หน้าที่ 1 จากทั้งหมด 3 หน้า 123 หน้าสุดท้ายหน้าสุดท้าย
กำลังแสดงผล 1 ถึง 10 จากทั้งหมด 21

หัวข้อ: วันนี้ที่....รอคอย

  1. #1

    วันนี้ที่....รอคอย


    สวัสดีจ้าธุจ้าพี่น้องบ้านมหาทุกท่าน

    การเดินทางของชีวิตครอบครัวเอื้อยพวงพะยอม ก็พากันเมือย มวน ทุกข์ สุข ไปไสไปนำกันแบบลงเรือลำเดียวกันน้อจ้า หลังจากที่น้องพิมจบโทและสอบเรียนต่อแพทย์ได้อีก4ปี บ่ต้องให่พ่อแม่ส่งเสียแล้ว สามารถดูแลเจ้าของเองได้ เกือบ100% ในเรื่องค่าใช้จ่ายทุกอย่าง ( ยกเว้นค่ารักษาพยาบาลที่ใช้สวัสดิการของเอื้อย) น้องฝนก็เรียนฟรีอีก 2 ปีสิจบมัธยมปลาย วันหยุดก็มีงานทำเล็กน้อยตามประสาเด็กนักเรียนที่อเมริกาเขาพากันทำงานพอเริ่มอายุ 16 ปี มีใบอนุญาตจากโรงเรียน ส่วนมากก็ทำตามร้านแม็คโดนัลด์ ร้านขายกาแฟ ขายร้องเท้า คือกับน้องพิมที่เคยเฮ็ดมาก่อนแทบทุกอย่าง พอได้ค่าใช้จ่ายส่วนตัว พอเข้าเรียนปริญญาตรี พ่อแม่ต้องส่งเสียออกค่าเล่าเรียน ค่าหอพัก อาหาร หนังสือตลอดสี่ปี ปีละสองหมื่นกว่าเหรียญสำหรับมหา'ลัยของรัฐ พ่อแม่เฮ็ดงานกันคนละสามแห่งจ้า พอเรียนโทได้ทุนการศึกษา ได้เงินเดือนจากการสอนวิชาแลป พ่อแม่ก็บ่ได้ส่งแล้ว
    พ่อบ้านสิลำบากกว่าเพราะต้องขับรถเดินทางไปทำงานไกลบ้านเพราะอยากให้เอื้อยอยู่ใกล้ที่ทำงานตอนสอบบรรจุงานไปรษณีย์ได้ตำแหน่งที่ไกลจากที่พักเดิม เพินพาย้ายที่พักมาอยู่ใกล้ไปรษณีย้์จ้า เพินต้อง ขับรถไปกลับสามชั่วโมงจ้า ทำงานในโรงงานที่มีสารเคมี ต้องยืนคุมเครื่องจักรตลอดมื้อ ยามหิมะตกก็ยากเวลาขับรถฝ่าพายุหิมะเมือบ้าน เพินเฮ็ดครบกำหนดที่ขอเออร์ลี่ได้ พอได้มีรายได้แบบพอเพียง
    เฮาเลยตัดสินใจกันให้เพินรีไทร์ก่อนเอื้อย เพราะรายจ่ายเฮาก็น้อยลง รายได้เอื้อยเฮ็ดงานราชการได้หลายกว่าเอกชนสามเท่า มีสวัสดิการค่ารักษาพยาบาลให้สามีและลูก
    มีบำเหน็จ บำนาญ และ อีกหลายอย่างต่างจากเอกชน เพินก็สู้ชีวิตมานำกันตลอดจนลูกใหญ่และรับผิดชอบโตเองได้

    พ่อบ้านเอื้อยได้หยุดอยู่บ้านมาได้สามมื้อแล้วจ้า ดูแลเอื้อยและน้องฝน เพินเฮ็ดแนวกินแบบง่ายๆได้ เช่น นึ่ง อบ ทอด ผัด แต่ประเภทแกงจะเฮ็ดบ่เป็นจ้า ไปจ่ายตลาด ทำความสะอาดบ้าน ไปซักผ้าที่ร้าน ขับรถรับส่งลูกเมีย ไขตู้จดหมาย ถิ่มขยะ เพินว่าโฮ้ งานก็บ่ได้เซาหมดมื้อคือกัน แต่ว่าสบายใจ ได้ยางออกกำลัง
    ได้เบิ่งทีวี อ่านหนังสือ เงินเดือนก็ได้แม้สิน้อยกว่าเก่าก็พอเพียง เป็นความสุขของคนที่เกษียณ ส่วนเอื้อยก็มีความสุขกับหน้าที่การงาน
    เพราะได้เป็น Supervisor แล้วจ้า

    วันนี้ที่รอคอยของเฮาได้มาถึงในระดับหนึ่งจ้า หลังจากตรากตรำทำงานมาตั้งแต่เรียนจบ
    จนมีครอบครัว เลี้ยงลูกจนเติบใหญ่ ถ่าแต่มื้อเอื้อยสิเกษียณอีกสี่ปีก็กลับไปอยู่บ้านเฮาเป็นเกษตรกรเต็มตัวจ้า เอื้อยต้องทำงานเพื่อสวัสดิการค่ารักษาพยาบาลให่ครอบครัวจ้า
    สามีเคยเข่าโรงพยาบาลแค่เจ็ดมื้อผ่าตัดไส้ติ่ง
    ค่าใช้จ่ายเกือบห้าหมื่นเหรียญ ถ่าบ่มีประกันสุขภาพสิต้องเป็นหนี้หัวโตเล้ยจ้า ของเอื้อยถูกหักจากเงินเดือนแค่เดือนละ 167 เหรียญสำหรับสี่คน พ่อแม่ลูกๆ เวลาเจ็บป่วยก็บ่ต้่องเสียหลายเป็นหมื่นเป็นแสนเหรียญ เสียร่วมแค่บ่ท่อใด หลักสิบ หลักร้อย บ่เกินหนึ่งพันแล้วแต่กรณีไปคลีนิคหรือเข่าโรงพยาบาลจ้า

    มื้ออื่นเอื้อยเลิกงานบ่ายสอง อยากเฮ็ดแนวกินเอง เพราะเฮ็ดขนมมาหลายมื้อแล้วจ้า อยากกินซุปบักมี่กับแกงไตปลา ขอเป็นแกงไตปลาอย่างเดียวก่อนน้อจ้า ขนมไทยว่าสิเฮ็ดขนมถ้วยมาให้ชิมในวันอาทิตย์เด้อจ้า
    ขอบคุณเว็บบ้านมหาและพี่น้องทุกคนที่ให่กำลังใจเอื้อยมาตลอด นับว่าเป็นบุญวาสนาที่มีต่อกันน้อจ้า จั้งใดมาพบกันในชาตินีิ้ เอื้อยขอเป็นกำลังใจให้น้องๆที่ยังอายุน้อย ยังหนุ่มสาว
    ขอให้มีความสุข ประสบความสำเร็จในชีวิตกันทุกท่านเด้อจ้า

    วันนี้ที่....รอคอย
    แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย พวงพยอม; 29-06-2013 at 12:22. เหตุผล: เพิ่มรูปภาพและแก้คำผิดจ้า

  2. #2
    ศึกษาหาความรู้ สัญลักษณ์ของ lungyai1123
    วันที่สมัคร
    Oct 2008
    กระทู้
    381
    บล็อก
    63
    ดีหลายครับน้าพวงพยอมดีแล้วหละนี่หละคือวันที่รอคอยของพ่อ-แม่บ่มีหยังที่สิดีใจไปหลายกว่านี้แล้ว
    ไชโยสามเทื่อได้เลยครับอีกบ่ดนกะสิจบออกมาซ่อยแม่ได้แล้วครับลุงใหญ่เอาใจซ่อยเด้อครับ

  3. #3
    ธุจ้าคุณลุงใหญ่

    ขอกราบขอบพระคุณสำหรับกำลังใจและความเมตตากรุณาที่ให่พวงพะยอมมาตลอดเด้อจ้า
    คุณลุงใหญ่ผู้ใจดีหลายน้อจ้า

    :*-:*-:*-

  4. #4
    พ่อบ้านเอื้อยจ้า :) หนุ่มรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง อดีตปลัดอ.บ.ต. และหนุ่มโรงงานในนิวยอร์คจ้า



    เอื้อยพวงพะยอมจ้า :) สาวศึกษาศาสตร์ เอกอังกฤษ มศว. ประสานมิตรจ้า ทำงานรับใช้ประเทศไทยมาสองหน่วยงานราชการคือการสื่อสารแห่งประเทศไทยและกระทรวงศึกษาธิการ และอีกหลายอาชีพในอเมริกา มาจบที่ไปรษณีย์ U.S.A.จ้า



    น้องพิม ลูกสาวใหญ่จ้า :) ป.โท ชีววิทยา ปัจจุบันนักศึกษาแพทย์จ้า



    แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย พวงพยอม; 29-06-2013 at 12:40. เหตุผล: แก้คำผิดจ้า

  5. #5
    ร่วมถ่ายทอดความรู้สู่สังคม สัญลักษณ์ของ ทิดแหล่
    วันที่สมัคร
    Jun 2008
    กระทู้
    475
    ติดตามมาตลอด
    เป็นกำลังใจให้กันเน๊าะครับ...

  6. #6
    เจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์ สัญลักษณ์ของ เซียงเหมี่ยงเมืองสุรินทร์
    วันที่สมัคร
    Dec 2008
    ที่อยู่
    สุรินทร์, ร้อยเอ็ด, และ สปป.ลาว
    กระทู้
    896
    อีกบ่โดนครับเอื้อย สี่ปี เดี๋ยวกะได้กลับบ้านเฮาแล้วครับ...

  7. #7
    ธุจ้าอ้ายทิดแหล่

    ขอบพระคุณหลายเด้อจ้าสำหรับกำลังใจ และดีใจที่อ้ายติดตามมาตลอดเด้อจ้า

    :*-:*-

  8. #8
    สวัสดีจ้าน้องเซียงเหมี่ยงฯ

    ขอบคุณหลายจ้าที่ให่กำลังใจเอื้อยและครอบครัวมาตลอด
    น้องเซียงเหมี่ยงเป็นเขยชาวร้อยเอ็ด ถ่าได้ยางสวนกันก็ทักกันแน้เด้อจ้า

    :*-:*-

  9. #9
    เจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์ สัญลักษณ์ของ เซียงเหมี่ยงเมืองสุรินทร์
    วันที่สมัคร
    Dec 2008
    ที่อยู่
    สุรินทร์, ร้อยเอ็ด, และ สปป.ลาว
    กระทู้
    896
    บ่ถ่าแต่อย่างสวนกันดอกครับเอื้อย คันได้กลับมาอยู่บ้านเฮา สิพาเซียงเหมี่ยงน้อย ไปยามพู่นล่ะครับ...

  10. #10
    เอืิ้อยยินดีต้อนรับเสมอจ้า สิได้เฮ็ดอาหารกับขนมไว้ถ่าน้องกับหลานเซียงเหมี่ยงน้อยน้อจ้า

Tags for this Thread

กฎการส่งข้อความ

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •