หน้าที่ 1 จากทั้งหมด 2 หน้า 12 หน้าสุดท้ายหน้าสุดท้าย
กำลังแสดงผล 1 ถึง 10 จากทั้งหมด 11

หัวข้อ: +หวั่น+

  1. #1
    ผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้านมหา สัญลักษณ์ของ sompoi
    วันที่สมัคร
    Mar 2007
    ที่อยู่
    japan
    กระทู้
    6,363
    บล็อก
    23

    +หวั่น+


    "]เพียงแค่ใบไม้ที่ร่วงสลาย
    หยดใสๆก็พร่างพรายไหลหลั่ง
    เพียงลมแผ่วพัดพลิ้วเฝ้าพะวัง
    หวั่นในอกครวญคลั่งถั่งโถมใจ
    ลาลับเลื่อนเพื่อนที่เกลื่อนบนฟากฟ้า
    เคยเต็มดวงส่องสาดมาพาใจไหว
    สิ้นแสงเดือนเหมือนขาดสิ้นแสงแห่งใจ
    หวาดวิตกหวั่นไหวในคําคืน


  2. #2
    ร่วมถ่ายทอดความรู้สู่สังคม สัญลักษณ์ของ บ่าวดอนโบม
    วันที่สมัคร
    Sep 2007
    กระทู้
    1,552
    แมนน้ำตาเจ้าใหลจ้นๆๆ ใหลหล่นสิหลายปานได๋
    อ้ายคนนี่สิบ่อยู่ห่างใกล สิคอยเอาถ้วยต่งไว้ บ่ให้ใหลถิ่มเด้อน้ำตา

  3. #3
    ผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้านมหา สัญลักษณ์ของ sompoi
    วันที่สมัคร
    Mar 2007
    ที่อยู่
    japan
    กระทู้
    6,363
    บล็อก
    23
    เลื่อนลอยดั่งหิ่งห้อยด้อยแสง
    โรยแรงรอเล่าเฝ้าจดจ่อ
    คืนคำดื่มดำนําค้างรอ
    โอ้หนอใยเล่าเฝ้าห่วงใย
    เงียบสงัดยามพลัดไกลตา
    คิดถึงจึงถามหาหวั่นไหว
    ยังอยู่ดีหรือว่าอย่างไร
    ถึงหายไปปล่อยใครให้รอ

  4. #4
    ผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้านมหา สัญลักษณ์ของ sompoi
    วันที่สมัคร
    Mar 2007
    ที่อยู่
    japan
    กระทู้
    6,363
    บล็อก
    23
    บางทีก็อยากจะเอ่ยถาม
    มันแค่ความหวั่นไหวหรือป่าว
    เธอมีฉันเป็นความจริงในเรื่องราว
    หรือแค่ยามแตกร้าวจากเขาเท่านั้น
    ฉันก็แค่คนที่รักเธอคนนึง
    มีแค่ซึ่งหัวใจที่จงรักไม่แปรผัน
    นอกนั้นไม่ได้เลิศเลอไม่สำคัญ
    เพียงเท่านั้นมันเพียงพอไหมคนดี

  5. #5
    ร่วมถ่ายทอดความรู้สู่สังคม สัญลักษณ์ของ จ๊ะเอ๋
    วันที่สมัคร
    Jul 2007
    ที่อยู่
    อุดรซิตี้
    กระทู้
    500
    หากหวั่นไหวห่วงรักแท้แพ้ใกล้ชิด
    รอยลิขิตของแดนใจในแดนสรวง
    หวั่นคมดาบอาบน้ำตาลฉาบลมลวง
    เป็นเพียงบ่วงรอยยิ้มหวานบาดดวงใจ Kiss
    สร้างรหัสลับของหัวใจไว้ปกป้อง
    ทั้งสี่ห้องเติมเชื่อมั่นผูกพันธ์ให้
    เชื่อมทรวงสลักกลอนห่วงกุญแจใจ
    เพียงขอวางดวงใจฝากไว้เคียงเธอ

  6. #6
    แบ่งปันความรู้และประสบการณ์ สัญลักษณ์ของ ขายอ้อย...คอยน้อง
    วันที่สมัคร
    Sep 2007
    กระทู้
    147
    รือความรัก เดินมาไกล ได้แค่นี้
    คนที่เคย เอ่ยวจี หายไปไหน
    เคยจับมือ กันฟันฝ่า มาแสนไกล
    แต่สุดท้าย ได้ความช้ำ กลับคืน

    ยังจดจำ คำสัญญา ที่หน้าบ้าน
    ยังจดจำ แรกรักหวาน อันชุ่มฉ่ำ
    ยังคิดถึง คำพร่ำบอก ในน้ำคำ
    ที่ฉันนำ เสนอให้ จากใจจริง

    หรือวันผ่าน เนิ่นนานไป ใจก็เปลี่ยน
    ใจก็เลือน ลืมคนเก่า เฝ้าห่วงหา
    หากได้ยิน คำวิงวอน โปรดคืนมา
    คืนสู้ฟ้า ที่บ้านเรา ยังเฝ้าคอย..........................

  7. #7
    ผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้านมหา สัญลักษณ์ของ sompoi
    วันที่สมัคร
    Mar 2007
    ที่อยู่
    japan
    กระทู้
    6,363
    บล็อก
    23
    บางที..มันคงอธิบายยาก..
    เหตุผลของเธออิกมากที่ฉันอาจไม่รู้
    และเหตุผลความเป็นไปของฉันก็มีอยู่
    บางทีจึงดูห่างเหิรเมินกันไป.....
    ........................................
    หากบางทีมีเพ้อละเมอบ้าง...
    ก็ความเงียบและห่างทำให้หวั่นไหว
    กลายเป็นเหงาเศร้าแปลกๆละคนไป
    เกิดอ้างว้างในหัวใจยามคิดถึงเธอ
    .......................................
    จะไม่เอ่ยท้วงถามยามไม่เห็น
    เธอจงเป็นตัวของเธอได้เสมอ
    แร่ะเช่นกันฉันยังเป็นฉันของเธอ
    ที่ยังเพ้อพรําหามาเคียงใจ..

  8. #8
    Super Moderator สัญลักษณ์ของ หมูน้อย
    วันที่สมัคร
    Jul 2007
    ที่อยู่
    เหนือสุดในสยาม
    กระทู้
    2,046
    บล็อก
    17
    อยากบอกว่าหวั่นไหว
    เมื่อเห็นเทอให้ความสำคัญกับใครมากกว่าฉัน
    กลัวใจเทอแอบซ่อนใครไว้ผูกพัน
    กลัววันเวลาที่คบกันนานทำให้เทอเริ่มเปลี่ยนใจ
    ถึงเทอจะบอกว่าเขาเป็นแค่น้องสาว
    แต่เรื่องราวจะซ่อนเร้นกว่าที่พูดไว้
    อย่าเลยถ้าจะบอกว่าแค่ลองใจ
    เพราะใครบางคน แอบรินน้ำตา

  9. #9
    จะคอยเป็น กำลังใจ ให้เสมอ
    เพื่อให้เธอ ก้าวไป ให้ถึงฝัน
    แม้ขวากหนาม ขวางกั้น เส้นทางตัน
    ขอให้เธอ ฝ่าฟัน ไปด้วยใจ

    แม้วันหนึ่ง ถึงเธอ จะอ่อนล้า
    เสียน้ำตา ให้กับ ความหวั่นไหว
    ขอให้รู้ ว่าตรงนี้ ยังมีใคร
    ที่จะเดิน ก้าวไป พร้อมกับเธอ

    อย่าท้อแท้ เมื้อสิ้นหวัง อย่าหวั่นจิต
    เรามีสิทธิ์ เริ่มจาก"ศูนย์" ได้เสมอ
    อย่าพ่ายแพ้ แก่อุปสรรค ที่พบเจอ
    ฉันรู้ว่า คนอย่างเธอ ไม่อ่อนแอ......
    สู้ๆเด้อจ้าพี่มิก

  10. #10
    ผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้านมหา สัญลักษณ์ของ sompoi
    วันที่สมัคร
    Mar 2007
    ที่อยู่
    japan
    กระทู้
    6,363
    บล็อก
    23
    กับบางวันที่ผู้คนครื้นเครงลั่น
    แต่ตัวฉันใยซึมเหงาเศร้าไหวหวั่น
    ยินเสียงเพลงที่เคยฟังได้ทุกวัน
    ตอนนี้นั้นมาเบื่อพลันซะงั้นไป
    หรือเพียงเพราะความเงียบที่ครอบงำ
    สะกดบรรยากาศพาสั่นไหว
    ตัวฉันด้วยโดนครอบงำรวมกันไป
    ใช่เพียงเพราะการจากไป..ของใครบางคน

Tags for this Thread

กฎการส่งข้อความ

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •