หน้าที่ 10 จากทั้งหมด 10 หน้า หน้าแรกหน้าแรก ... 8910
กำลังแสดงผล 91 ถึง 93 จากทั้งหมด 93

หัวข้อ: กลอนผญาขำๆ

Blogger
  1. #91
    แบ่งปันความรู้และประสบการณ์ สัญลักษณ์ของ จำจน
    วันที่สมัคร
    Jul 2008
    ที่อยู่
    ไทยแลนด์
    กระทู้
    199
    พี่น้องเอ้ย
    กลายเป็นข่าว ฉาวบ่สิ้น มีกลิ่นคาว เรื่องราวหมอ
    ปล่อยคนไข้ ตายบ่พอ มีข่าวหมอ ล่อล่วงล้ำ
    เพิ่นบ่ยัก เปิดปากถ้ำ มือคลำแหย่ เห็นแค่ตา
    แต่สอดหยัง ไปฝังคา ซอยไปมา พาเสียวซ่าน
    คนไข้เพลิน เกินสิย่าน ความอายนั้น ฉับพลันหาย
    หมอตรวจดี มีอุบาย เจ็บมะลาย ไปหมดสิ้น
    ยามหมอแยง หมดแฮงดิ้น นอนผินหน้า หลับตาปี๋
    เครื่องมือหมอ ก็เข้าที ผ่อนคลายดี อยากมีใช้
    ยามคันหู ถูเข้าไว้ สิโล่งหาย สบายตัว
    จั๊กกะจี้ อยากมีผัว เอ๋าโรคหยัง?
    คันจั๊งซี่ ถ้ามีผัว มาปัวใจ ก็หายแล้ว อิอิ
    คันบ่เซา มาเอาผัว ถึงชั่วคราว บรรเทาได้ เหอๆ

    ขอบคุณ ภาพประกอบจาก Internet
    ที่มา >
    http://sirsakchai.blogspot.com/2018/01/02.html


  2. #92
    แบ่งปันความรู้และประสบการณ์ สัญลักษณ์ของ จำจน
    วันที่สมัคร
    Jul 2008
    ที่อยู่
    ไทยแลนด์
    กระทู้
    199

    อ้ายนินจาเอ้ย
    คืนเดือนหงาย เผลอใจจ้อง มองแสงนวล ให้ครวญหา
    คนที่คอย จอบหลอยมา หม่าข้าวเปลือก เกลือกข้าวจ้าว
    สร้างตำนาน รักรานร้าว เรื่้องอื้อฉาว คาวโลกีย์
    เกิดหมางใจ ในสามี พิพากษา เลิกราร้าง
    แมวบ่มา กินปลาย่าง บัดนางนี้ บ่มีไผ
    ไร้เหตุผล คนจังไร บ่มีใจ คือไปสร้าง
    ให้คู่ผัว ตัวเมียฮ้าง แยกทางกัน นั่นเพราะหยัง
    ฮู้บ่ว่า หลับตาซัง แต่ยังรอ บ่ถือโทษ
    ฮู้บ่ว่า หลับตาซัง เป็นหยังน้อ บ่มาซ้ำ แหๆ


    ขอบคุณ ภาพประกอบจาก Internet
    ที่มา >
    http://sirsakchai.blogspot.com/2018/01/02.html

  3. #93
    แบ่งปันความรู้และประสบการณ์ สัญลักษณ์ของ จำจน
    วันที่สมัคร
    Jul 2008
    ที่อยู่
    ไทยแลนด์
    กระทู้
    199

    พี่น้องเอ้ย
    มาครวญคิด ชีวิตนี้ มีอิหยัง ทั้งหญิงชาย
    เกิดเป็นคน บ่พ้นตาย คือต้นไม้ ผลัดใบนั้น
    มวลทรัพย์สิน ที่ดินบ้าน อีกสังขาร ปานคือเช่า
    คนร่วมสุข ทั้งลูกเต้า ล้วนก้าวไป ทางไผมัน
    บ่อาจไถ่ ตายแทนกัน ขอผ่อนผัน หยุดวันได้
    แล้วแต่กรรม ที่ทำไว้ กินเหล้าหลาย กะตายเร็ว
    เห็นคะนอง ฮ้องเย้วๆ เอวสปริง เป็นลิงค่าง
    ตื่นเช้ามา นอนตาค้าง เหลือเพียงร่าง กะส่างเป็น
    รุ่นลูกพ่อ บ่ยกเว้น เพราะเวรกรรม ตัวนำพา
    ไผรวยล้น ขนออกมา แบ่งปันสา อย่าเก็บไว้
    เพียงท่านมอง ของเหลือใช้ กะแจกจ่าย ให้ใครเขา
    เมียหลายคน ที่วนเอา แอบทนเหงา ปล่อยเขาบ้าง อิอิ
    ได้นึกคิด เมื่อจิตว่าง สร้างความดี แล้วมีสุข
    อิ่มเอมใจ ได้ปล่อยทุกข์ สุขแบ่งปัน สวรรค์แล้ว เหอๆ


    ขอบคุณ ภาพประกอบจาก Internet
    ที่มา >
    http://sirsakchai.blogspot.com/2018/01/02.html

กฎการส่งข้อความ

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •