หน้าที่ 1 จากทั้งหมด 2 หน้า 12 หน้าสุดท้ายหน้าสุดท้าย
กำลังแสดงผล 1 ถึง 10 จากทั้งหมด 17

หัวข้อ: การพลัดพรากจากกันเป็นธรรมดาของชีวิต

  1. #1

    การพลัดพรากจากกันเป็นธรรมดาของชีวิต


    เมื่อลูกสาวหล่าต้องจากอกพ่อแม่

    สวัสดีจ้าธุจ้าพี่น้องบ้านมหาทุกท่าน

    อีกแค่เดือนกว่าลูกสาวหล่าของเอื้อยต้องจากอกพ่อแม่ จากบ้านไปอยู่กับพี่สาว แม้จะรู้ว่าพี่น้องจะรักกันดูแลกันไม่ทอดทิ้งกัน แต่หัวอกคนเป็นแม่ก็อดใจหายไม่ได้ พ่อจะใจแข็งกว่าแม่มากนัก เมื่อวานพ่อแม่ลูกช่วยกันเก็บเสื้อผ้าที่ลูกใส่ไม่ได้แล้วเอาใส่ลังไปบริจาคตามตู้ที่ตั้งรับบริจาค แม่เรียกลูกมากอดและสอนถึงการใช้ชีวิตให้ปลอดภัย การดูแลตนเองเพราะพี่สาวต้องเรียนหนัก บางทีต้องไปฝึกงานที่โรงพยาบาลเลิกดึกดื่น การทำอาหารเอง และฯลฯ
    หัวใจแม่เมื่อลูกจากบ้านไป คงไม่ต่างจากความรู้สึกของแม่ที่มีต่อเอี้อยเมื่อเอื้อยต้องจากแม่ไป

    เอื้อยต้องใช้ธรรมะเข้าข่มใจ การพลัดพรากจากผู้เป็นที่รักเป็นทุกข์ แต่เราต้องทำใจให้่ปล่อยวางและสงบ ปราศจากความเศร้าหมองเพราะไม่มีอะไรที่มั่นคงให้เรายึดติดได้ตลอดไป
    ตั้งใจรักษาศีลห้า ให้ทาน และเจริญภาวนาต่อไป ทำความดีต่อทุกคน สร้างบุญกุศล ช่วยเหลือสังคม นอกเหนือจากหน้าที่การเป็นลูกที่ดี แม่ที่ดี และคู่ชีวิตที่ดีของคู่ครอง
    ต่อไปก็เหลือพ่อแม่อยู่ด้วยกันสองคนสองตายาย ต้องดูแลรักและช่วยเหลือกันจนกว่าชีวิตจะหาไม่

    ลูกสาวหล่าตอนอยู่บ้านที่ร้อยเอ็ดจ้า

    การพลัดพรากจากกันเป็นธรรมดาของชีวิต

    ในอ้อมอกพ่่ออยู่บ้านปู่ย่าที่พนมไพร ร้อยเอ็ดจ้า

    การพลัดพรากจากกันเป็นธรรมดาของชีวิต

    แม่พวงพะยอมกับลูกสาวทั้งสองจ้า

    การพลัดพรากจากกันเป็นธรรมดาของชีวิต

    สองพี่น้องอยู่บ้านปู่ย่าจ้า

    การพลัดพรากจากกันเป็นธรรมดาของชีวิต

    พากันเล่นน้ำทะเลที่พัทยาจ้า

    การพลัดพรากจากกันเป็นธรรมดาของชีวิต

    สามแม่ลูกที่นิวยอร์คจ้า

    การพลัดพรากจากกันเป็นธรรมดาของชีวิต

    พ่อกับลูกสาวหล่าที่วัดไทยในนิวยอร์คจ้า

    การพลัดพรากจากกันเป็นธรรมดาของชีวิต

    ลูกสาวหล่าสีไวโอลินกับวงออเคสตร้าของโรงเรียนจ้า

    การพลัดพรากจากกันเป็นธรรมดาของชีวิต





  2. #2
    ท่องเวบ สัญลักษณ์ของ pui.lab
    วันที่สมัคร
    Jul 2006
    ที่อยู่
    โสดไม่มีใครเอา หรือว่าเราไม่เอาใคร
    กระทู้
    10,172
    บล็อก
    9
    โอ้ ทำไมย้ายไปอยู่ไวจังพี่ เหลือเวลาอีกนานไม่ใช่นิที่พี่จะย้ายมาอยู่เมืองไทย

  3. #3
    ผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้านมหา สัญลักษณ์ของ sompoi
    วันที่สมัคร
    Mar 2007
    ที่อยู่
    japan
    กระทู้
    6,363
    บล็อก
    23
    จากไปเพื่อให้คึดฮอดและได่มาเจอกันใหมจ้าพี่
    ถ้ามองอีกแง่กะคือนั่นเป็นการเติบโตอีกก้าวของน้องๆเขาเนาะจ้า
    ที่สิได่หัดใช้ชีวิตเมื่อยามอยู่ลำพังโดยห่างจากอกพ่อแม่และเพื่อเป็นผู้ใหญ่เต็มตัวค่ะ สู้ๆค่ะพี่
    เด่วกะได่เจอกันใหม่อีกค่ะ

  4. #4
    สวัสดีจ้าน้องปุ้ย

    ย้ายเพราะจะได้ไปอยู่เป็นหมู่กันกับพี่พิมที่จะเปิดเทอมในวันที่ 5 สิงหาคม
    พี่พิมอยากให่ไปอยู่นำเพราะจะได้ติวให้น้องสอบเข่ามหาวิทยาลัย มีการบ้านสิได้สอนน้องได้จ้า
    อีกอย่างน้องพิมไปเช่าอพาร์ทเม้นท์่อยู่คนเดียวบ่มีรูมเมทคือมหาลัยเก่าที่อยู่หอพักจ้า
    พ่อแม่ก็ห่วงเลยตัดสินใจให่ไปอยู่เป็นหมู่กันจ้า เอื้อยเหลืออีกสี่ปีจ้าก็อยู่กันสองเฒ่า คอยพากันไปยามลูกจ้า
    แต่ลูกสองคนยังต้องใช้ประกันสุขภาพของเอื้อยไปจนอายุ 26จ้า เป็นสวัสดิการของไปรษณีย์่ เอื้อยต้องทำงานจนกว่าน้องพิมสิจบจ้า
    อีกสี่ปีน้องพิมจบมีรายได้ก็ส่งน้องต่อจ้า

  5. #5
    สวัสดีจ้าน้องมิค

    ขอบคุณที่มาให่กำลังใจเอื้่อยน้อจ้า เอื้อยก็คิดคือกับน้องว่าแหละจ้า

  6. #6
    ศึกษาหาความรู้ สัญลักษณ์ของ lungyai1123
    วันที่สมัคร
    Oct 2008
    กระทู้
    381
    บล็อก
    63
    เป็นอนัตตาครับน้าพวงพยอมมีเกิด,แก่,เจ็บ,มีการตายนั่นคืออนิจจังมีพบก็ต้องมีจากบ่มีงานเลี้ยงที่บ่เลิกลาเหมือนสุภาษิตจีนเน๊าะครับเป็นวัฏจักร.สิ่งได๋ปล่อยได้กะปล่อยไปถือไว้กะลำบากไปทางหน้าปล่อยแล้วกะเบาครับ

  7. #7
    ฝ่ายบริหารระดับสูง สัญลักษณ์ของ พล พระยาแล
    วันที่สมัคร
    Mar 2008
    กระทู้
    6,940
    เป็นไปตามวัฏจักรของชีวิตครับเอื้อย มีรักโลภโกรธหลง มีพบกันกะมีจากกันเป็นของธรรมดา ผุสาวผมมื่อวานนี้กะเว่ากันดี ๆ อยู่ครับ แต่มื่อนี่เพิ่นบอกว่า "เราเลิกกันนะ" วาซ่าน

    ผมล่ะคิดฮอดทุรุนทุรายอยู่นี่ล่ะครับ จักสิเฮ็ดแนวใด๋ ..... เอื้อยอย่าบอกไผเด้อ ผมย่านคนอยู่บ้านได้ยิน ......ก๊ากกกกกกกก

    ลูกของเฮาเมื่อถึงจุด ๆ หนึ่งกะสิต้องจากเฮาไป คือนกล่ะครับ ตอนเป็นลูกนกเฮากะหามาป้อน พอเขาเติบโตมีครอบมีครัว เขากะกลับมาป้อนเฮายามแก่ชรา

  8. #8
    ดูแลตรวจสอบเนื้อหา สัญลักษณ์ของ pcalibration
    วันที่สมัคร
    Nov 2008
    ที่อยู่
    เมืองฉะเชิงเทรา(แปดริ้ว)
    กระทู้
    1,991
    บล็อก
    1
    แม่นับเป็นผู้ให้ที่ยิ่งใหญ่เสมอสำหรับลูกๆ...

  9. #9
    ถือว่าเป็นเรื่องธรรมดาละครับเอื้อยแม้แต่ตัวเราเองกะยังออกจากอ้อมอกพ่อแม่แต่สายใยความรักความผูกพันธ์กะคงยังคือเก่าครับ

  10. #10
    สวัสดีจ้าธุจ้า

    คุณลุงใหญ่ :) ขอบคุณหลายๆเด้่อจ้าที่ให้ข้อคิดธรรมะเป็นเครื่องเตือนสติพวงพะยอม เป็นจริงทุกประการจ้า

    น้องพล พระยาแล :) ซางเว่าให้เอื้อยหัวขวนจนเฝือกเกือบหลุดน้อจ้า ระวังคุณดีเจเด็กน้อยบิดแก้มเด้อจ้า
    ขอบคุณสำหรับข้อคิดที่ดีและเป็นสัจธรรมน้อจ้า

    คุณpcalibration :) ขอบคุณหลายจ้า ความรักของแม่นั้นบริสุทธิ์และอบอุ่นน้อจ้า

    :*-:*-:*-

Tags for this Thread

กฎการส่งข้อความ

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •