกกลางคืน
    สอดส่องยามทุกยามตื่น นามวิหคราตรี
    สร้างฝันด้วยชื่อนี้ ร่ายเริงเปรมปรีดิ์
    เริงรื่นสมฤดี เหมือนยามป้องคนมุ่งร้าย


    เป็นคนสุรินทร์ ถวิลหวังถิ่นเมืองช้าง
    สร้างคนสร้างคุณธรรม เรื่องราวศักดิ์ศรีคล้าย
    สร้างสรรค์บทความ ไม่เคยล้าละลาย
    ความคิดมั่นคงของใจ ลูกพระยาภักดีชุมพล



    เมื่อเราย่างก้าวเข้าบ้านนี้ใหม่ๆๆ เราไม่คิดฝันว่าเราจะทำอะไรเป็นบ้าง เราเริ่มจากศูนย์ เริ่มจากไม่มีอะไรเลยจริงๆๆ เราเห็นเขามีความสุขกับการเขียนบทความ ปลื้มเหลือเกินสำหรับคนยิ่งใหญ่ ที่ผ่านเข้ามาในยุทธภพแห่งนี้ สร้างฝันสร้างกำลังใจให้กันและกัน สร้างความเข้าใจและมิตรภาพ ที่สำคัญสร้างความคิดฝันของใครคนหนึ่งหรืออีกหลายคนที่ผ่านเข้ามาให้ได้ความรู้ ความสุข บรรเทิงพักผ่อน มีความคิดสร้างสรรค์ ที่สำคัญสร้างฝัน สร้างจิตนาการ ให้บรรณภพแห่งนี้ เป็นบรรณภพแห่งการเรียนรู้ บรรณภพแห่งเสียงเพลง เสียงแคน เสียงพิณ บรรณภพแห่งวิถีของพวกเราชาวอีสานที่มากมีวัฒนธรรมที่ตระการตา วิถีชีวิตบนความตรากตรำ แต่เราไม่เคยท้อใจ เพราะเราคือชนชาวอีสาน ที่สำคัญเราเป็นคนไทยเหมือนกัน


    อรัมภบท ไปมากแล้วเข้าสู่เรื่องราวของ เรียนรู้ สร้างสรรค์ เพื่อค้นพบตัวของเราเอง

    ตอน พันธุกรรมทางความคิด


    เราค้นพบตัวของเราเองจากที่ใดบ้าง ตามถนน ประวัติศาสตร์ที่ผ่านมา เราพบว่ามีบุคคลที่เป็นไอดอล หรือฮีโร ในใจเราหลายคนมากเลย

    บุคคลเหล่านี้คือผู้สร้างแนวคิดที่ดี เราอ่านๆๆงานของเขาแบบปลื้มมากในลีลาแลสำนวนแนวการเขียนแบบหักมุม อ่านการ์ตูนเพื่อสร้างสรรค์และงุนงงกับลายเส้น อานหนังสือเชิงปรัชญา พอๆกับอ่านหนังสือสงคราม ชอบเรื่องราวของการเกษตร ชอบคิดเลขในใจ ชอบเขียนบ้าบอลงไปในสมุดบันทึก ชอบดอกไม้ ชอบภาพสวย ชอบอ่านเรื่องราวผจญภัย พอๆ กับเรื่องราวที่สอนคติธรรม ไปๆ มาๆ ... อ้าว เราชอบเกือบหมดโลกเลย


    เราก็เริมฝันว่าเราจะเล่าสู่ให้เพื่อนๆ ของเราฟังอย่างไร แปลกจริงในชีวิตเราไม่ค่อยมีนิทานอ่านเลย เราอยากอ่านเรื่องราวของนักเล่านิทาน เพื่อเราจะได้เป็นนักเล่านิทานสักคนหนึ่ง อย่างน้อย ในห้องเรียนที่เราสอน เราก็คงสร้างเสียงหัวเราะ และสร้างความสุข พอๆ กับการสร้างจินตนาการให้เด็กที่เรียนกับเราได้มีอารมณ์ร่วม ได้มองโลกที่ดีขึ้น ได้มีมุมพลิกชีวิต...


    พันธุกรรมทางความคิด ... พ่อ แม่ เราให้กำเนิดออกมา พร้อมกับท้องนาและป่ากว้าง รอบตัวเราคือท้องนาและผืนป่า ชีวิตชนบทที่อยู่กับท้องนา ...คือฉากที่อยู่ในความคิดคำนึงตลอดเวลา ....

    เราสามารถถ่ายทอดบทกวีที่มาจากท้องนา ได้อย่างเห็นจริง เพราะเรามีชีวิตที่เกิดมาอยู่กับสิ่งนี้ เราไม่เคยไม่รักท้องนา ฟ้ากว้าง ไม่เคยลืมท้องถิ่นของเราเพราะมันอยู่ในสายเลือดเรายาวนาน....

    เราเริ่มรู้แล้วว่าเราสามารถสร้างสรรค์ภาพและตัวหนังสือด้วยแรงบันดาลใจจากบรรพบุรุษของเราได้...เพราะพ่อแม่เรา ก็คือไอดอล ในดวงใจของเราเอง..


    เพราะว่า

    "ตัวตนของเราได้รับการขัดเกลาและสร้างสรรค์ขึ้นจากสิ่งที่เรารัก"
    - เกอเธ่- นักเขียนชาวเยอรมัน




    .ติดตามตอนต่อไป...









    แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย khonsurin; 12-06-2013 at 20:54.

  2. #2
    Maximum learning
    ศิลปิน นักเขียน
    สัญลักษณ์ของ khonsurin
    วันที่สมัคร
    Apr 2008
    ที่อยู่
    ท่าตูม สุรินทร์
    กระทู้
    9,605
    บล็อก
    197

    ขยะที่เข้าไป-ขยะที่ออกมา


    ขยะที่เข้าไป-ขยะที่ออกมา



    นักกักตุน กับนักสะสม คำนี้คล้ายกัน แต่ไม่เหมือนกัน แถมจะเห็นว่าแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง นักกักตุนน่ะหรือ จะกักทุกสิ่งทุกอย่างไว้ทุกสิ่งที่ผ่านเข้ามา หรือทุกสิ่งที่ขวางหน้า นักกักตุนจะเก็บไว้หมด แต่ นักสะสม จะเลือกสิ่งที่คัดสรรว่าเป็นสิ่งที่ดี และที่สำคัญก็คือเป็นสิ่งที่เขารัก ...


    เราเคยอ่านเจอบทความชิ้นหนึ่งทางเศรษฐศาสตร์ ที่ระบุไว้ว่า ถ้าเรานำรายได้ทั้งหมดของเพื่อนสนิทเราจำนวนห้าคน มาหาค่าเฉลี่ยแล้ว น่าตกใจมาก เพราะค่าเฉลี่ยของเพื่อนทั้งห้าคน ก็คือสิ่งที่ใกล้เคียงกับค่าเฉลี่ยรายได้ของเรามาก


    ถ้านำทฤษฏีนี้มาใช้กับความคิดของเราได้นะ เมื่อก่อนเราเหมือนกับเอาขยะใส่สมองเราเลย มันรกไปหมด จับต้นชนปลายไม่ถูก เหมือนคนกระหาย และขลาดแคลน เราก็เริ่มเก็บ ๆๆๆ ไว้ จนที่สุด พอเราเงยหน้าขึ้นมา อ้าวเราถึงได้รู้ว่าเรากำลังเก็บขยะ


    แต่ไปอ่านเจออีกนั่นแหละที่ว่า

    "ใส่ขยะเข้าไป ก็จะได้ขยะออกมา"

    ประโยคนี้ตอนแรกหงุดหงิดมากมาย แต่ในทีสุดเราก็ได้คิดว่าเรากำลังทำหน้าที่เก็บขยะ

    เราเลยหันมาอ่านประโยคนี้อีกครั้งว่า "ใส่ขยะเข้าไป ก็จะได้ขยะออกมา" อ่านและตรองดู เราก็พบว่า

    เราควรทำหน้าที่เก็บไอเดียดีๆ สะสมไอเดียดีๆ เพื่อที่จะหยิบขึ้นมาใช้สร้างสรรค์งานดีๆ



    ในชีวิตของนักอ่านอย่างเรา เราก็จะซื้อหนังสือมาไว้ แบบซื้อๆ มาจนเต็มตู้ อ่านบ้างไม่อ่านบ้าง แต่หนังสือแต่ละเรื่องเราคัดเลือกสรร เลือกที่จะอ่าน ไม่ว่าจะเป็นนิยายของนักเขียนชื่อดังทั้งหลายในบรรณภพ เปลี่ยนจากหนังสือนิยาย ก็หันมาอ่านหนังสือแนวสืบสวนที่เป็นเรื่องแปล อ่านไปแล้วนอนเอกขเนกไป ออกจากความฝันและจินตนาการเหล่านี้ เราก็หันไปอ่านหนังสือเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์อ่านๆๆ หวังว่าสักวันคงเป็นโปรแกรมเมอร์ให้ได้ แล้วความฝันก็เป็นจินตนาการไม่รู้จบ เพราะภาษาโปรแกรมทำให้เรารู้ตัวเราเองว่าเราทำไม่ได้

    ออกจากหนังสือคอมพิวเตอร์ เราก็ไปอ่านหนังสือทางประวัติศาสตร์ หนังสือสงคราม เราจึงรู้ว่าโลกนี้มีอะไรตั้งหลายอย่างที่ผ่านมาและทำลายล้างกัน ออกจากหนังสือสงคราม และประวัติศาสตร์มา ก็มาถึงหนังสือเกี่ยวกับการเงินธนาคาร และปรัชญา เลยได้แง่คิดมากมายสำหรับหนอนหนังสือแบบเรา

    ความสุขของเราคงอยู่ที่มุมสงบ กับหนังสือเล่มโปรด...ที่แสนโปรดปราน ชนิดบางทีฝนตกกระเซ็น เราก็ยังไม่ขยับจากเปลที่นอนเลย ให้ละอองฝนกระเซ็นถูกตัวเราบ้าง... แต่สายฝนมากเข้า เราถึงจะขยับตัวและวางหนังสือลง เพราะกลัวหนังสือเป็นอะไรไป... และวันนี้เราก็ได้ค้นหนังสือในตู้ที่เราสะสมไว้มาอ่าน อย่างเพลิดเพลินอีกครั้ง การอ่านสร้างความเพลิดเพลินให้เรา ให้เราได้เล่าประสบการณ์จากเรื่องที่เราอ่าน ให้นักเรียนเราฟัง ให้เพื่อนเราได้ฟัง ...มันเป็นจินตนาการของเราที่อยากให้เป็นเช่นนั้น....



    ถ้าเรารักสิ่งใด ก็สะสมสิ่งนั้น ไม่ว่าต้นไม้ ก้อนเมฆ ท้องฟ้า ท้องน้ำ แสงสว่าง เงามืด ภาพวาด รูปถ่าย บทกลอน ความฝัน บทเพลง หนังสือ เพราะสิ่งเหล่านี้มีความหมายกับเรามาก ที่สำคัญเรารักสิ่งเหล่านี้ เพราะบางทีเราอาจจะนำประสบการณ์มาสร้างงานสักชิ้นหนึ่งให้เป็นต้นแบบ เลยก็ได้....



    "ใส่ขยะเข้าไป ก็จะได้ขยะออกมา"



    ติดตามตอนต่อไป

    แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย khonsurin; 11-06-2013 at 05:21.

  3. #3
    Maximum learning
    ศิลปิน นักเขียน
    สัญลักษณ์ของ khonsurin
    วันที่สมัคร
    Apr 2008
    ที่อยู่
    ท่าตูม สุรินทร์
    กระทู้
    9,605
    บล็อก
    197

    อยู่คนเดียวแต่ไม่โดดเดี่ยว


    อยู่คนเดียวแต่ไม่โดดเดี่ยว



    เราชอบแนวคิดของที่ว่า "ความหมายของคำว่าบ้า คือ การทำสิ่งเดิมซ้ำๆ ครั้งแล้วครั้งเล่า และยังจะคาดหวังให้ได้ว่า ผลลัพธ์ที่ได้จะต่างไปจากเดิม" ของ อัลเบิร์ด ไอน์สไตล์ เราก็สะดุดเลยละ เพราะเหมือนกับว่า เราไม่สามารถพัฒนาความสามารถและความคิดจากการย่ำอยู่ที่เดิม ทำอะไรเดิมๆ เหมือนคนบ้า...ที่ตั้งหน้าตั้งตาทำอย่างนั้นทั้งปีทั้งชาติ โดยไม่พัฒนาวิธีการกระทำ ความคิดนี้ ทำให้เรามีความรู้สึกว่า ถ้าเราจะทำอะไรสักอย่างแล้วไม่ใช้วิธีการทางวิทยาศาสตร์มาใช้ คือ การค้นหาแนวทางแก้ปัญหาทางความคิดและสรุปผลจากแนวทางแต่ละแนวทางออกมา กลับทำซ้ำๆ โดยวิธีการเดิมๆๆ เรียกว่า คนบ้า

    เราหันมามองตัวตนของเรา อ้าว เราเป็น คนบ้า ไปแล้ว บางทีเราเคยชินไม่คิดจะพัฒนาอะไรเลยละ เรากลายเป็นคนบ้า ไปแล้วหรือนี่... เราเป็นเช่นนี้เอง


    หันมามองตัวเองเสร็จ เราก็เลยได้คิดว่า เมื่อเราเข้าไปหาค้นความไอเดียดีๆ หรือความคิดดีๆๆ เราสงสัยว่าต้นตำหรับเดิม มาจากไหนนะ...และเราก็ลองสืบค้นว่าแนวคิดของใครบ้างที่มีแนวคิดลักษณะนี้...ค้นไปสามคน เราก็มาศึกษาทั้งสามคน แล้วเราก็ตื่นตะลึง กับแนวความคิดของทั้งสามคน บางครั้งถึงกับร้องว่า อะไรกันนี่ สุดยอดเลย....


    เราก็เลยหันมามองตัวเอง...ว่าต้นตระกูลความคิดของเรามากจากไหน เราจะรู้ได้เลยว่าเราไม่โดดเดี่ยว ในบรรณภพแห่งนี้ ในโลกใบนี้ ในจักรวาลนี้ เรายังมีเพื่อนทางความคิดอีกมากมาย...

    เหมือนการทำงานที่อบอุ่น ไม่โดดเดี่ยว การมีอาจารย์ที่ล่วงลับไปแล้ว ...ทำให้เราดีใจมาก เพราะอาจารย์ต้นแบบความคิดเหล่านี้ ไม่อาจปฏิเสธการเป็นลูกศิษย์ของเราได้เลย


    เพราะบทเรียนทั้งหมดที่สั่งสอนเรา ถูกซ่อนอยู่ในผลงานของท่านเหล่านี้



    "คุณจะไม่โดดเดี่ยว ในเมื่อคุณมีอาจารย์ที่ทรงคุณค่าอยู่ข้างคุณเสมอ"






  4. #4
    Maximum learning
    ศิลปิน นักเขียน
    สัญลักษณ์ของ khonsurin
    วันที่สมัคร
    Apr 2008
    ที่อยู่
    ท่าตูม สุรินทร์
    กระทู้
    9,605
    บล็อก
    197

    ให้การศึกษากับตัวเราเอง


    ให้การศึกษากับตัวเราเอง



    เราคิดว่า ในสถานะและบริบทของคนเราต่างกันมากในสังคมปัจจุบัน การศึกษาไม่ใช่เรื่องเดียวกันอีกต่อไป แต่ไม่ว่าเราจะอยู่ในโรงเรียนหรือไม่ก็ตาม เราคิดว่าเราหรือคุณควรมีหน้าที่ที่จะศึกษา และให้การศึกษากับตัวเองตลอดไป....



    การหาคำตอบจากโลกใบนี้แคบลงๆ และอาจเจาะลึกได้มากกว่าใครๆ เพราะเทคโนโลยี่ก้าวหน้ามากมาย แค่ค้นหาในกูเกิล คุณก็จะได้ทุกสิ่งทุกอย่างในกำมือ แก้ปัญหา สร้างฝัน สร้างจินตนาการ ด้วยองค์ความรู้ในสิ่งนี้...ได้ด้วยตัวเองใช่ไหม

    ตั้งคำถาม แล้วคณก็จะได้คำตอบที่ทรงคุณค่า และทรงพลัง ที่มหาศาล ... จริงๆ

    แล้วห้องสมุดเล่า เราจำได้ว่า เมื่อเราอพยพไปอยู่ที่ลพบุรี บ้านเราตอนนั้นใกล้ห้องสมุดประชาชน เราเลยมีโอกาสที่ดีในการค้นหาอ่านหนังสือ ...และตัวตนของเราก็กลายเป็นหนอนหนังสือไปโดยปริยาย...มีหนังสือหลายเล่มที่เราอ่านแล้ววางไม่ลง มีหลายครั้งที่เราสร้างจินตนาการจากหนังสือในห้องสมุด...

    เล่มแล้วเล่มเล่า มันไม่หมดไปเลย หันมาดู หนังสือในห้องสมุดแห่งนี้ยังมีอีกมากมายที่เรายังไม่ได้อ่าน...

    "ไม่มีอะไรสำคัญมากไปกว่าหนังสือที่ยังไม่ได้อ่าน"


    เราเลยคิดขึ้นได้ว่า เราจะไปวิตกกังวลกับอะไรอีกกับการค้นคว้า เพราะสิ่งที่เราเริ่มค้นหายังไม่จบไปง่ายๆๆ

    การศึกษาไม่มีที่สิ้นสุด ไม่มีจุดเส้นตาย ถ้าเริ่มค้นหา...เราจะได้ความรู้ ได้ไอเดีย ได้เพลิดเพลิน ได้มีความสุข กับโลกแห่งการศึกษา...


    ทุกอย่างในโลกนี้ ...อะไรจะมีความสุข การศึกษา ค้นหา และค้นคว้า...ความรู้...

    แล้วคุณเริ่มต้นหรือยัง...






  5. #5
    ศึกษาหาความรู้ สัญลักษณ์ของ suny
    วันที่สมัคร
    Nov 2008
    ที่อยู่
    ภูมิลำเนา มหาสารคาม ทำงาน ประจวบ
    กระทู้
    848
    ขอบคุณสำหรับข้อมูลและแง่คิดดีๆๆครับคณุเล็ก

  6. #6
    ศึกษาหาความรู้ สัญลักษณ์ของ lungyai1123
    วันที่สมัคร
    Oct 2008
    กระทู้
    381
    บล็อก
    63
    ลุงใหญ่สิไปหาทางได๋น้อไอดอลหนินามันเป็นผุแนวได๋ไอดอลเอ้ยไอดอล

  7. #7
    ฝ่ายบริหารระดับสูง สัญลักษณ์ของ พล พระยาแล
    วันที่สมัคร
    Mar 2008
    กระทู้
    6,940
    "ใส่ขยะเข้าไป ก็จะได้ขยะออกมา" ....จริงครับ

  8. #8
    ร่วมกิจกรรมนำความรู้ สัญลักษณ์ของ เซียนเมา
    วันที่สมัคร
    Jun 2009
    ที่อยู่
    Suratthani
    กระทู้
    1,703
    ผมงงกับตัวเองเหมือนกัน คิดได้แต่ทำไม่ได้ (รู้ทั้งรู้แต่ทำใจไม่ได้ง่ะ!)

  9. #9
    ร่วมถ่ายทอดความรู้สู่สังคม สัญลักษณ์ของ ชัย หมอแคน
    วันที่สมัคร
    Jan 2010
    ที่อยู่
    มณฑลอานสี
    กระทู้
    431
    บล็อก
    3
    โดดเดี่ยวอย่างโรแมนติก เป็นเทคนิคของนักฝัน
    โลกนี้เล็กลงรวดเร็วพลัน ทุกสิ่งนั้นอยู่ในมือ
    ค้นหาจุดหมายใหม่ อยู่ที่ใดนั่นระหรือ
    ยิ่งค้นยิ่งฝึกปรือ ทุกสิ่งคือประสบการณ์....

    ....มากดไลค์ ให้ครับ...

  10. #10
    ขอบคุณครับครูเล็ก จริงเลยครับที่ว่า ใส่ขยะเข้าไป ก็ได้ขยะออกมา

Tags for this Thread

กฎการส่งข้อความ

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •