หน้าที่ 1 จากทั้งหมด 2 หน้า 12 หน้าสุดท้ายหน้าสุดท้าย
กำลังแสดงผล 1 ถึง 10 จากทั้งหมด 13

หัวข้อ: เที่ยวป่า หาสมุนไพร ขุดปลาไหลเผือก

  1. #1
    ดูแลตรวจสอบเนื้อหา สัญลักษณ์ของ หนุ่มลาวสาวขะแมร์
    วันที่สมัคร
    Aug 2012
    ที่อยู่
    รังสิต
    กระทู้
    486

    เที่ยวป่า หาสมุนไพร ขุดปลาไหลเผือก


    สงกรานต์ทุกๆ ปีที่ผ่านมามักสิเบิ่ดเวลาไปกับการดื่มกินพบปะสังสรรค์
    มาปีนี้หลังจากขนข้าวไปโรงสีแล้วกะขอปลีกโต ญ้อนเวลาหาอดีตครับ
    ขึ้นโคกเที่ยวป่าชมสวนหาขุดแย้สับดอกกระเจียว
    สามมื้อรวด 12-13-14 เมษา



    เที่ยวป่า หาสมุนไพร ขุดปลาไหลเผือก

    ดง โคก ป่า เหล๊า แล้วแต่สิเอิ้น ป่าเต็งรัง ป่าซาดป่ากุง
    ป่าขี้ตุ่น ป่าคีรีนกกด หรือตานกกด ทางสารคามยังมีต้นนี้หลายอยู่ครับ



    เที่ยวป่า หาสมุนไพร ขุดปลาไหลเผือก

    ย่างเข้ามากะเห็นต้นหมากตาไก้ หรือกำแพงเจ็ดชั้น ถ้าบ่ผิดครับ สมุนไพรยาดองเหล้าสรรพคุณดี
    (แต่กลับมาเปิดเบิ่งข้อมูลอีกเทือ กะงง ผิวเนื้อไม้คือกำแพงเก้าชั้น หน่วยคือหมากกำแพงเจ็ดชั้น
    ตาไก้ ตากวง ต้นอีหยังไผฮู้กะเบิ่งเอาครับ ไทบ้านผมเอิ้นเหมาไปเลยว่าหมากตาไก้ )



    เที่ยวป่า หาสมุนไพร ขุดปลาไหลเผือก

    บ่ฮู้หมากอีหยัง เป็นเครือเถาวัลย์ ว่าหมากตำยานหรือหมากส้มลมกะคือบ่เป็นทรงนี่
    บางคนว่าหมากขิดช้าง(สลิดช้าง) เห็นงามเด่นกลางป่ากะเลยเก็บภาพมาฝากครับ



    เที่ยวป่า หาสมุนไพร ขุดปลาไหลเผือก

    เห็นแล้วแสลงใจ หมากตูมกาขาว ต้นน้อยๆ มีหน่วย(ผล)เดียว
    ในตำราบอกว่าในหรือเมล็ดใช้เบื่อหมา ไม้นี่มีพิษเบิดต้น ตายเบื่อว่าซั่น



    เที่ยวป่า หาสมุนไพร ขุดปลาไหลเผือก

    ฮ่อมทางนี่ อินทผาลัมหล่นเต็มดิน



    เที่ยวป่า หาสมุนไพร ขุดปลาไหลเผือก

    แหงนขึ้นไปเบิ่ง อ้าว..บักหนามแท่งตั้วนี่ ผงซักผ้าและยาฆ่าเหาชั้นเยี่ยมในอดีตก่อนสิมีแฟซ่าซองละบาท
    อีแม่เว้าให้ฟังครับว่าตอนแม่น้อยๆ กะเก็บลูกบักหนามแท่งนี่แหละมาซักผ้า สระผม
    ในป่านี้ยังมีต้นใหญ่ๆ หลายต้นครับ


    มื้อใหม่มาไปอีก เที่ยวป่ามื้อละสองสามชั่วโมง ฮ้อนเมื่อยหิวก็กลับเมือบ้าน ป่าบ่ไกลจากหมู่บ้านพอย่างฮอด
    แต่กะบ่ได้ย่างหรือเดินไปดอกครับ ทุกมื้อนี่ทางลาดยางฮอดโคกกั๊ก



    เที่ยวป่า หาสมุนไพร ขุดปลาไหลเผือก

    ต้นน้อยๆ นี่เป็นตาจี่นูนแดงหม่นดีเนาะ เขี่ยเบิ่งแล้วบ่มีขวยซ้ำ
    แต่ซอมเบิ่งคือต้นหยิกบ่ถองแถะน้อ ไปกางตำราอยู่เทิ่งรถเบิ่ง แม่นอีหลีครับ เอี่ยนด่อน ปลาไหลเผือกใหญ่
    สรรพคุณร้อยแปด ขมสามดอย พญารากเดียว Tongkat Ali ทางมาเลเซีย เพิ่นกะซ่าว่าดีคัก
    ทรงพลัง เป็นยาอายุวัฒนะ ไวอากร้าชนิดรากกะเอิ้น เพิ่มสมรรถนะกล้ามเนื้อแขนขาและเส้นเอ็น



    เที่ยวป่า หาสมุนไพร ขุดปลาไหลเผือก

    มาคือคักแท้ ว่าแล้วบ่รอซ้า ลงมือขุดทันที
    ดีที่ฝนตกลงมาให้ดินได้ซุ่มเลิ่ก(ชุ่มลึก) ดินทรายบ่ไหลย้อน แต่ปานนั้นเหงื่อกับยางตายกะไหลเป็นน้ำครับ
    เบิดน้ำไปสามขวด เกือบบ่รอด เดี่ยวเถาะน้า ฮากนี่
    ธรรมดาหาหว่านหายาในป่าในเขาหมอยาเพิ่นอาจสิมีคาถา แต่ผมขุดเอาโลด



    เที่ยวป่า หาสมุนไพร ขุดปลาไหลเผือก

    ขอเจ้าป่าเจ้าเขาสองฮากพอได้ไปลองเบิ่ง หลายกว่านี่ได้เฝ้าป่าแน่นอน หรือถ้าดีอีหลีกะสิได้หาไปปลูก
    เบี้ยน้อยๆ ว่าสิขุดเอาไปปลูก ต้นซ่ำนั่นเสียมขุดเบิ่งฮากยาวไม้บรรทัดหนึ่งครับ ขุดไปคาดว่าต้องตายแน่นอน
    หยิกบ่ถอง ตามภาษาอีสานบ่ฮู้ว่าแปลว่าจังได๋ หยิกแอวแล้วยังเฉย หรือหยิกบ่ขาด หรืออีหยัง…
    ผมลองเอาเล็บหยิกใบ หยิกบ่ขาดอีหลีครับ ใบเหนียวคัก



    เที่ยวป่า หาสมุนไพร ขุดปลาไหลเผือก

    ป่าต้นสมัดใหญ่ หรือ หัสคุณเทศ
    เห็นปลาไหลเผือกเป็นยาดีมีสรรพคุณ อาจสิกินหรือใช้จนเกินขนาด
    สมัดใหญ่ หรือหัสคุณเทศ นี่ละครับ นอกจากสรรพคุณหลากหลายแล้ว
    หมอยาบางท่านบอกว่าต้มกินหม้อเดียวหายทั้งกามโรคและหนองใน
    แม่นบ่แม่นกะว่านำเพิ่นไป หน่วยผลสุกกินได้ เบิ่งแล้วบ่เป็นตาแซบ



    เที่ยวป่า หาสมุนไพร ขุดปลาไหลเผือก

    หมากค้อแลน หรือภาษาไทย ผ่าสาม ต้นน้อยต้นใหญ่กะหลายครับ เล๊านี่บางคนกะเอิ้นป่าค้อแลน



    เที่ยวป่า หาสมุนไพร ขุดปลาไหลเผือก

    คิดว่าต้นนี่คือเหมือด หรือเหมือดโลด ละครับ ละแวกนี้เห็นต้นเดียว กำลังเป็นหน่วย
    เอาเปลือกไปต้มย้อมผ้าให้สีแดง



    เที่ยวป่า หาสมุนไพร ขุดปลาไหลเผือก

    ทางนี้พามาหาไล่แง้ ผัดสาละวนอยู่กับการเก็บบลูเบอร์รี่ ที่มีอยู่เต็มป่า



    เที่ยวป่า หาสมุนไพร ขุดปลาไหลเผือก

    หมากหมาว้อ บลูเบอร์รี่เด็กน้อยบ้านนอก หวานฝาดกินแล้วคอแห้งครับ สุกช่วงสงกรานต์พอดี



    เที่ยวป่า หาสมุนไพร ขุดปลาไหลเผือก

    ในหลุมนั่นนางแซงหรือโลดทะนงแดงครับ ไทยอีสานฮู้เห็นกันบ่เซาถ้าไผขึ้นโคกขึ้นเหล๊า มีหลายเต็มชายป่า
    ดินทรายซุ่มๆ ขุดเอาติดมือติดต่ากะเทินได้มาแล้ว
    ฮากนางแซงหรือโลดทะนงแดง แก้พิษเบื่อเมาทั่วไป เมาหล้าเมายา ซ่อยให้เลิกเหล้าเลิกยา ในตำราเพิ่นว่าจังซั่นครับ
    ไทบ้านบางคนกะขุดเอาไปใช้อยู่ แต่กะโดนๆ เทือ และหน่อยคนที่ฮู้จักใช้
    โลดทะนงแดง พญารากเดียวหรือปลาไหลเผือก นี่แหละครับสองใน "ยาสามราก" ตามตำรา



    เที่ยวป่า หาสมุนไพร ขุดปลาไหลเผือก

    คีไฟนกคุ่ม หรือ โด่ไม่รู้ล้ม ถ้าแม่นอีหลี แถวนี้ถือว่าหลายครับ นำเหล๊านำคันแทนาฮ่อมโคก
    หกเจ็ดเดือนพึ่งสิพ้อฝน ขุดมาปลูกใส่กระถางไว้เบิ่งนำ


    เที่ยวอ่านเรื่องสมุนไพร แต่ละตัวยาล้วนมากประโยช์หลากสรรพคุณ น่าตื่นเต้นครับ เป็นตาซื้อมากิน
    เสาะหาตามห้างร้านขายยาที่เพิ่นเฮ็ดเป็นเม็ด เป็นแคปซูลขาย ปุกละสองสามร้อย
    เบิ่งไปเบิ่งมา อ้าวนี่มันก็ต้นไม้ที่เฮาเคยเเห็นมาแต่เล็กแต่น้อยตั๊ว
    กะเลยมาส่องเบิ่งว่ายังมีเหลือในโคกในป่าคือเก่าบ่

    รายละเอียดที่ถูกต้องพี่น้องกะพอได้อ่านได้เห็นอยู่เนาะครับ
    ผมกะว่าซาวไปตามที่อ่านพ้อ ตามที่ได้ยินมาคือกัน แม่นบ่แม่นกะเปิดเบิ่งเอาอีก

    แต่ที่น่าสนใจคือไกล้ๆ หรือข้างๆ บ้านของเฮาพี่น้องหลายคนยังมีพืชสมุนไพรชั้นดีเลิศหลายชนิด
    เป็นสมุนไพรใกล้บ้านในโคกในเหล๊าที่พอสัมผัสได้
    เป็นตาศึกษาและนำมาใช้ให้เกิดประโยชน์กับร่างกายของเฮา พร้อมทั้งอนุรักษ์ไว้นำ
    โชคดีอาจสิทำให้ร่างกายแข็งแรง ลดโอกาสการเกิดโรคภัยและอายุยืน

    ความสุขเล็กๆ น้อยๆ กับการย่างเลาะป่า เที่ยวแบบพอเพียงกับป่าใกล้บ้าน

    โคกป่านี่คือโรงเรียนชีวิตหลังเก่าที่ผมต้องกลับมาเรียนอีก

    มีอีกหลายต้นที่เคยเห็นและคิดว่าเป็นยา
    เที่ยวนี่แค่ฮ่อมเหล๊า เที่ยวหน้าสิพาพี่น้องขึ้นโคกเก็บเห็ด



    เที่ยวป่า หาสมุนไพร ขุดปลาไหลเผือก

    สุดท้ายกับสมุนไพรพันธุ์ใหม่ซ่อยให้กินเข่าแซบ หลื่มๆ เข้าไปใกล้เต็มโคก
    ญ้อนราคาดี จากบาทกว่าขึ้นมาสองบาทกว่าแล้ว
    โมโนโซเดียมกลูตาเมต



    โตหนังสือกะน้อย เฮ็ดบ่ทันแล้วจักไปกดถืกอีหยัง ไปจ้อย ท่านผู้อ่านค่อยคลำเอาเด้อครับ
    ฯกล้องหกปีวันที่เดี่ยวกะขึ้นเดี่ยวกะบ่ขึ้นเดี่ยวกะรีเซ็ต ถ่านกะแฮงแพงแฮงเบิดดู๋ ซัมซุงเอ็นวีรุ่นโละร้าน



    ขอบคุณบ้านมหา
    แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย หนุ่มลาวสาวขะแมร์; 11-05-2014 at 23:52.

  2. #2
    แบ่งปันความรู้และประสบการณ์ สัญลักษณ์ของ หยก ยโสธร
    วันที่สมัคร
    Jan 2013
    ที่อยู่
    ซ.ลาซาล บ้านเกิด อ.คำเขื่อนแก้ว
    กระทู้
    185
    มาอีกแล้ว กระทู้คุณภาพ ขอบคุณสำหรับภาพงามๆครับ ผมเมือหว่างหั่นยากเวียกเฮือนหลายฮอดบ่ได้ขึ้นดง

    กกไม้หลายอย่างกะเอิ้นคือกันยุตัวล่ะครับ
    อันแรก ไม้ตานกกด
    เพินมีเอกลักษณ์ของเพินคือเป็นไม้เนื้อผ่อย(เปราะ ผ่าแตกง่าย) ทางบ้านผมสิตัดมาผ่าเฮ็ดฟืน
    ตัดต้นเป็นๆมาเลื่อยเป็นท่อนฟุตนึงแล้วผ่าเคิง ตากแดดแล้วจั่งเก็บเข้าคอกฟืน

    อันที่2 เอิ้นบักตาไก้ถืกแล้วครับ
    บักตาไก้สิมีในเดียว เนื้อหุ้มในสีขาวคล้ายๆวุ้น หน่วยน้อยๆซำลูกแก้วหนิล่ะ

    อั่นนี้จั่งแม่นบักตากวงครับ มีหลายใน เนื้อเป็นผุยๆ หน่วยใหญ่กว่า แซบกว่าบักตาไก้
    เครดิต: http://www.isan.clubs.chula.ac.th/pa...ain=359&star=0

    ต้นปลาใหลเผือกบ้านผมหลายคัก หัวกะฮู้ว่ามันมีฮากยาวแนวนี้ บ่เคยขุดเบิ่งจักเทียเนาะ

  3. #3
    แบ่งปันความรู้และประสบการณ์
    วันที่สมัคร
    Feb 2009
    ที่อยู่
    สวิส....พะนะ
    กระทู้
    608
    บ่อได้จินูนมาตำนำแนบ้อบ่าวหนุ่มลาวสาวขะแมร์...ตะน้อยๆเคยเข้าป่าเก็บเห็ดกับอิแม่เห็นมาเบิดหมากต่างๆที่เจ้าเอาโพสต์ ผัดหัวตะฮู้มื่อนี่ล่ะว่ามันมีประโยชน์555...เบิ่งไปกะเพลินดีเฮ้ดไห่คิดฮอดบ้านคักกะยังวา

  4. #4
    ร่วมถ่ายทอดความรู้สู่สังคม
    วันที่สมัคร
    Mar 2007
    กระทู้
    1,273
    โห้ โดนๆเข้ามาเทียนึง มาพ่อกระทู้สุดยอดอีกแล้ว

    โลดทะนงแดง พญาไฟ ปลาไหลเผือก สามอย่างนี้ เพิ่นฝนใส่น้ำให้กินเวลาสิไปออกเหล้าครับ
    ฝนใส่น้ำดอมกันกินบ่พอคราว ฮากแตกฮากแตน

    ยุเฮียนผมกะเอามาไว้ยุ แต่บ่ได้ใช้ประโยชน์แห้งข่อหล่อยุในตู้

  5. #5
    ศึกษาหาความรู้ สัญลักษณ์ของ เขย ตระการ
    วันที่สมัคร
    May 2012
    ที่อยู่
    Chachoengsao
    กระทู้
    203
    สุดยอดทั้งสาระและบรรยากาศดีๆครับอ้ายหนุมฯ สงสัยผมสิได้ไปหาซื้อหนังสือสมุนไพรพื้นบ้านมาอ่านแล้วล่ะครับ ที่เว้ามานั่นผมบ่ฮู้จักซื่อมันจักต้นเลยเคยแต่เห็นยามไปไล่แย้ ยิงกะปอมท้อนั้น :*-
    แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย เขย ตระการ; 12-05-2014 at 22:17.

  6. #6
    ดูแลตรวจสอบเนื้อหา สัญลักษณ์ของ แหลวแดง
    วันที่สมัคร
    Mar 2008
    กระทู้
    2,194
    โคกทางบ้านเจ้ายังสมบูรณ์อยู่เนาะคับอ้าย ซ่อยกันรักษาได้ดีหลาย บรรยากาศดี สุดยอดคับผม

  7. #7
    ดูแลตรวจสอบเนื้อหา สัญลักษณ์ของ หนุ่มลาวสาวขะแมร์
    วันที่สมัคร
    Aug 2012
    ที่อยู่
    รังสิต
    กระทู้
    486
    ได้ปลามาแล้วเอามาล้างขี้ดินออก ฟักสีหมุ่นๆ เอาเข้าตู้อบ(ห้องแลบในโรงงาน)
    แห้งแล้วหอมหิ่นๆ ครับพี่น้อง กลิ่นหอมขม แค่ได้กลิ่นกะกล้าบอกได้เลยว่าเป็นกลิ่นของยาดี
    พี่น้องเป็นตาเอาไปลองอยู่เด้ครับ







    หวัดดีพี่น้องใหม่ อีกเทือนึงครับ
    วันหยุดซ้อนกัน สงกรานต์ วันแรงงาน วันวิสาขะ และมีธุระเล็กๆ น้อยๆ ได้อาศัยวันหยุดเทียวกลับบ้านครับ
    เลยบ่สดวกเข้ามาตอบพี่น้อง

    ครับบ่าวหยก ขอบคุณหลายสำหรับข้อมูล มื้อนั่นกะลืมซิมเบิ่งตั๊วละ หมากตาไก้กับหมากสมัดเป็นหมากไม้ที่ยังบ่เคยลอง

    ครับเอื้อย(สาวเมืองยศ) นั่นละเพิ่นว่าการมองข่วมของดี จินูนแดงจินูนหม่นกะฮอดบ่ได้ก่น เมื่อยนำฮากยา

    หวัดดีครับอ้ายเซียงสีฯ มียาดีกะให้เอามาใช้เด้อครับ แต่ก่อนใช้เฮากะต้องไปติดเหล้าก่อนเด้ ยาจังสิออกฤทธิ์

    ม่วนดีอยู่เด้ละอ้ายเขย หาอ่านหาเบิ่งแล้วกะพาลูกเมียออกภาคสนาม ลุ้นไปนำกัน พ้อต้นนั้นแล้ว พ้อต้นนี่แล้ว
    ต้นไม้ในป่ามีมากมายหลายชนิด ผมกะศึกษาไว้พอได้ท้วงเล่นยามแล่นกายซั่นละครับ

    หวัดดีครับอ้ายแหลวแดง บ้านอ้ายกะดีครับ เห็นไปหาหน่อไม้อยู่สู่ปี
    บ้านผมเพิ่นกะเริ่มตื่นโตอนุรักษ์ป่าตอนที่ต้นไม้เหลือแต่ต้นท่อแขนนี่ละครับ

    ครับอ้ายสุดเขต ลองแล้วสิเว้าสู่ฟังครับ


    และขอขอบคุณพี่น้องบ้านมหาพี่น้องทุกท่านที่เข้ามาอ่านพร้อมทั้งคำขอบคุณ
    แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย หนุ่มลาวสาวขะแมร์; 19-05-2014 at 16:36.

  8. #8
    แบ่งปันความรู้และประสบการณ์ สัญลักษณ์ของ บ่่าวสุดเขต
    วันที่สมัคร
    Jun 2009
    กระทู้
    129
    โอ้ มันแม่นอิหลีติญาอ้าย
    ถ้าต้นลักษณะนี้ถือว่าผ่านตาหลายยุครับยุโคกแถวบ้าน
    โลดทะนง คีไฟนกคุ้ม แฮ่งหลายคัก

    ลองเบิ่งแล้วรายงานผลแนะเด้อครับ กลับบ้านผมสิไปหามาลองเบิ่ง

  9. #9
    ดูแลตรวจสอบเนื้อหา สัญลักษณ์ของ หนุ่มลาวสาวขะแมร์
    วันที่สมัคร
    Aug 2012
    ที่อยู่
    รังสิต
    กระทู้
    486

    ขึ้นเขาพนมรุ้งหาของป่า


    และหยุดวันวิสาขะบูชา กะกลับทางเขาพนมรุ้ง กลับจากวัดชวนพี่น้องขึ้นเขาหาดอกดิน
    เพิ่นหาของป่า ผมกะย่างเบิ่งต้นไม้ใบไม้ตามกะเยิมคือเก่าครับ

    เคยขึ้นแต่บันไดหินไปเบิ่งสิบห้าประตูปราสาท
    มามื้อนี่ขึ้นข้างเขาเที่ยวป่าเบิ่งธรรมชาติเทิงหลังเขา


    ขึ้นเขาพนมรุ้งหาของป่า

    เขาพนมรุ้งบ่ใหญ่ปานได๋ มีอ่างเก็บน้ำขนาดเล็กหลายอ่างอยู่รอบเขาเกือบทุกด้านครับ



    ขึ้นเขาพนมรุ้งหาของป่า

    ย่างข้ามคันแทนาก่อนขึ้นเขาเห็นต้นไม้น้อยๆ แปลกๆ ชนิดที่บ่เคยเห็น
    เอามาสู่พี่น้องเบิ่งนำ เผื่อมีไผฮู้ ต้นน้อยๆ ใบมนๆ ขนาดฝ่ามือ ใบมีขนนุ่มๆครับ ขอบใบสีทองเลี่ยมๆ
    พี่น้องมีไผเคยเห็นบ่น้อ



    ขึ้นเขาพนมรุ้งหาของป่า

    ขึ้นไปแล้วกะมีหุบเขายอดเขาน้อยๆ สลับกัน ต้องระวังจากหินลาดชัน



    ขึ้นเขาพนมรุ้งหาของป่า

    แล้วกะพ้อ(เจอ)สมใจ หนอนตายหยาก สามสิบกีบ เครือบ่ใหญ่เลื้อยไปกับพื้น
    ฮากอันนี่เคยเห็นกับตาเทือนึง ได้จับเบิ่ง งานเกษตรที่นวนคร เพิ่นเอามาโชว์
    เอาไว้ฆ่ามดแมงศัตรูพืชละมั้งครับ ตอนนั้นกะบ่ค่อยให้ความสนใจปานได๋



    ขึ้นเขาพนมรุ้งหาของป่า



    ขึ้นเขาพนมรุ้งหาของป่า

    เป็นป่าเลย ว่านอูด กำลังม้วนปานโรตี
    เปราะหอม ว่านหอม ว่านเสน่ห์จันทน์ ที่พี่น้องบ้านใกล้ป่าฮู้จักกันดี
    เพิ่นว่าเป็นไม้มงคล เมตตามหานิยม ปรุงเป็นยาหอม ว่าแล้วกะสับใส่กะต้าเอาไปกินกับป่น



    ขึ้นเขาพนมรุ้งหาของป่า

    พึ่งถึงบางโอ๋…..โอ๋…น้อ….
    ผมกะสงสัยแต่แรกว่าพี่น้องทางนี่ ขึ้นโคกขึ้นภูเพิ่นบ่ถือเสียมคอนต่าคือทางร้อยเอ็ดสารคามบ้อ
    เทือพ้อป่าเห็ดปวก ขวยแมงเงา เฮ็ดได๋สิได้กิน สิเอาอีหยังขุด
    พากันถือมีดปลายแหลมผู้ละเล่มแล้วสะพายย่าม ปกหน้าปิดตา ซงคือสิไปลักซิ้น
    มาเห็นบาดนี่จังค่อย…..โอ๋ ดอกดินบ้านเพิ่นดอกกระเจียวทางลาวอีสาน เพิ่นใช้มีดปาดเอาทันสมัยคัก
    บ้านข่อยสารคามละยังเอาเสียมสับเท่าสู่มื้อ



    ขึ้นเขาพนมรุ้งหาของป่า

    ดอกกระเจียวขาวกำลังบาน
    ความสวยงามของธรรมชาติที่เห็นกันอยู่บ่เซา มีให้ชมในป่าปีละเทือ ต้องฟ่าวมาเบิ่ง



    ขึ้นเขาพนมรุ้งหาของป่า

    เห็นอีกแล้ว คิดว่าแม่นละครับ ต้นต้างไก่ หรือกะตังใบ ช้างเชิง เขือง มีหลายต้นแต่กะต้นน้อยๆ ครับ
    เป็นสมุนไพรหลายขนานคือกัน



    ขึ้นเขาพนมรุ้งหาของป่า



    ขึ้นเขาพนมรุ้งหาของป่า

    แม่นละเด้อบาดนี่ ของแท้ ยาดี ข้าวเย็นเหนือข้าวเย็นใต้ แนวอยากเห็น
    มีเป็นป่าครับพีน้อง ยาหัวข่อ



    ขึ้นเขาพนมรุ้งหาของป่า

    อีรอกอีลายทางนี่บ่หลายบ่พอสิได้แกง หรือผู้มาก่อนเก็บไปเบิดแล้วบุ๊



    ขึ้นเขาพนมรุ้งหาของป่า

    เดิ่นที่ราบเทิงสันเขา พี่น้องเพิ่นขมักขเม้นกับการย่างหาของป่า
    ระวังช้างในป่าเพ็กสิจาดเอาเด้อ ที่ลี่ๆ ไปนั่นกะดาย



    ขึ้นเขาพนมรุ้งหาของป่า

    ใต้ต้นบักกอกใหญ่ หน่วย(ผล)ที่เหลือแต่ใน(เม็ด) เต็มพื้น
    บักกอกต้นนี่สงสัยบ่แซบ เบิ่งในใหญ่ๆ บ่มีคนเก็บไปกินเก็บไปขาย
    เป็นอาหารของปลวก เข้าพรรษาต้องกลับมาจอบเห็ดปลวกป่านี่สาแล้ว



    ขึ้นเขาพนมรุ้งหาของป่า

    บักตูมกาเน่า สุกสวยงามแล้วกะร่วงหล่นคือกันกับดอกไม้



    ขึ้นเขาพนมรุ้งหาของป่า

    ย่าง(เดิน)หลาย หล้า คอแห้งอยากกินน้ำ ลงจากเขาพ้อต้นบักหว้า สาวๆ พากันกินบักหว้าสุกแก้กระหายน้ำ
    หล่าแล้วดอกดินหรือดอกกระเจียวขาวเริ่มวาย ได้อย่างละนิดละหน่อย ดอกกระเจียว ยอดผักสาบผักอีนูน
    ใบอ่อนว่านอูดแล้วกะหมากโสภี(สารภี) สุกแปดเก้าหน่วย พอได้ไปฝากหลาน



    ขึ้นเขาพนมรุ้งหาของป่า

    ดอกกระเจียวหยุมนึง หากินบ่ม้มตลาดนัด



    ขึ้นเขาพนมรุ้งหาของป่า

    ว่านอูดบ่มีแนวขั่วใส่ ลองผัดใส่หมู ผัดแล้วบ่มีกลิ่น ใบหนานุ่มลิ้นดีครับ ถือว่าแซบว่าแต่อย่าเอาใบแก่หลายละ
    ให้เชฟฝีมือดีๆ ผัดใส่น้ำมันหอยกะสิแซบไปอีกเมนู



    และสำหรับต้นไม้ที่บ่รู้จักชื่อสองต้น หลังจากเปิดเบิ่งรายละเอียดปรากฎว่า


    ต้นแรกคือต้น "เปล้าแขบทอง" ครับ คือกันกับในเพจของ ม.อุบลฯ

    ขึ้นเขาพนมรุ้งหาของป่า



    ขึ้นเขาพนมรุ้งหาของป่า

    ต้นเปล้าแขบทองครับ บ่แม่นเปล้าขลิบทอง เปล้าแขบทองต้นนี่ใบขนๆ นุ่มๆ ขอบใบเหลี่ยมๆ สีทอง งามดี
    ชื่อ-วงศ์ = Thyrsanthera suborbicularis Pierre ex Gagnep. - Euphorbiaceae
    รากแก้ไขมาลาเรีย ฝนกับน้ำทาแก้ปวดข้อปวดขา http://www.phargarden.com/main.php?action=viewpage&pid=72
    ต้นนี่ลายละเอียดที่ซอกหาเห็นมีอยู่เพจเดียวของคณะเภสัช ม.อุบลฯ
    รายละเอียดของเปล้าแขบทองในอีกเพจนึงเป็นภาษาอังกฤษ "Flora of Thailand"
    http://www.nationaalherbarium.nl/ThaiEuph/ThTspecies/ThThyrsanthera.htm
    ไผอยากฮู้ลายละเอียดกะอ่านแปลเอาเด้อครับ ผมกะอ่านบ่ออกดอก
    อันนี้ข้อความจากเวบเพจเพิ่นเอามาอ้างอิงว่าคือสิแม่นอันเดียวกัน เพราะคำว่าชัยภูมิ บุรีรัมย์ ไทย เขมร
    83. Thyrsanthera
    T h a i l a n d.— NORTHERN: Kamphaeng Phet; EASTERN: Chaiyaphum (Nong Bua Deng), Buri Ram;
    CENTRAL: Lop Buri (Lam Narai), Saraburi (Sam Lan);
    SOUTH-EASTERN: Prachin Buri (Aranyaprathet, Watana). Nakhon Sawan (Hua Wai)
    D i s t r i b u t i o n.— Thailand, Kampuchea (type), and Vietnam.



    ขึ้นเขาพนมรุ้งหาของป่า

    ส่วนเครือนี่ตอนแรกกะดีใจนึกว่าพบพ้อยาดี ข้าวเย็นหรือยาหัวข่อคือเพิ่นว่าบ้อ
    พอกลับมาเปิดอ่านละมึนตึ๊บเอาโลด กำลังควายเถลิง เถาวัลย์ยั้ง เครือเดา ยาหัวข่อ เครือเขือง ข้าวเย็นเหนือข้าวเย็นใต้
    เปิดเบิ่งหลายๆ เพจ สับกันไปสับกันมาเทิงไทยเทิงจีน สารพัดชื่อ
    Smilax china L.
    smilax glabra roxb
    smilax aspera
    Smilax melastomifolia
    Smilax aristolochiaefolia
    ฯลฯ
    และมีอีกหลายๆ ชื่อครับ หรืออาจสิเป็นคือพืชอื่นๆ เช่นข้าวที่ในโลกนี้มีเป็นหมื่นๆ สายพันธุ์ แต่ละภูมิภาคกะเรียกชื่อบ่คือกัน
    ต้องกลับมาจอบใหม่ยามเป็นหน่วย หรือพี่น้องผู้ได๋ฮู้จักดีกะบอกแน่เด้อครับ
    เห็นมีอยู่เป็นป่า หากเป็นยาดีสิได้ขุดมาฝากพี่ฝากน้อง

    ส่วนต้นอื่นๆ มีอธิบายไว้ในหลายเวบเพจ


    โดนคักได้ขึ้นเขาเทือนึ่ง เมื่อยแต่กะคุ้มค่าครับ ได้เห็นความสวยงามของธรรมชาติที่แปลกตาไปในแต่ละฤดูกาล
    ดีใจที่ได้เห็นของจริง ต้นใบจริงของต้นไม้ต่างๆ หลังจากที่ได้แค่อ่าน
    การเข้าป่าเบิ่งธรรมชาติคือเฮาได้ยาหอมเย็นกลิ่นสุขุม เฮ็ดให้ใจเย็นเป็นจิตบำบัดได้ดีครับ…...ถ้าบ่พ้อช้างป่าเด้นิ

    ปลาไหลเผือกทางนี่บ่เห็น ซอมหาต้นยาอื่นๆ ผักชีป่า เครือเอ็นหย่อน กลิ้งตกเขากะบ่เห็น เห็นแต่เครือหมากกี่โก่ย
    ต้นไม้บางต้นเรียกผิดเอิ้นซือบ่ถืกกะขออะภัยเด้อครับ

    และต้นไม้เป็นสิ่งที่ต้องปลูกแล้วกะอนุรักษ์ไว้ครับพีน้อง

    เที่ยวหน้าสิหามาสู่พี่น้องเบิ่งอีก ขอบคุณครับ

    .....

  10. #10
    ดูแลตรวจสอบเนื้อหา สัญลักษณ์ของ pcalibration
    วันที่สมัคร
    Nov 2008
    ที่อยู่
    เมืองฉะเชิงเทรา(แปดริ้ว)
    กระทู้
    1,991
    บล็อก
    1
    ขอบคุณครับหนุ่มลาวฯ...ค่อนข้างสิหายากแล้วหล่ะป่ากะดายเหลือแต่ป่าละเมาะ ป่ายูคาฯ ป่ายางพารา
    ป่าชุุมชนคือสรรพสินค้าพื้นบ้าน

    ต้นต้างไก่(เอิ้นคือกัน) เป็นสมุนไพรรักษาฝี ใช้รากฝนทาบริเวณที่ฝีแตก

กฎการส่งข้อความ

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •