กำลังแสดงผล 1 ถึง 5 จากทั้งหมด 5

หัวข้อ: ...กาแฟ ใส่ เกลือ...

  1. #1
    Super Moderator สัญลักษณ์ของ ไก่น้อย
    วันที่สมัคร
    Aug 2006
    ที่อยู่
    นครโคราช
    กระทู้
    5,310
    บล็อก
    8

    ...กาแฟ ใส่ เกลือ...


    ...กาแฟ ใส่ เกลือ...

    เขาเจอเธอในงานเลี้ยงแห่งนึง เธอดูโดดเด่นมาก และมีคนมากมายรุมล้อมเธอ ในขณะที่เขาดูเป็นผู้ชายธรรมดาคนนึง ไม่มีใครใส่ใจเขาเลย

    และหลังงานเลี้ยงเลิก เขาได้มีโอกาสชวนเธอไปทานกาแฟต่อ เธอประหลาดใจมาก แต่ท่าทีที่สุภาพของเขา ทำให้เธอตอบตกลง

    พวกเขานั่งในร้านกาแฟดีๆแห่งนึง เขาดูประหม่าจนพูดอะไรไม่ออก เธอรู้สึกอึดอัดมาก จนคิดในใจว่า
    ได้โปรดให้ฉันกลับบ้านเหอะ

    แต่ทันใดนั้น.....

    เขาถามบ๋อยว่า ขอเกลือป่นได้ไหม อยากเอามาใส่ในกาแฟ ทุกคนในร้านหันมาจ้องเขาด้วยความประหลาดใจ
    เขาอายจนต้องก้มหน้า แต่ก็ยังเติมเกลือลงในกาแฟ และก็ดื่มมันเสียด้วย

    ทำให้เธอต้องถามเขาอย่างอดไม่ได้ว่า เขาตอบว่าทำไมชอบกาแฟรสชาติแบบนี้ เขาตอบว่า เมื่อเขายังเด็ก
    บ้านเกิดเขาอยู่ริมทะเล เขาเป็นลูกน้ำเค็ม เล่นกับทะเลทุกวัน เคยชินกับรสเค็มของเกลือ เหมือนกับรสชาติของกาแฟเค็ม เพราะฉะนั้นเมื่อทุกครั้งที่เขาได้ลิ้มรสกาแฟเค็มๆ เขาก็จะคิดถึงวัยเด็ก คิดถึงบ้านเกิด
    เขาคิดถึงพ่อแม่ทียังอยู่ที่นั่น

    เขาเล่าไปก็น้ำตาไหลอาบแก้ม เธอรู้สึกสงสารเขาจับใจ นั่นเป็นความในใจลึกๆของเขา ผู้ชายคนไหนที่กล้าบอกว่าเขาคิดถึงบ้าน แสดงว่าเขาต้องรักครอบครัวอย่างมาก และมีความรับผิดชอบต่อครอบครัว
    ดังนั้นเธอก็เริ่มประทับใจในตัวเขา เริ่มชวนเขาคุย เล่าถึงบ้านเกิดของเธอบ้าง ชีวิตในวัยเด็ก ครอบครัวของเธอ เธอกับเขาคุยกันถูกคอมากขึ้นเรื่อยๆ และจากการเริ่มต้นที่ดี ทำให้เขากับเธอคืบหน้าความสัมพันธ์ต่อไป

    จนทีสุด เธอก็ค้นพบว่า เขาคือผู้ชายแบบที่เธอต้องการอย่างแท้จริง เขาใจกว้าง อ่อนโยน อบอุ่น และดูแลเป็นอย่างดี เขาเป็นผู้ชายที่สมบูรณ์แบบ แต่เธอเกือบจะมองข้ามเขาไป! ต้องขอบคุณกาแฟแก้วนั้น
    และชีวิตรักที่สวยงามเช่นนี้ ก็เหมือนดังเรื่องทั่วไป เมื่อเธอตกลงใจแต่งงานกับเขา
    โดยทุกๆครั้งที่เธอชงกาแฟให้กับเขา เธอต้องใส่เกลือลงไปในกาแฟให้ทุกครั้งไป เธอรู้ว่านี่เป็นกาแฟที่เขาชอบมากที่สุด

    หลังจากนั้นอีกสี่สิบปี เขาก็จากเธอไป ทิ้งจดหมายไว้ให้เธอฉบับนึง ข้างในมีใจความว่า

    " ที่รัก อภัยให้ผมด้วย ที่ต้องโกหกคุณชั่วชีวิต มีเรื่องเดียวเท่านั้นที่ผมโกหกคุณ เรื่องกาแฟเค็มนั่น
    จำวันแรกที่เรามีนัดกันได้ไหม ผมประหม่ามากในตอนนั้น จริงๆแล้วผมต้องการน้ำตาล แต่ผมพูดผิดเป็นขอเกลือ ซึ่งมันยากที่จะกลับคำในตอนนั้น ผมจึงต้องปล่อยมันไป ซึ่งผมไม่คิดว่า นั่นจะทำให้เราได้เริ่มต้นการพูดคุยกัน ผมพยายามที่จะสารภาพกับคุณหลายต่อหลายครั้ง แต่ผมก็ไม่กล้าที่จะสารภาพออกไป
    ทำให้ผมสัญญากับตัวเองว่า จะไม่โกหกอะไรคุณอีกแม้แต่ครั้งเดียว ตอนนี้ผมจากไปแล้ว ผมไม่ต้องหวาดกลัวอะไรอีก ดังนั้นจึงเล่าความจริงในจดหมายฉบับนี้
    แท้จริงแล้วผมไม่ได้ชอบทานกาแฟรสเค็มเลยแม้แต่น้อย มันรสชาติค่อนข้างแย่ทีเดียว แต่ว่าผมทานมันตลอดทั้งชีวิตตั้งแต่ได้รู้จักคุณ ผมไม่เคยนึกเสียใจในสิ่งที่ทำเพื่อคุณเลย การได้พบคุณเป็นความสุขอันยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดชีวิตของผม ถ้าผมได้มีโอกาสมีชีวิตอีกครั้ง ผมก็ยังอยากจะได้พบคุณ และมีคุณเป็นภรรยาผมอีกครั้งเช่นกัน
    แม้ว่าผมจะต้องดื่มกาแฟรสเค็มอีกตลอดชีวิตก็ตาม! "

    น้ำตาของเธอหยดใส่กระดาษจดหมายจนเปียกชุ่ม และหลังจากนั้น หากมีใครถามเธอ กาแฟรสเติมเกลือรสชาติเป็นเช่นไร เธอก็จะตอบเสมอว่า
    " มันหวาน "

  2. #2
    ผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้านมหา สัญลักษณ์ของ sompoi
    วันที่สมัคร
    Mar 2007
    ที่อยู่
    japan
    กระทู้
    6,363
    บล็อก
    23
    โฮ้ยยยเนาะ..ซึ้งๆคัก น้ามตาซึมนำคู่นิ..ไก่น้อยเอ้ยเอื้อยอ่านเรื่องกาแฟใส่เกลือแล่ว..คึดฮอดพ่อเปลื้องขึ่นมาทันที..เรื่องมีอยู่ว่า..ตอนพี่เรียนนาฏศิลป์กาฬสินธุ์นั่น ได่มีโอกาสไปแสดงโชว์ปท.อังกฤษ(นั่งเครื่องเป็นครั้งแรกอายุสิบเจ็ดปีหล่าเอ้ย) นั่งข้างๆพ่อเปลื้องนั่นแร่ะ บาดนิเล้าเลยบอกให้ชงกาแฟให้.. พี่ละใส่เกลือให้เล้าไปเต็มๆเล้าจิบไปเล้ากะจ่มไปว่ากาแฟคือเค็มแท้ทท...พะนะ มารู้ทีหลังว่าพี่ใส่เกลือ เพิ่นเอามาล้อกันเมิ้ดคณะ.. เว่ามาแล่วคึดฮอดเล้านิ..เล้าคนเว่านัวหัวม่วนตั้วะ ฟิวส์เดียวกันกับอ้ายศรีเฮานิล่ะ.หักป่องกว่าอ้ายศรีอยู่

  3. #3
    Super Moderator สัญลักษณ์ของ ไก่น้อย
    วันที่สมัคร
    Aug 2006
    ที่อยู่
    นครโคราช
    กระทู้
    5,310
    บล็อก
    8
    ป้าดดด คือดีเเทะเจ๊ ได้ไปฮอดเมืองนอกเมืองนาตะน้อยเนาะ ไก่หนะได้ขึ้นเครื่องบินนำเพิ่นเทื่อเดียวตะผัดเกิด (ไปเรื่องงานยุสิงคโปร์ ใกล้ๆนิดอก อิอิ) เป้นความทรงจำดีๆเนาะพี่

    ปล .บ๋า อ้ายศรีเลากะป่องยุเด๋ เมาเหล้ามาให้ลำใส่ทอสับได้เมิดสุวาทย์ พุ้นเด๋ มักทำนองได่หล่า พุ้นเเหล่วถาม 555+ เเต่เครืองดนตรีเลาบ่ไปนำสื่อๆ

  4. #4
    ร่วมถ่ายทอดความรู้สู่สังคม สัญลักษณ์ของ จ๊ะเอ๋
    วันที่สมัคร
    Jul 2007
    ที่อยู่
    อุดรซิตี้
    กระทู้
    500
    อ่านแล้วซึ้งมากๆ ขนลุกเลยรู้สึกว่าผุซายคนนี้คือดีแท้ น่ารักมากๆ 8)8):)

  5. #5
    ผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้านมหา สัญลักษณ์ของ sompoi
    วันที่สมัคร
    Mar 2007
    ที่อยู่
    japan
    กระทู้
    6,363
    บล็อก
    23

    เกาทัณฑ์

    กระทู้ต้นฉบับโดยคุณ ไก่น้อย
    ป้าดดด คือดีเเทะเจ๊ ได้ไปฮอดเมืองนอกเมืองนาตะน้อยเนาะ ไก่หนะได้ขึ้นเครื่องบินนำเพิ่นเทื่อเดียวตะผัดเกิด (ไปเรื่องงานยุสิงคโปร์ ใกล้ๆนิดอก อิอิ) เป้นความทรงจำดีๆเนาะพี่

    ปล .บ๋า อ้ายศรีเลากะป่องยุเด๋ เมาเหล้ามาให้ลำใส่ทอสับได้เมิดสุวาทย์ พุ้นเด๋ มักทำนองได่หล่า พุ้นเเหล่วถาม 555+ เเต่เครืองดนตรีเลาบ่ไปนำสื่อๆ
    อั่นที่ว่าป่องกั่วกะหมายถึงแนวนั่นล่ะหล่า กะเห็นไก่น้อยเคยเว่าสุฟังว่าคณะนี้เครื่องดนตรีบ่ไปนำกันซั่นดอก.. ..เป็นความทรงจำเฉพาะโตของพี่..เรื่องกาแฟ กับเกลือ..ยังวะหล่า..8)



    รูปทั้งคณะที่ไปกันรุ่นนั้นจ้าไก่น้อย..พ่อเปลื้องคนกลางสูงกว่าหมู่..เอื้อยคนกลางเสื้อขาวตรงกับพ่อเปลื้องพอดี

Tags for this Thread

กฎการส่งข้อความ

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •