กำลังแสดงผล 1 ถึง 8 จากทั้งหมด 8

หัวข้อ: .........คือเศร้าแท้แนวได๋น้อ...........

  1. #1
    ฝ่ายเทคนิคและโปรแกรม สัญลักษณ์ของ บ่าวโจ่โล่
    วันที่สมัคร
    Dec 2006
    กระทู้
    1,961

    .........คือเศร้าแท้แนวได๋น้อ...........


    อยู่หม่องได๋ กะคือเศร้า กะคือเหงาอยู่ทุกเมื่อ คือบ่เหลือหมู่เว้า คือเฮานี้อยู่ผู้เดียว
    ในใจเธอคือลดเลี้ยว ประเดี๋ยวรักประเดี๋ยวลา ประเดี๋ยวมาให้ความหวัง ประเดี๋ยวพังให้มันล้ม
    คือสิสมใจเจ้า เอาความหวังเป็นนกต่อ เอาความรักมาหลอกหล่อ พอใจแล้วเอารักคืน
    ให้อ้ายยืนซึมเซ่อ แนวได๋เด้อคือใจเผิ่น คือจั่งเจ้าสิห่างเหิน คือสิเดินเข้าไกล้ ให้ไหวหวั่นอยู่ผู้เดียว
    ภูเเขาเขียวกะยืนเศร้า ทะเลเหงาเบิ่งโดดเดียว จั่งทางขาดคนเทียว ช่างแห้งเหี่ยวทดท้อ เอารักล่อจนว่าหลง
    ได้แต่งงเหลือล้น คือเป็นกลค้นทุกสิ่ง เปิดให้เห็นความจริง เขาบ่ได้รักแท้ เพียงแค่เว้าให้เก่าใจ
    เป็นแผนการณ์ลวงไว้ ให้หลายเรื่องที่บรรยาย ฝันสลายแล้วน้อเฮา ได้นั่งเหงาระทมกั้น


  2. #2
    เจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์ สัญลักษณ์ของ สาวบ้านนา
    วันที่สมัคร
    Oct 2006
    กระทู้
    1,918
    อยูหม่องใดกะเศร้า คอบวาสาวสิเข้าพาขวัญ เศร้าใจแท้น้ออ้ายโจ่ มานี้นางเซ่ปลอบใจ:p

  3. #3
    ท่องเวบ สัญลักษณ์ของ pui.lab
    วันที่สมัคร
    Jul 2006
    ที่อยู่
    โสดไม่มีใครเอา หรือว่าเราไม่เอาใคร
    กระทู้
    10,172
    บล็อก
    9
    ปุ้ยมาปลอบใจด้วยคน อย่าเศร้าหลายชีวิตเรายังมีค่าอีกเยอะ ไม่ตายก็หาใหม่ได้

  4. #4
    นักปราชญ์เมืองอีสาน
    ศิลปินนักแต่ง ผญา
    สัญลักษณ์ของ ศรีสะท้าน
    วันที่สมัคร
    Aug 2006
    กระทู้
    4,311
    @ เว้าพื้นคองความเศร่าเหงาใน ใจบ่อส่วง ทุกข์ทั้งปวงโลกนี้ พุทโธซี้กล่าวไข
    จารนัยตามบั้น ไผมันในโลก อันทุกข์โศรกบ่อเหือดแห้ง คำหมายแม้งกะบ่อสม
    เจ็บระทมปานหอยไข้ ภายในมันบังเบียด เคียดกะเคียดบ่อได้ ย้อนใจนั้นมักเอง
    บ่อห่อนเส็งเล็งสู่ ไปตามฮูชินนะชาติ ตัดบ่อขาดส่งซ้ำ กรรมจ้อหม่อเถิง..ซั้นแหลว ฯฯฯ

  5. #5
    ฝ่ายเทคนิคและโปรแกรม สัญลักษณ์ของ บ่าวโจ่โล่
    วันที่สมัคร
    Dec 2006
    กระทู้
    1,961


    คือจั่งรุกขะชาติไหม้ สิไลห่างทางกอ วิหกนอสิลาฮัง คือหนองวังสิลาน้ำ
    หากสิถามใจของอ้าย สิจากหายแล้วกลายห่าง เก็บเอาความอ้างว้าง คือทางร้างเผิ่นบ่เทียว
    เหลียวเบิ่งทางร้านค้า หรือศาลาหม่องเคยนั่ง ได้กลายเป็นความหลัง หม่องได้ฟังความเว้า ที่ว่าเจ้าฮักพี่หลาย
    คิดไปกายหนาวสะบั้น แสงตะวันกะบ่อุ่น หากได้หนุนตักน้อง มองตาเจ้าสิแม่นไค
    เห็ดกระด้างทิ่มขอนไว้ หน่อไม้ไผ่สิลากอ เจ้าสิขออำลา ว่าแต่งงานแล้วเด้ออ้าย
    ทางร่างกายเคยแข็งแกร่ง มันเหมิดแฮงซ้ำเหมิดท่า ปานผุ่นผงเข้าตา ฟังวาจากะออ่นย้วย ตกใจด้วยเมื่อได่ยิน
    อ้ายเหมิดสิ้นแนวสิเว้า คำว่า "เฮา" เจ้าทิ่มพี่ เปลี่ยนเป็น "เขา"คนดี มาแทนที่ฮักอ้าย กะเลยพ่ายต้องสั่งลา คำแพงเอย


    ผู้เผิ่นขอไว้ กะเขียนไว้ให้หล่ะเด้อ ถูกใจบ่ถูกใจกะว่าเอาโลด ฮ่า ๆ ๆ เขียนได้ซ่ำนี่หล่ะ

  6. #6
    นักปราชญ์เมืองอีสาน
    ศิลปินนักแต่ง ผญา
    สัญลักษณ์ของ ศรีสะท้าน
    วันที่สมัคร
    Aug 2006
    กระทู้
    4,311
    อะบู๊ยยยย คัก อาวคัก มักนำอยู่ หม่องว่าเห็ดกระด้างนี้แมะ เป็นตาซุบแซบเนาะ อิ อิ อิ

  7. #7
    napho
    Guest
    ม่วนคัก มักขนาด
    เอาอีกอ้าย

  8. #8
    ผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้านมหา สัญลักษณ์ของ sompoi
    วันที่สมัคร
    Mar 2007
    ที่อยู่
    japan
    กระทู้
    6,363
    บล็อก
    23
    คําลงสิลาไลลาไกลอ้ายสาก่อน ผู่เคยคู่เคียงหมอนนอนซ้อนฮ่วมเคียง
    ได่ยินเสียงนกเค้ากะนั่งเศร่าโศกา คึดเห็นหน่าอ้ายลอยมาตอนว่าซิลาจาก
    คือว่าไผได่พรากหน่วยใจไปจากอุ่น บุญผลาบ่สมคุณบ่ได่หนุนเฮียงคํานำเจ้า..อ้ายเอ้ย

กฎการส่งข้อความ

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •