กำลังแสดงผล 1 ถึง 9 จากทั้งหมด 9

หัวข้อ: จงรักและภักดี

  1. #1
    pakarung
    Guest

    จงรักและภักดี


    เรามีเรื่องของคู่รัก 2 คู่มาเล่าให้ฟัง…

    ทั้ง 2 คู่ต่างก็เป็นคู่รักที่รักกันมาก ดูแลเอาใจใส่และเข้าอกเข้าใจกันมา นาน 7- 8 ปี เป็นคู่รักที่คนรู้จัก ต่างก็แน่ใจว่าอีกไม่นานก็คงได้ยินข่าวดีจากคู่รัก 2 คู่นี้แน่ๆ

    แต่แล้ววันนึงก็เกิดเหตุการณ์เดียวกันขึ้นกับคู่รักทั้ง 2 คู่

    เมื่อฝ่ายชายก็ได้พบใครใหม่ที่คิดว่า "ใช่" มากกว่า ผู้หญิงคนใหม่ที่สวยกว่า และมีเสน่ห์มากกว่า ฝ่ายชายตัดสินใจคบดูใจด้วยโดยที่ยังไม่เลิกกับคู่รักเดิม ยิ่งคบเขาก็ยิ่งรู้สึกว่าใช่ ผู้หญิงคนใหม่ที่คบกันมา 2 - 3 เดือน กับคนรักคนเดิมใน 7 - 8 ปีที่ผ่านมา เริ่มถ่วงดุลน้ำหนักที่เท่ากันบนตาชั่งการตัดสินใจของเขา

    ทายสิว่า ชายหนุ่ม เลือกใคร......

    เขาทั้งคู่เลือกผู้หญิงคนใหม่…สิ่งที่ผู้ชายทั้งคู่ต่างหยิบยกมากล่าวถึงก็คือ คนรักคนเดิมที่เคยคบด้วย มีอะไรบางอย่างที่เขาไม่ค่อยชอบใจ อาจจะเป็นนิสัยส่วนตัวบางประการแต่ในขณะที่คบกันมานั้น สิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งเล็กๆ น้อยๆ ที่เขาพอรับได้
    เมื่อเทียบกับความดีอื่นๆ ที่เธอทำให้เขา และโดยเฉพาะอย่างยิ่งความรัก อย่างหมดใจที่เธอมีให้เขา แต่วันนึงที่พบผู้หญิงคนใหม่ อะไรที่เคยทนได้ก็กลับทนไม่ได้ขึ้นมา โดยเฉพาะ เมื่อผู้หญิงคนใหม่ไม่ได้มีข้อเสียในจุดนั้นเหมือนคนรักเก่า

    แต่ข้อแตกต่างอยู่ที่

    ผู้ชายคนที่ 1 ถูกคนรักของเขาจับได้เองว่าเขามี ผู้หญิงคนใหม่ และเมื่อเขาบอกว่า เขาเลือกผู้หญิงคนใหม่ เขาให้เหตุผลว่า"เขาดีกว่าคุณทุกอย่าง เขาคอยดูแลผม เขาเข้าใจผม"(และที่สำคัญ เขาสวยกว่า และใหม่กว่าคุณด้วย)

    ส่วนผู้ชายคนที่ 2 …เลือกสารภาพกับคนรักว่า "ผมเป็นคนผิดเองที่นอกใจคุณ
    แต่คนที่ผมเลือกก็เป็นเขาขอโทษนะ ผมผิดเอง ขอโทษจริงๆ"


    ถามคุณว่า ถ้าต้องเลือกระหว่างการปฏิบัติของผู้ชาย 2 คนนี้….แบบไหนที่ดูเป็น"ลูกผู้ชาย"มากกว่ากัน แต่ไม่ว่าจะเป็นแบบไหน ถ้ามีทางเลือก…ผู้หญิงเราคงไม่เลือกสักทาง จริงไหม เพราะถ้าเราเลือกได้จริงๆ เราก็ขอเลือกให้เขามีเราคนเดียวมากกว่า เราเชื่อว่า สิ่งที่คนส่วนใหญ่(อาจจะไม่ทุกคน…แต่ก็เชื่อว่าเป็นจำนวนมาก) ต้องการมากที่สุดในการตัดสินใจ ที่จะรักและใช้ชีวิตอยู่ร่วมกับใครสักคนแล้ว
    ก็คือความ "จงรัก" และ "ภักดี"
    คุณทมยันตี เคยกล่าวถึงคำทั้ง 2 คำไว้ และเราสรุปเป็นใจความได้ว่า

    "จงรัก" อาจจะมากมายในวัยหนุ่มสาว อาจจะร้อนแรง อาจท่วมท้นในยามแรกรัก
    แต่วันนึง อาจจะจืดจางได้ตามกาลเวลา แต่คนรักคู่ใดๆ ในโลกก็มักเริ่มชีวิตคู่ด้วยคำๆ นี้ แต่ "ภักดี" นั้นชั่วชีวิต....

    ความจงรักหรือความรักนั้น เราเชื่อว่ามันไม่เข้มข้น ร้อนแรงตลอดไปก็จริง แต่มันคงเหลืออวลไอเป็นใยบางๆ ไว้ตราตรึงใจบ้างกระมัง ในยามที่เราหวนนึกถึงมัน
    แต่การที่คนสองคนอยู่กันมานานแสนนานขนาดนี้ ย่อมต้องมีความผูกพัน ความเห็นอกเห็นใจ และเข้าใจซึ่งกันและกันบ้างไม่มากก็น้อย

    สิ่งที่เราเห็นจากคู่รักทั้ง 2 คู่ก็คือ…
    ฝ่ายชายหมดความ "จงรัก" ลงไป แต่ความรู้สึกอื่นๆ ล่ะ ความผูกพันของคนสองคน ความเห็นอกเห็นใจความเข้าอกเข้าใจที่เคยมี มันไม่เหลือพอที่จะผูกใจเขาให้อยู่กับเราแล้วหรือ

    คู่รักทั้ง 2 คู่ เป็นคู่ที่เรารู้จักดีทั้ง 2 คู่

    ตอนที่เขารักกัน เขาก็รักกันมากเขาดูแลกันเป็นอย่างดี ตอนนี้เมื่อถึงจุดแตกหัก เราพอรู้ว่าฝ่ายหญิงจะเป็นอย่างไรพอเข้าใจว่าผู้หญิงที่รักและภักดีต่อฝ่ายชายแต่เพียงผู้เดียวจะรู้สึกอย่างไร ผู้หญิง 1 ใน 2 คนนี้บอกกับฝ่ายชายตอนที่เขามาขอเลิกว่า "ไม่เป็นไรฉันจะอยู่กับคุณก่อน จะอยู่ดูแลคุณอีกสักพักเพราะตอนนี้ คนรอบข้างคุณและเพื่อนๆของเรา ไม่ค่อยมีใครอยู่ข้างคุณแล้ว พอเพื่อนๆ ของเรายอมรับผู้หญิงคนใหม่ของคุณได้แล้ว ฉันก็จะไป" แต่ฝ่ายชาย เราไม่รู้ว่าตอนนี้เขาจะคิดอย่างไร อาจจะกำลังมีความสุข กับผู้หญิงคนใหม่ ความรักอาจกำลังท่วมท้น อาจกำลังวางแผนสร้างอนาคต ที่สดใสกันอยู่ เขาอาจจะมีความรักที่รุ่งโรจน์กว่าที่ผ่านมาก็เป็นได้ เราก็หวังไว้แต่ว่าวันนึง เขาคงจะไม่เจอคนที่ "ใช่มากกว่า" อีกเพราะนั่นหมายถึง ผู้หญิงที่ต้องเสียใจจะเพิ่มขึ้นอีก 2 คน

    ถ้าเราคิดจะมองหาคนที่ถูกใจ คนที่ [COLOR="Red"]" ใช่ "
    คุณเชื่อไหมว่า เราหาได้เกือบชั่วชีวิต

    แต่คนที่จะตรงใจคุณจริงๆ 100 % นั้น ไม่มีหรอกนอกจากคุณจะหยุดความต้องการที่ไม่มีข้อสิ้นสุดของตัวคุณเองลง[/COLOR]

    เราเขียนจดหมายฉบับนี้ขึ้นมาไม่ได้ต้องการบอกว่าใครผิดใครถูก

    แต่ต้องการให้คุณหยุดคิดสักนิดว่าอะไรในชีวิตที่คุณต้องการอะไรที่เป็นสิ่งที่ยั่งยืนกว่ากัน มนุษย์เรา หากจะรักและคิดจะใช้ชีวิตร่วมกับใคร ก็คงจะต้องการเพียงแต่" เพื่อนคู่ชีวิต " สักคน คนที่อยู่กับเราเสมอไม่ว่ายามทุกข์ยากลำบาก หรือผ่านความเป็นความตายมาด้วยกัน คนที่มองเห็นข้อเสีย และข้อผิดพลาดของคุณ แต่ก็ยังรักและยังอภัยให้คุณได้เสมอ คนที่พร้อมจะอยู่กับคุณ แม้คุณจะกลายเป็นตาแก่หัวล้าน พุงยาน หนังเหี่ยว เขาก็พร้อมที่จะแก่เฒ่าไปพร้อมกับคุณ แต่คนที่ว่ามานี้ คุณมักลืมเขา ในยามที่คุณยังมีความสุขอยู่ ในยามที่ชีวิตของคุณ ยังเป็น " ผู้เลือก " ที่ถูกห้อมล้อมด้วยผู้ถูกเลือกได้อยู่ ในยามที่คุณยังมีหน้าตา มีเครื่องประกอบชีวิต ที่เป็นที่สนใจจากคนเหล่านั้นอยู่ คุณอาจจะต้องนึกถึงเขาอีกที ในยามที่คุณไม่มีใครแล้วในยามที่คนที่คุณคิดว่า " ใช่ " เขาก็ไปกับคนใหม่ที่ เขาก็คิดว่า " ใช่ " มากกว่าคุณเหมือนกัน

    :-* สำเนามาจากอีเมลล์...อ่านแล้วโดนใจจังค่ะ:)

  2. #2
    Super Moderator สัญลักษณ์ของ หมูน้อย
    วันที่สมัคร
    Jul 2007
    ที่อยู่
    เหนือสุดในสยาม
    กระทู้
    2,046
    บล็อก
    17
    เป็นข้อความที่ใหความรู้ได้เยี่ยมเลยอะปาการัง



    มีความจริงบางอย่างเธอต้องรู้
    แสนหดหู่ช้ำฟกในอกฉัน
    เธอต้องฟังคำนี้ที่รำพัน
    ใช่ว่าฉัน"ไม่หวั่นไหว"ใจระทม
    เธอมีคนที่ดี"ที่เธอรัก"
    เขาก็ภักดิ์รักเธอ"ดูเหมาะสม"
    เขาเป็นคน"ดียิ่ง"ใครเห็นชม
    หวังภิรมณ์รักจริงยิ่งกว่าใคร
    เขาสวยสดงดงามยิ่งกว่าฉัน
    เขารักมั่นแต่เธอไม่เฉไฉ
    ส่วนตัวฉันได้เป็นแค่"คนห่างไกล"
    ที่เธอได้พบพานผ่านมาเจอ
    คงจะยากสักหน่อย"ให้ห้ามฝัน"
    เพราะใจนั้นร้อนรุ่มจึงพลั้งเผลอ
    กายอยู่ห่างส่วนหัวใจอยู่ใกล้เธอ
    "เป็นเพื่อนเกลอ"รักมั่นจนวันตาย....

  3. #3
    ดูแลตรวจสอบเนื้อหา สัญลักษณ์ของ โม้จัง
    วันที่สมัคร
    Mar 2007
    กระทู้
    1,492
    รักเธอนั้นมันยิ่งใหญ่เกินใจคิด
    รักยึดติดคิดผูกพันธ์ฝั้นพันไว้
    รักมากล้นจนไม่เหลือเผื่อให้ใคร
    รักเต็มใจใครจะหายใจได้ละเธอ
    รักจริงจังรักคาดหวังอาจพังง่าย
    รักสบายเรียบเรียบง่ายรักได้เสมอ
    รักล้นเหลืออย่าได้เชื่อใจนะเออ
    รักของเธอเป็นรักเพ้อจินตนาการ
    รักหวานหวานผ่านไปให้เธอเสนอ
    รักล้นเอ่อหากว่าเธอได้เก็บรักหวาน
    รักฉันนี้มีมอบไปให้เธอตลอดการ
    รักยาวนานหากเธอนั้นไม่บั่นทอน
    รักไหว้วอนย้อนคืนไปไตรตรองดู
    รักจริงเธอคงรู้รักยังอยู่ไม่ถ่ายถอน
    รักหมดใจหวังมอบให้เเธอแน่นอน
    รักยังย้อนเวียนว่อนมาไม่ลาไกล
    รักที่ว่านั้นไม่เคยปันผันแปรเปลี่ยน
    รักวนเวียนเขียนขีดไว้ได้มอบให้
    รักงดงามยามเธอท้อขอตามเอาใจ
    รักฝากไว้ด้วยหัวใจมอบให้เพียงเธอ....

  4. #4
    ดูแลตรวจสอบเนื้อหา สัญลักษณ์ของ โม้จัง
    วันที่สมัคร
    Mar 2007
    กระทู้
    1,492
    ลมพัดหวิวใบไม้ปลิวลิ่วตามลม
    น่าชื่นชมลมพัดไหวใบไม้เปลี่ยน
    สอนใจฉันใบไม่ไหวให้บทเรียน
    คิดขีดเขียนร่ำเรียนไปด้วยสายลม

    ฉันแปลกใจลมพัดไหวโคนไม้ไม่กิ่ว
    ลมพัดพริ้วโคนไม้ไม่กิ่วเลยสักหน
    ช่างแตกต่างอย่างมากมายกับใจคน
    เกิดสับสนทุกข์ล้นใจไปกับคำบางคำ

    แค่คำผ่านอาจมีหวานผ่านเข้าหู
    ไม่ตรองดูหูฝาดไปพาให้ใจถลำ
    คนหนึ่งสุขใจอีกคนทุกข์ใจในน้ำคำ
    ฉันก้อขำในน้ำคำที่ได้อำพร่ำบอกไป

    อย่าหวั่นไหวในน้ำคำที่พร่ำเอย
    หากเปรียบเปรยคล้ายไปไม้ลมพัดไหว
    แก่นลำต้นโคนต้นไม้ไม่แกว่งไกว
    จะหวั่นไหวไปทำไมในครารม

    คำชื่นชมคำนิยมต่างชมชอบ
    ต่างแกล้งตอบว่าชื่นชอบว่าเหมาะสม
    ใจแน่นิ่งไม่ไหวติงไปกับลม
    ใครขื่นขมพริ้วตามลมต้องตรมใจ

    กว่าจะสายเกินแก้ต้องพ่ายแพ้
    ใจอ่อนแอเธอแพ้พ่ายลมพัดไหว
    คำคมหวานพัดผ่านมาจากแดนไกล
    พัดใจไหวต้องหลงไหลในลมลวง

    หากแน่นิ่งไม่ไหวติงใจนิ่งไว้
    ไม่ต้องรักใครจริงใจไม่ต้องหวง
    ไม่ต้องสนคำคนหลอกบอกคำลวง
    ไม่ต้องห่วงจะติดบ่วงคำลวงใคร

    ฝากตือนใจให้ไปคิดคนจิตฟุ้งส่าน
    อย่าได้ผ่านพลานหาเรื่องเคืองเข้าให้
    ไม่ผูกพันธ์หวังรักมั่นปันแบ่งใคร
    ยังรักใคร่ในใจนี้...ฉันมีเพียงใจเธอ

  5. #5
    ผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้านมหา สัญลักษณ์ของ lukhin_inter
    วันที่สมัคร
    Sep 2007
    ที่อยู่
    อิสานใต้ ประเทศไทย
    กระทู้
    2,090
    .-*""*-..-*""*-..-*""*-..-*""*-..-*""*-..

    ทุกเส้นทาง ก้าวย่าง ในหล้าโลก
    มีทุกข์โศก พบพาน ให้ผ่านเห็น
    มีร้อนผ่าว คลุกเคล้า ความหนาวเย็น
    มีเรื่องราว หลากประเด็น ที่เป็นมา

    อาจเคยท้อ ต่อแรก เมื่อแรกเริ่ม
    ไมตรีเสริม เติมเพิ่ม ดังปรารถนา
    ขับเรี่ยวแรง แข่งเรือ กลางมายา
    สุขอุรา ดั่งเพลงพิณ ประทินใจ

    สุขใดใด ไหนเท่า มิตรภาพ
    ที่เอิบอาบ งดงาม แสนยิ่งใหญ่
    คือพลัง หนุนเนื่อง ในหัวใจ
    แม้นเกมส์ใด สิ้นไป ใช่สำคัญ...


    .........ขอให้รักบังเกิด..........

  6. #6
    ดูแลตรวจสอบเนื้อหา สัญลักษณ์ของ โม้จัง
    วันที่สมัคร
    Mar 2007
    กระทู้
    1,492
    ใจคนแคบแต่โลกกว้างไม่เคยแคบ
    ใจคนแอบแนบชิดใกล้ได้สับสน
    ใจเคยรักไม่แน่นหนักมักทุกข์ทน
    ใจทุกข์ล้นหากวกวนสับสนกังวนใจ

    ใครสับสนร้อนรนใจโปรดทัดทาน
    ใครทรมานหากต้องการจะปลอบใจให้
    ใครทนทุกข์จนใจหมองต้องปล่อยไป
    ใครเสียใจในเรื่องใดโปรดได้ปล่อยวาง

    แคบที่เพียงใดพวกริ้นไรยังไต่ได้
    แคบที่ใจจะมีใครเข้าใกล้บ้าง
    แคบถนนยังมีคนเดินสวนทาง
    แคบที่ต้องถางแต่เส้นทางต่างกับใจ

    กว่าจะถางสร้างเส้นทางไปสู่ฝัน
    กว่าจะเกิดรักมั่นไม่ใช่วันเดียวทำได้
    กว่าจะเข้าใจกันสองเรานั้นต้องร่วมใจ
    กว่าจะถึงเส้นชัยสองใจต้องประครอง

    ใครรักใครใจรักมั่นหมั่นเอาใจ
    ใครใส่ใจให้ความรักฝากยกย่อง
    ใครปิดใจไม่มีวันนั้นจะปรองดอง
    ใครคอยจ้องจับผิดใครใจคงทุกข์ตาม

  7. #7
    pakarung
    Guest
    จะหนีไปให้ไกลชายอย่างเธอ
    ชอบเสนอยกหัวใจไม่หยุดนิ่ง
    ไม่เคยมีให้ใคร...ใจรักจริง
    ชอบหลอกหญิงให้ชอกช้ำระกำทรวง

    หากย้อนคืนวันเวลากลับไปได้
    ชายหลายใจอย่าได้หมายใจดวงนี้
    ความซื่อสัตย์หาในใจนั้นไม่มี
    จะถอยหนีไปให้ไกล...ใจอย่างเธอ

  8. #8
    ปูน้อย
    Guest
    อยากบอกให้รู้ฉันคนนี้รักเธอมาก
    และไม่ต้องการจะพลัดพรากจากเธอไปไหน
    อยากให้เธอรู้ทุกอย่างที่ฉันทำลงไป
    ก็เพราะรักเธอจนล้นใจนะคนดี

    แม้ทุกอย่างที่ทำในวันนี้
    เหมือนไม่มีเยื่อใยต่อกันเลยใช่ไหม
    แต่อยากบอกให้รู่ว่าฉันคนไกล
    ยังรักเธอมากมายไม่เปลี่ยนแปลง

  9. #9
    pakarung
    Guest

    Gvideo

    ความรักที่ฉันนั้นมอบให้เธอ
    มั่นเสมอตั้งแต่เธอแรกรักฉัน
    ถึงแม้นผ่านเดือนปีเนิ่นนานวัน
    ความรักนั้นก็ยังอยู่มิรู้คลาย


    รักของฉัน....อาจไม่หวานเหมือนใครใคร
    รักของฉัน....ไม่สดใสเหมือนใครเขา
    รักของฉัน....ไม่ยิ่งใหญ่และบางเบา
    รักของฉัน....ไม่วอนเว้าเร้าหัวใจ


    รักของฉันที่แสนจะจืดชืด
    ไม่เคยมืดมอดลับดับสลาย
    รักของฉันที่แสนเก่าไม่เร้าใจ
    รักไม่ใหญ่นี้มีให้เธอตลอดกาล


    หากวันไหนเธอหนาวใจไร้ใครรัก
    ใจที่ภักดิ์จะรอรับเธอเสมอ
    ขอเพียงเธอหันกลับมาก็จะเจอ
    คนที่เพ้อรอร่วมฝันสานรักจริง


    แต่วันนี้ฉันขอเธอโปรดเข้าใจ
    ที่จากไปอย่าได้หมายว่าใจนี้
    ละทิ้งเธอจากไปไม่ใยดี
    ที่ทำนี้เพราะรู้ดีเธอมีใคร


    เขาคนใหม่ที่เธอนั้นได้รู้จัก
    ศึกษารักบทเรียนใหม่ใจสุขสันต์
    เขาและเธอเฝ้าเอาเอาใจกันทุกวัน
    แล้วตัวฉันเป็นอะไรในใจเธอ


    เธอรู้ไหมใจของฉันมันเจ็บปวด
    แสนร้าวรวดดวงฤทัยเหมือนไฟจี้
    พยายามจะทำใจหลบหลีกลี้
    ว่าสิ่งที่เธอนั้นทำ...ฉันช้ำใจ


    อยากทำตัวให้โง่เง่าและบ้าใบ้
    เพื่อจะไม่ต้องรู้สึกนึกหวงแหน
    อยากทำตัวเหมือนว่าเราไม่ใช่แฟน
    แต่มันแสนยากเย็นเกินเข็ญใจ


    ฉันไม่รู้จะทำอย่างไรได้
    ก็เข้าใจพวกเธอสนุกสุขหรรษา
    ฉันคนเดียวที่เป็นทุกข์ตรมอุรา
    ก็ใช่ว่าฉันอยากขวางทางรักใคร


    ขอพวกเธอโปรดหยุดทำร้ายฉัน
    แสนหมื่นพันหยดน้ำตาฉันหลั่งไหล
    คือหยดเลือดที่กรีดออกมาจากใจ
    แต่คงไม่มีความหมายใดในใจเธอ


    อยากถามเธอว่าฉันทำผิดไหม
    ที่หนีไปไม่ให้เธอทำร้ายฉัน
    ฉันทำผิดใช่ไหมที่ป้องกัน
    หัวใจฉันไม่ให้ตายสลายลง


    เธอรู้ไหมใจของฉันในวันนี้
    แทบไม่มีเรี่ยวแรงที่จะอยู่
    ถ้าไม่มีใจดวงน้อยคอยให้สู้
    ก็ไม่รู้ฉันจะอยู่ได้อย่างไร


    .......................ปะการัง......................

    [wma]http://wcs.hopto.org/_wma/_1/01%20-%20%A2%D2%B4%E0%A2%D2%E0%C3%D2%CD%C2%D9%E8%20-%20%A1%D8%E9%A7%20%BA%D8%C8%C2%C1%D2%C8.wma[/wma]

กฎการส่งข้อความ

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •