ทั้งกิ่งใบ ดอกหญ้า ตระหง่านพริ้ว
จะปลิดปลิว บ้างเพราะลม ผสมผสาน
ถึงไม่มี ลมหมุน ไต้ฝุ่นมาร
มาแผ้วพาล ก็ยังร่วง จากบ่วงใบ

แต่อารมณ์ ข้างใน ใจมนุษย์
ไม่รู้สุด สิ้นลง ที่ตรงไหน
ทั้งลาภยศ เงินตรา หามาไว้
เพื่อจะได้ ความสุข ไม่ทุกข์ตรม

แต่หารู้ ไม่ว่า บรรดาสุข
มันเป็นคู่ กับทุกข์ คลุกประสม
ทั้งสุขทุกข์ ดีร้าย ไหม้อารมณ์
ไม่เหมาะสม กับการเกิด กำเนิดมา