กำลังแสดงผล 1 ถึง 9 จากทั้งหมด 9

หัวข้อ: ภาระแห่งผีเสื้อ

  1. #1
    thaprawee
    Guest

    ภาระแห่งผีเสื้อ



    นักพันธุศาสตร์แห่งสวนบุปผา
    พริ้วปีกร่อนเริงร่าดูดดื่มสรรพเกสร
    ดอกเบ่งบานชูช่อรอคอยพันธุกร
    เช้าสดใสตะวันอ่อนมิร้อนแรง
    เรียวงวง ปากแห่งผีเสื้อ
    เอื้อละอองเรณูร่วมฝากแฝง
    ธรรมชาติบรรเลง เพลง แสดง
    ปันแปลงสีสันมวลมาลา
    เพื่อแต้มสีปีกสวย
    พร้อมด้วยดอกเติบบานงามสง่า
    เกื้อหนุนร่วมสรรค์สร้างชีวา
    เปิดยิ้มให้เปื้อนหน้าผู้คน

    ก่อนสลายร่างซากซับดับดิ้น
    ภาระสิ้นสุดหลุดพ้น
    กำนัลโลกตะลึงดล
    ยลผลงานผีเสื้อเผื่อแผ่นดิน


    *******************************
    ด้วยจิตคารวะ
    ********************************


  2. #2
    ดูแลตรวจสอบเนื้อหา สัญลักษณ์ของ โป้ยก่าย
    วันที่สมัคร
    Jun 2007
    กระทู้
    1,619

    Re: ภาระแห่งผีเสื้อ

    โลกกับชีวิต.........
    ชีวิตเราเกิดดับอยู่กับโลก
    สุขกับโศกทิ่งไว้ให้เบื่องหลัง
    ห้ามโลกหมุนห้ามอย่างไรก็ไม่ฟัง
    คิดยับยั้งชีพอย่างไรก็ไม่คง

    ชีวิตหนึ่งตรึงแน่มกับแกนโลก
    สุขหรือโศกต่อสู้มิรู้สิ้น
    เหมือนเรือน้อยลอยในวารินจะพังภิณฑ์เมื่อไรก็ไม่รู้

    โลกกับชีวิต...........
    ถ้าจะคิดตรงตรงก็คงได้
    โลกคือทะเลเวิ้งว้างที่กว้างใกล
    ชีวิตคือเรือน้อยใหญ่ในทะเล

  3. #3
    ผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้านมหา สัญลักษณ์ของ sompoi
    วันที่สมัคร
    Mar 2007
    ที่อยู่
    japan
    กระทู้
    6,363
    บล็อก
    23

    Re: ภาระแห่งผีเสื้อ

    อันภุมร์พันธุ์ นั้นล้วน หลากหลายสี
    ต่างวจี มากมาย พร่างพรายพรอด
    เฝ้าเคล้าหา มวลบุปผา ไต่ตอมตอด
    ดอมดมหยอด สอดนําหวาน จนซ่านทรวง
    ดวงดอกแล้ว ช่อดอกเล่า เฝ้าโลมริน
    เป็นอาจิณ คล้ายทุกสิ่ง ล้วนพึ่งพ่วง
    สัจธรรม ล้วนเป็นคู่ ในทั้งปวง
    เข้าใจท่วง ทำนองแท้ แก่ใจตน

  4. #4
    ศิลปิน นักเขียน สัญลักษณ์ของ maanoy
    วันที่สมัคร
    Jul 2006
    กระทู้
    2,270

    Re: ภาระแห่งผีเสื้อ

    ผีเสื้อน้อยกลอยใจใสเริงรื่น
    ถวิลคืนเด็ดดมชมผกา
    ด้วยระเริ่งกลิ่นประทินที่โชยมา
    หากหวลหาพฤกษาพงแล้วหลงไพร


    โอ้มวลหมู่เกษามาลาหอม
    อยากเด็ดดอมดมกลิ่นถิ่นหลงใหล
    หอมอบอวลชวนผีเสื้อหลงทางไกล
    แล้วหอบใจหลงเกษรอาวรณ์ตรม



    นั้นสีแดงแซงเติมแต่งแต้มฝัน
    อะไรกันยวนหยอกดอกสีส้ม
    แล้วสีขาวเกษรวอนหว่านพรม
    ให้ชื่นชมดมดอมหอมอำไพ


    สุขหลงกลิ่นประทินเนาเร้าอวนสร้าง
    ใบปีกบางพาร่างร่างร่อนดูอ่อนไหว
    โอ้สุขแท้ได้ชมทิวพฤกพงไพร
    พริ้วไสวเป็นสง่าน่าภิรมย์

    รักเจ้าแท้กลิ่นมาลาและเกษร
    อยากออดอ้อนมัดจำใจชื่นสม
    เพริดพริ้งใจในกลิ่นสีเชยชม
    ขอเด็ดดมชมกลิ่นประทินจริง
    ..............โดย หมาน้อย

  5. #5
    ฝ่ายเทคนิคและโปรแกรม สัญลักษณ์ของ บ่าวโจ่โล่
    วันที่สมัคร
    Dec 2006
    กระทู้
    1,961

    Re: ภาระแห่งผีเสื้อ


    ภุมรี วินว่อน ออ้นมาลา
    กลางพฤษา น่ายล บนกลิ่นหอม
    ผลิดอกไหว บันดาลใจ ให้ดมดอม
    ส่งกลิ่นหอม พร้อมใจยล บนมาลา

    เพียงผีเสื้อ ตัวน้อย ค่อยบินวน
    เที่ยวตรวจค้น ดอกไหม่ คอยไผ่หา
    เพื่อแพร่พันธ์ ปันเกศร ก่อนโรยรา
    สร้างพฤษา ขยายพันธ์ กันต่อไป

  6. #6

    Re: ภาระแห่งผีเสื้อ

    สุดยอดเลยครับ เพราะมากๆ

  7. #7
    ผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้านมหา สัญลักษณ์ของ sompoi
    วันที่สมัคร
    Mar 2007
    ที่อยู่
    japan
    กระทู้
    6,363
    บล็อก
    23

    Re: ภาระแห่งผีเสื้อ

    คงแค่พันธุ์ ภุมรีน แค่วินว่อน
    ดมเกษร ว่อนบินไป ไกลกลายกลิ่น
    หลงชั่ววูบ ลมลูบไล้ เป็นอาจิณ
    โลมลิ้มกลิ่น สิ้นให้หวล ครวญจากจร
    ได้เริงรมย์ พรมพริ้วพรวน ดวลดมสิ้น
    ดอกไม้กลิ่น หวลหอม ภมรเคล้า
    ชวนเชยกรุ่น ยี่สุ่นเจ้า เคล้าเครงครวญ
    เกรงพี่หวล ครวญเครงถิ่น สิ้นรักจาง

  8. #8
    Super Moderator สัญลักษณ์ของ ไก่น้อย
    วันที่สมัคร
    Aug 2006
    ที่อยู่
    นครโคราช
    กระทู้
    5,310
    บล็อก
    8

    Re: ภาระแห่งผีเสื้อ

    จากตัวหนอนกลมน้อยค่อยทอถัก เฝ้าฟูมฝักเติบใหญ่ไซร้เกสร
    เจ้าผีเสื้อปีกสวยด้วยภมร เคล้าดมดอมหอมดอกมลุลี
    ดั่งวจีนี้เปรียบราตรีสวย เจ้ามอดม้วยเคล้ารำพึงถึงพฤกษา
    พอหมดกลิ่นเจ้าก็สิ้นซึ่งราคา เปลี่ยนหน้าตาหาดอกใหม่ไว้เชยชม.......

  9. #9
    ดูแลตรวจสอบเนื้อหา สัญลักษณ์ของ โป้ยก่าย
    วันที่สมัคร
    Jun 2007
    กระทู้
    1,619

    Re: ภาระแห่งผีเสื้อ

    สงบเงียบเยียบเย็นมิเห็นใคร
    อยู่กลางใจที่ราบเรียบเปรียบเวหา
    มีเพียงลมที่โหมพัดให้จิตพา
    อ่อนแรงราโรยลงเพียงผู้เดียว

    โลกของฉันมีเพียงเหงารุมเร้าจิต
    ยากพิชิตความเหงาลงโดยมิเหลียว
    อยู่กันมาจนแทรกซึมเป็นหนึ่งเดียว
    คล้ายพันเกี่ยวแนบไว้โดยชะตา

    จนกระทั่งวันนี้มาพบเธอ
    ใจละเมอฝันถึงใคร่หวลหา
    เฉกน้ำแข็งเจอตะวันให้นำพา
    ละลายท่าแปรเปลี่ยนไปเป็นเพียงลม

    อบอุ่นนักเรียกว่ารักจะได้ไหม
    ไม่แน่ใจว่าเธอนั้นอยากอุ้มสม
    กลัวเพียงว่าเวลาผ่านตะวันลม
    เพิ่มเสียงขรมแห่งน้ำตาแช่แข็งใจ

กฎการส่งข้อความ

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •